ხდება ხოლმე ((

ერთი უბრალო დღე იყო, ყოველი შემთხვევისთვის მე ასე მეგონა. ყველაფრი ჩვეულებრივად დაიწყო.. მაღვიძარამ დარეკა და სასწრაფოდ ავდექი, რომ ყველაფერი მომესწრო (თუმცა მაინც ყოველთვის ვაგვიანებდი სკოლაში). ჩემს ფიქრებზე გამეცინა და გარეთ გავიხედე მაგრამ რად

ვინ წარმოიდგენდა? (1)

იმედია დადებითად შეგვაფასებთ ..სულ შემთხვევით გადავაწყდი მის ვიდეოს, მაშინ კონკურსი იყო ასეთი: დონთ ჩარჩ ჩელენჯი ჯორჯია.დავინახე თუარა, დავიშოკე სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით :დ. კომენტარებში გადავედი, მისი კომენტარი ვნახე, შემდეგ მის პროფილზე

მინდა იცოდე არასდროს დაგთმობ (მეოცე თავი)(დასასრული)

ფეხშიშველა ატალახებულ და ქვებით გავსილ ბილიკზე მთელი სისწრაფით მირბოდა.ცალი ხელით გოგონას იყო ჩაბღაუჭებული და მისკენ მთელი ძალით ქაჩავდა. გახშირებულ გულისცემას უკვე აღარ აქცევდა ყურადღებას ტკივილს გულში იღშობდა და ცრემლების ნაკადს ყრიდა.უკვე 20

ფსიქიატრიულში ( ნაწილი მეოთხე )

სულ 22-23 პაციენტი ვიყავით ჩემი შემოსვლიდან გასვლამდე, დიდად არ იცვლებოდა ხალხთა მრავალფეროვნება, ყველას პიროვნების ჩამოთვლას არ დავიწყებ , აზრიც არ ექნება, უშვალოდ ვისთანაც კონტაკტი დავამყარე იმათზე განვაგრძობ თხრობას. ერთი რუსი გოგონა შემოგვემატა,

ნიუ ორკდან თბილისში (თავი1)

გამარჯობათ მე ლილე არაბული ვარ 16 წლის,მყავს დედა ნინა არაბული.მამა არასდროს მნახავს დედა არასდროს საუბრობს მასზე.დავიბადე ნიუ ორკში.საქართველოში ბევრი ნათესავები მყავს დედას მხრიდან მაგრამ არავის ვიცნობ.ამერიკაში მყავს ოთხი საუკეთესო მეგობარი

ეშმაკი დედამიწაზე?ხუმრობთ არა?! (12)

სახლში ადრე მივდივარ და ამდენი ხნის განმავლობაში სარკეში ჩემს ანარეკლს თვალს ვუსწორებ. რას ვგავარ სახე გაფითრებული მაქვს თვალები იმაზე მეტად ჩამუქებული ვიდრე ბუნებრივი ლურჯია, თმაზე საუბარი არ მაქვს აწეწილია და უშნოდ დგას არც მანამდე იყო გადასარევი

შევაბიჯე პარალელურ სამყაროში თავი 2

პანდორა: დილა მშვიდობის, ზურა, როგორ ხარ? გინერვიულია, წუხელ რომ უცებ გავქრი, მაგრამ ჩემი ბრალი არ იყო. დენი გამოირთო და იმიტომ მოხდა ასე. ახლა არ გაგიკვირდეს, აჭარაში დენი რატომ გამოირთოო. ჩვენთან მოხდა მოკლე ჩართვა. ხელოსანმა მხოლოდ ამ დილით

მომავალი წინაა(სრულად)

შეიძლება გაგიკვირდეთ ჩემი ამბავი მაგრამ ვთვლი რომ აარცისე უაზრო ცხოვრება მქონია თუიმას გავითვალისწინებთ რაც სიმართლეა.....პატარა ვიყავი....ჰოჰო არმოგესმათ.. 5 კლასელი პატარა გოგო რომელმაც არცკი იცოდა რა ხდებოდა ირგვლივ...რა ბოღმას და შურს

მომავალი წინაა(სრულად)

პატარა ვიყავი....ჰოჰო არმოგესმათ.. 5 კლასელი პატარა გოგო რომელმაც არცკი იცოდა რა ხდებოდა ირგვლივ...რა ბოღმას და შურს ატარებდნენ მეგობრები,ახლობლები და საერთოდ მის ირგვლივ მყოფელი საზოგადოება... როგორც ყველა ნორმალური ადამიანი (ბავშვი)მეც სკოლაში

მანახე შენი სახე!

მე რომ რეჟისორი ვიყო, სპეც ეფექტების გარეშე გადავიღებდი ჩვენ მომავალს, სადაც მზე იქნებოდა მისტიური და მომაკვდინებლად ამაღელვებელი. კადრებს, სრულყოფილ სიჩუმეს დავადებდი, და მაინც, როგორ მშვენივრად გაიღღერებდა ანგელოზთა გალობა, ვით ემბიენტი ჩვენს