ყველაფერი ჩხუბით დაიწყო 10

ხვიბლიანმა იგრძნოო როგორ აკანკალდა მის მკლავებში მოქცეული სიფრიფანა სხეული,მის ბაგეებს მოსწყდა და გოგონას შეხედა.იცოდა რომ ახლა თუ არაფერს ეტყოდა და მის საქციელს არ ახსნიდა ნია ყველაფერს სხვანაირად გაიგებდა ამიტომ ვალდებული იყო ყველაფერი აეხსნა.

მესხები (2)

ჰაჰ, ახლა გავხდი ხო შენი შვილი,შენ საერთოდ გესმის დედობა რა არის ? ძაან მაინტერესებს რას ეძახი შენ დედობას ? მე პირადად შენ დედად აღარ მიგიჩნევ,მე დედა არ მყავს,მე დედა მკვდარი მყავს მკვდარი,რადგან შენ გამაჩინე და ფულები არმომაკელი,ეს იმას არ

ზღვის ცისფერ ლაჟვარდძე (7)

ვაკოცე ვაკოცეეე, დახეთქილი და გამომშრალი ტუჩები ჰქონდა, სისხლის გემო რომ ვიგრძენი მივხვდი რომ გაჭრილი ჰქონდაა...ალბათ როგორ სტკიოდა მაგრამ წამითაც არ მომშორებია, ნაზად მკოცნიდა ისე თითქოს ბოლოჯერ მხედავს და უნდა სიცოცხლის ბოლომდე გამატანოს მისი

_ვერ გვიცანი გოგო ?! (სრულად)

აუ თუ ძმები ხართ რა!_ხელი აიქნია იოანებ და გარეთ გავარდა კარები მთელი ძალით მოიჯახუნა _ხელები ამიწევია თქვენს წინაშე რა!მაგრები ხართ წადით თქვენც_ამოიბურტყუნა ნიკამ და ფეხზე წამოდგა_წავედი მე,შგეხმიანებით მერე!_და სახლი საჩქაროთ დატოვა

"მარჯანიშვილზე" (სრულად)

არ ვიცი ამ დროს ვინ რას ფიქრობდა, მაგრამ იქ მაღლა სიყვარული ნამდვილად ყიოდა. რაღაც ახალს ელოდა, განსხვავებულს და არაბანალურს. ბევრი ცრემლითა და ბევრი ღიმილით, აჩქარებული გულისცემითა და ცხელი ჩახუტებით, აუხსნელი შეგრძნებითა და კიდევ ერთი ბედისწერით.

დასაწყისიდან დასასრულამდე... (თ.ჯ)

დასასრულიდან დასაწყისამდე ეს ოცნებებიც მიდიან სადღაც... დასაწყისიდან, დასასრულამდე, რაღაცას ვიძენთ, რაღაცას ვკარგავთ... დასაწყისიდან, დასასრულამდე, საკითხავია ვპოულობთ ახსნას?! ყველა კითხვაზე არ გვაქვს პასუხი, ყველა პასუხზეც კითხვები არ გვაქვს.

პირადი მცველი (დასასრული)

დამამუნჯა ,გამაშეშა ...ნეტა ასეთს რა მიკეთებს?... ვცდილობდი ნაკლებად მომეხდინა რეაგირება მის მჩხლუტავ წვერზე ,რომელიც ყელზე მეხებოდა და სასიამოვნო იმპულსებს ერთიანად გადასცემდა კანს,ან თუნდაც მის ცხელ და დამაბნეველ სუნთქვაზე. არ ვიცი რა დამემართა

ქმრის ვალი გავისტუმრე (1 თავი)

ზამთრის სუსხიანი ღამეა. გარეთ ყინავს, ქარი ქრის და საშინლად ღმუის, თუ რამე მნიშვნელოვანი საქმე არ აქვს გარეთ ადამიანს, ისე შეუძლებელია ქუჩაში გავიდეს ასეთ ამინდში . გოგონა ფანჯარასთან დგას და ცრემლიანი თვალებით გაჰყურებს უკუნით ღამეს. გათენდება და

ისევ მომწყურდი - გიორგი ქადაგიძე

მე სულ მთვრალი ვარ,შენი სურნელით მთვრალი და შენი სახე სიზმრებშიც კი აჩრდილად მდევდა ისევ მომწყურდა ეგ ტუჩები,ცოტათი მკრთალი და ეგ თვალები სიღმეში,რომ მარხია სევდა დავეხეტები,როგორც ლოთი ასე ეულად სხვებში დაგეძებ და გულს ამით ვაშორებ ხავსებს ტრფობის

ქაოსი. #6

-ისე, იქნებ კარგი ტიპია? -მითხრა ლისამ და სასმელი მოსვა. -სერიოზულად მეუბნები? -თვალები შუბლზე ამივიდა. -ხო, გაიცანი წესიერად, იქნებ მოგწონს შენც. -თვალი ჩამიკრა და სიგარეტს მოუკიდა.