დაბრუნება!{თავი3}

-მარიამი ეზოში შევიდა და ზარი დარეკა..კარები მალევე გაიღო და მარიამს თვალები გაუფართოვდა ნანახით...გუშინ რაც თორნიკეს ეცვა იმ საროჩკით ვიღაც სილიკონის გროვა იდგა მის წინ და გამომწვევად უყურებდა. -რა გნებავთ? -უკაცრავად?!მარიამს სიბრაზისგან უკვე

სიყვარული თუ შურისძიება(პირველი თავი)

გამარჯობა, ეს ჩემი პირველი ისტორიაა, არ ვიცი როგორი გამომივიდა, აქ წაკითხული ისტორიების შემდეგ მეც გადავწყვიტე დამეწერა იმედია კარგია არ ვიცი

ერთი წამი

დილა თენდება ერთ წამში. ცის ლამაზად გაბრწყინებას ყოველთვის არასასიამოვნოდ ერთვის ენით აუღწერელი, უმიზეზოდ გამოწვეული მწუხარება, მძიმე სულიერი დეპრესია და ფსიქიატრის გამოწერილი აბები. მზე თითქმისდა უჩინარია, რადგან ჩემს თავს ზემოთ, არა ცა, არამედ

ჩემი მორაგბე (სრულად)

ვიცოდი რომ თუ ვერ გავუძლებდი სულაც არ იქნებოდა ჩვენი გრძნობები ისეთი როგორიც მეგონა . ერთ თვეში ისევ ჩამოფრინდებოდა , რამდენიმე დღით ... მაგრამ ის რამდენიმე დღე ჩემთვის ყველაფერი იქნებოდა . თითქმის საერთოდ ვერ იცლიდა, მუდამ გადატვირთული გრაფიკი

ვერ ვხვდები როგორ შემიყვარდი(9)(თვით უჟმურებავ)

დათი ჩვენსკენ მოდიოდა. ალექსანდრემ გვიან შეამჩნია, ცეკვა შევწყვიტეთ თუმცა ხელს არ მიშვებდა. -მოდი თაკოს დავიბრუნებ-წარმოთქვა დათიმ. სულ დაჭიმული იყო, ყბების ძვლებზე აშკარად ეტყობოდა, ვიგრძენი რომ თავის შეკავებას ბოლო დონეზე ცდილობდა, სხვაგან,

დაუმორჩილებელი მეძავი (7 თავი)

7 თავი ირგვლივ უამრავ ხალხს მოეყარა თავი,მანქანებიტ გავარჩიე,რომ პოლიციელები იყვნენ,იარაღ ასხმულები,რომლებიც ჩვენსკენ იშვერდნენ ამ უკანასკნელს.დავინახე სანდროც,რომელიც იქვე იდგა დ ანერვიულებული სახით მიყურებდა,ყველაფერი,რომ გადახარშა და გააანალიზა

ჭირვეული სტუმარი (9 თავი)

მეცხრე თავი როგორც იქნა საზაფხულო სესიები დავასრულე, პირველი კურსი საკმაოდ წარმატებით დავხურე და სახლში დავბრუნდი. ჩემი შინ მისვლა ოჯახისთვის დღესასწაულად ითვლებოდა, უკვე მოზრდილი, შვიდი წლის ტყუპები მხიარული ყიჟინით მხვდებოდნენ, აშკარად ზედმეტად

მესიაჯელორინო

"ამ წერილს შენ გწერ ძვირფასო. მე შევხვდი ბარონს. მხოლოდ გაფრთხილება მივიღე. იქნებ არ ღირდეს ჩმთან ურთიერთობის გაგრძლება. ძალიან ღარიბი ვარ . შენთან ახლოსაც ვერ მოვალ. მია შენ ქალღმერთი ხარ რომელსაც ერთი უბრალო, ცოდვიანი ადამიანი კაბაზე ეპოტინება და

ისევ შემიყვარე 7 ნაწილი (3)

როდესაც აცნობიერებ,რომ სწორედ ის ხდება შენს თავს რაც ყველაზე მეტად გინდოდა უკვე იმდენად ბედნიერდები,რომ ემოციებს ვერ უყრი თავს და ერთ წერტილს მიშტერებული სულელივით გეღიმება,თუმცა ამჯრად ეს ერთი წერტილი ალეკოს სახე იყო,მთელი ღამე ვუყურებდი და

მენატრები

მენატრები, უსაშველოდ მენატრები, ტიალ ფიქრებს ვერაფერი მოერევა, დაგამდება, ძველებურად მემალები, თეთერი მთვარე მტირალ ტირიფს მოეხვევა. შემზე ფიქრებს ბობოქარ ზღვას მოვუყვები, მე კვლავ ისევ უშენობა მელოდება. შავ მორევში შავი ფიქრით ჩავეშვები, აყეყელდა