ერთად ყველაფერს შევძლებთ!(2)

-დილით ტასო ისევ საწოლში იწვა როცა გაახსენდა რომ მამას ვეღარასდროს ნახავდა გული შეეკუმშა მაგრამ მიხვდა რომ ცხოვრბა უნდა გაეგრძელებინა იცოდა რომ ის ხალისიანი ტასო ვეღარ იქნებოდა მაგრამ ცხოვრებას გააგრძელებდა ისწავლიდა და ოცნებას აისრულებდა და თან

მაგიაზე შეყვარებული 2

ჩემი გაოცება უკვე ვეღარ გადავმალე ხელოვნური მიმიკების ქვეშ. - თქვენ? - კიდევ დიდხანს უნდა იდგე გარეთ? მომაბეზრებლად გადაატრიალა თვალები მისტერ უცნაურობამ. - კი მაგრამ, თქვენ როგორ? საიდან? - თუ შემოხვალ ვეცდები გიპასუხო, ოღონდ ტვინს ნუ

ზედმეტად სექსუალური #7

კაცმა ნაზად ჩამოუსვა ახურებულ ღაწვებზე ცერა თითი ქალს,არ გამოპარვია ქალის აღელვება,წამიერი შფოთვა და ტაოდაყრილი კანი... თითით ტუჩებზე მოეფრა და ძალიან,ძალიან ფრთხილად დაიხარა ქალის ტუჩებისკენ,ნაზად შეეხო ღვინით დაცვარულ ტუჩებს,ცალი ხელით ხალათი

ქურდი იაგუნდისფერი თვალებით (10)

-ამას უყურე,ტაფით თავი გამიტეხა და დამცინის კიდეც .. _თქვა სიცილით და მომეხვია. _თან რა ნაგლად მითხარი,შენი რეპლიკების მოსმენას არ ვაპირებო?! კინაღამ დაგახრჩე.. -ვინ წარმოიდგენდა.. .. -ჰო,საერთოდ არ ვვოცნებობდი მოძალადე შეყვარებულზე. _გადაიხარხარა

გულნატკენი...

წახვედი ? გრძელი გზით იარე შორიდან მომიარეს და მაინც მითხრეს აღარ გინდაო რამდენჯერ ივარგეო იქნებ შენი საქციელიც კარგად იქცეს ვერასოდეს გაიგებ რა რთულია მარტოობა როცა ცდილობ როცა აკეთებ მაგრამ მაინც არაა სანდოობა თურმე მეც უკვე ცუდსღა ვაკეთებ

იყავ ბედნიერი...

თვალი მეხუჭება, სუნთქვა მეზარება, არავინ მელოდება, ყველა მეკარგება, სადღაც შორს ფიქრი ნისლად იფანტება, დაჩეხილი სული სულ არ მებრალება. სიტყვებად ვერ ვწერ, ეს რა მემართება, ტკივილს მაყენებს და ისევ მებრალება, ცხოვრებით დაღლილს მიწა მენანება, რისთვის

უთხარი დედაშენს, რომ.. შენ ახლა ჩემი ხარ (7, დასასრული)

პიკნიკი ძალიან სასიამოვნო იყო.. ყველანი კმაყოფილები დავბრუნდით სახლებში.. მეორე დღეს კი ძალიან მაგარი ამბავი გავიგე

უშენოდ ჰაერიც მეზედმეტება(9)

ააი აქ კი ვეღარ შევიკავე თავი და მივხვდი,რომ ცუდად გავხდი და მეტი არაფერი მახსოვს.გონს,რომ მოვედი უკვე ტასოს ოთახში ვიწექი.. -ანუკა როგორ ხარ?ძალიან შემეშინდა -რა მოხდა ტასო?მე არაფერი მახსოვს.. -გოგო გონება დაკარგე..მისმინე ეხა ტაქსი გამოვიძახე

ისევ შემიყვარე... თავი (27) ნაწილი (2)

თითქოს ყველაფერი დალაგდა და მგონი ამჯერად სამუდამოდ დალაგდა,მე ამის მჯეროდა.მე ყველაფრისთვის ვიბრძოლე,არაფერი დამითმია უბრძოლველად.იმდენი ტკივილი გამოვიარე მგონი დროა ბედნიერებამ ჩემს ქუჩაზეც გამოიაროს.იმას ვისაც მოთმინება შეუძლია,ყოველთვის

მინდა მიყვარდეს თავი 40

დრო გადიოდა,სანდრო იმ დღესვე წავიდა ჰოლანდიაში.მხოლოდ თეკოს დაემშვიდობა,რადგან არავის ნახვა არ შეეძო.გული სტკიოდა წასვლა რომ უწევდა მაგრამ უნდა წასულიყო.ცოტას დამშვიდდებოდა და ცხოვრებას დაალაგებდა.თუ იგრძნობდა რომ ჩამოსასვლელად მზად იყო