გათენებამდე დარჩენილია 16 წუთი !

ვეალერსებოდი მის სხეულს. ყელზე ვკოცნიდი, სახეზე ხელს ვუსმევდი. ბუნება კი თავისთვის ნაზად გვიმღეროდა. თითქოს სევდას, ვნებას, ცეცხლს ღამე გაეღვიძაო. თითებით ვეხებოდი სახეზე, მისი არსებობა რომ უკეთესად მეგრძნო. თუმცა ალბათ ირღვევა ყველა სიმშვიდე.

შურისძიების კანონი 8

-ხო, რომ ეჭვიანობ, ეს იმას არ ნიშნავს რომ გაინტერესებდეს!-ღიმილით მეუბნება ის. -და რაიცი რომ ვეჭვიანობ?-ვეკითხები მე. -ვიცი!-დაბეჯითებით მეუბნება ლევანი. ერთხან ორივე გავჩუმდით და სიჩუმე მე დავარღვიე: -ვისია?-ვკითხე დაბალი ტონალობით.

ეს მაშინ, როცა ...

ეს მაშინ, როცა მოგვაშორეს ნამდვილ ოცნებას და წამიერად მოგვაკერეს ვნების უღელი,მაშინ ვაქციე სამუდამოდ ზურგი ჩემს ნებას და უნუგეშომ ოცნებებზეც ავიღე ხელი!ეს მაშინ, როცა მიილია გიშრისფერი დღე და მტრედისფერად ირიჟრაჟა მოწყენილმა ცამ,

ემილის დღიურები (თავი 2)

ვინაიდან ჯერემი ნასვამი იყო ტაქსით წავედით მის მიერ მითითებულ მისამართზე, ფანჯრიდან კიდევ ერთხელ შევავლე თვალი ღამის ნიუ-იორკს რომელიც უზომოდ ლამაზი იყო, დროის მიუხედავად ხალხი ქუჩაში ფუტკრებივით ირეოდა, ყველას სადღაც ეჩქარებოდა

Ты мой Космос(თავი2)

-გისმენთ!მკაცრი ხმით ვუპასუხე და თვალები ძლივს გავახილე-ადე გოგო ადე მსუქანო წამო სავარჯიშოდ რა არავინ მომყვება მარტო ხო არ წავალ დამლაპარაკებელი ხო უნდა მყავდეს.არ გამიტეხო რა-აუ თორდინავა გიორგი თუ არ უნდათ შენს მშობლებს

უკარება!{თავი2}

მამისაკენ შეტრიალდა და..-მამა ეს ხუმრობა?-მარიამ იცი აგიხსნი.. მარიამს ხელი მოკიდა და იქვე მდებარე კაბინეტში გაიყვანა.-მარიამ ეს რომ არ გამეკეთებინა კომპანიას დავკარგავდი.-და შენი ერთადერთი ქალიშვილი გაყიდე?-არა მასე ნუ ამბობ.

ნოემბრის წვიმა XIII

ნინა შეუძლოდ გრძნობდა თავს და ყოველდღე ექიმებთან დარბოდა, მე კი, სახლიდან გარეთ არ გავდიოდი. ყველაზე მეტად კი გულს ის მწყვეტდა, რომ ნიკოც, რატომღაც არ გამოხატავდა სახლში მოსვლის სურვილს.

მონატრება ყველაფერს ანგრევს, ყველაფერს ლეწავს

უცნაური გრძნობაა მონატრება, ერთდროულად სასიამოვნო, თან საშინლად მტკივნეული.. არაფერი შეედრება მონატრებას როცა სუნთქვაც კი გბეზრდება მის გარეშე..და როცა სიტყვები ვერაფერს ამბობენ, თვალები და ხელები ყვებიან გრძნობებზე ყველაფერს, სწორედ მაშინ

ჩემი ცხოვრების გზა (vol.3)

-უკვე კარგად შენ,რომ დაგინახე,მთელი ეს დღეები შენზე და შენს თვალებზე ვფიქრობდი.წამოდი,წამოდი ერთ ადგილას მინდა წაგიყვანო,ხელი მომკიდა და მანქანაში ჩამსვა.მივედით ერთ ლამაზ,პატარა ტყეში,სადაც ისეთივე პატარა და ლამაზი ქოხი იდგა.შიგნით შევედით,ბუხარი

არ ვარ ანგელოზი,მაგრამ არც ეს ცხოვრებაა სამოთხე (3)

ბოლო წუთამდე,მანამდე სანამ მის ცივ სხეულს შევეხებოდი მჯეროდა,რომ ეს ყველაფერი ფარსი იყო.ყოველწამს ველოდი როდის გაიცინებდნენ და გავიგებდი,რომ ეს მხოლოდ ბოროტი ხუმრობა იყო და მეტი არაფერი.მაგრამ(აი ისევ ეს მაგრამ!როგორ მძულს ეს სიტყვა!)