ალქაჯი ანგელოზების სამყაროში –2–

''ერთ დღეს კი იტალიიდან ჩამოტანილი ხატი მოგვქონდა ბათუმიდან თბილისში. თომამ აიკვიატა, სატვირთოში ჩავსხდეთო, გიორგიც აყვა, მერე მეც, ლევანიც. უკან ორი მანქანა მოგვყვებოდა, მაგრამ არ ვიცი, რა როგორ მოხდა. ხატთან ერთაც ჩვენც გაგვიტაცეს...''

უკარება!{თავი4}

მარიამს დამიანეზე ადრე გაიღვია,ყველაფერი ტკიოდა,თავი აწეია და რო გაიაზრა შიშველი იყო ყვირილი დაიწყო.ამაზე დამიანეს გაეღვიძა და თავი წამოყო შეშინებულმა,მარიამი ჩაფიქრებული იყო ცდილობდა ყველაფერი გაეხსენებია და მართალია სულ ყველაფერი

შენი თვალები მაგიჟებს!

სული და გული მტკივა ,თითქოს რაღაც მიჭერს მთელი ძალით და გაქცევის საშვალებას არ მაძლევს.თანდათან სისწრაფერს ვუმატებ და არაფერი მადარდებს..უკვე მერამდენე კრუგს ვუვლი ქალაქ ...ცოტათი დამშვიდებული სახლის გზას დავადექი.

ჩემი ცხოვრების გზა (vol.5)

-არა ერეკლე,გაჩუმდი ეს აღარ თქვა,ვიცი შენთან თუ დავრჩები შენც დაგკარგავ,დაწყევლილი ვარ,თუმცა არ ვიცი ვისგან,ვიღაცამ ისე საშინლად დამწყევლა...-ათნასია გევედრები დარჩი ჩემთან და პირობას გაძლევ არაფერი მოხდება,სულ ერთად ვიქნებით

ფერები

თითქოს ვერ ხედავ ჩემს სისასტიკეში გადასულ სილუეტს და უფრო მეტად იზრდება წითელი ფერი ჩემს სიმწვანეში... თუმცა არც კი ვიცი რას გავაკეთებდი ჩემი რომ გესმოდეს და მაფასებდე, ალბათ მოვკვდებოდი, დავიღრჩვებოდი ამ სიმწვანეში და არ

შურისძიების კანონი (დასასრული)

-და ლევანის სიტყვებს ნენსი რომ დაეთანხმოს?!-ვამბობ და მეღიმება. -მით უკეთესი! თავისი ნებით მოუწევს თავის საყვარელ ადამიანთან ყოფნა და არა ძალით!-ლევანსაც ეღიმება. -ორივე შემთხვევაში დაგთანხმდებათ!-ვიძახი დაბეჯითებით. -ხოო? აი,ესეთი ნენსიც მომწონს!

****

ორი საათია.ახლა ჩანთის მაგარი ნაწილი ზედმეტად რბილი და კომფორტული მეჩვენება.მარჯვნივ ისტორიის მასწავლებელი ზის და გულისშემაწუხებელი ხმით უხსნის რაღაცას დაფასთან გასულს.ტელეფონზე შეერთებული ყურსასმენებიდან 'ედ შირანის' ჯადოსნური ხმა ისმის.

ცხოვრება !!

იღწვი,რომ განშორდე შეეშვა ყველას გინდა რომ იცოცხლო,გრძნობდე რომ სუნთქავ მაგრამ ცხოვრება რაღაცით გრთგუნავს. ყველა დღეშია რაღაცა ცუდი თითქოს დრო გაჩერდა და რაღაცას უცდი თითქოს ეს ცხოვრება არაფრს გმატებს და შენც გინდა,რომ არავის გავდე.

ნოემბრის წვიმა XIV

უბრალოდ არ შემეძლო ამის მოთმენა, ჩემი და მისი ურთიერთობა რის გამოც შეიძლებოდა დაძაბულიყო, იყო ნინა. ამ საქმის მოგვარება კი მხოლოდ მასზე იყო დამოკიდებული და ის ამისთვის არაფერს აკეთებდა. ჩემი გაცინება კი სარკაზმული იყო. ალბათ, უნდა

ვიცი, ოდესღაც გამოიდარებს

ჩემი სულიერი სამყაროს მსხვრევას და გახლეჩვას, როგორც წესი კაპიუშონში გახვეული ვხვდები. ასე და ამგვარად ვცდილობ გარდავიქმნა უსასრულო სიმკვრივედ; ჩავიპრესო სრულ არარაობაში, ვინაიდან ვიგრძნო წმინდათაწმინდა მოსვენება, რომელსაც უხსოვარი დროიდან გამალებით