ფულზე გაცვლილი ბედნიერება (11)

ამის თქმა იყო და წინ ამეყუდა, ცალი ხელი წელზე შეიცურა... მეორეთი კი მისკენ მიმიზიდა და ტუცებზე დამაცხრა.. გაკვირვებულმა ვერაფრის გაკეთება ვერ მოვახერხე, გარდა იმისა რომ ორივე ხელი კისერზე შემომეეხვია და კოცნაშ ავყოლოდი...

ისევ შემიყვარე... თავი (21) ნაწილი (2)

მგონი რაც კი უბედურება არსებობდა ჩემთვის გაუმეტებია ბედს,სასაცილოა უბრალოდ,განა რა დავაშავე ასეთი?თუმცა ცხოვრება ხომ ბუმერანგია?ცოტაც დაიცადე,სულ ცოტაც...ცხოვრება ბუმერანგია დღეს შენ ტირი ხვალ ის ატირდება,არ მახსოვს ეს ფრაზა სად ამოვიკითხე,თუმცა

"განშორების სევდიანი ფერი" (3-4)

-მიყვარხარ მამა(მია)-მამას ჩაეხუტა.. მთელი დღე არ ელაპარაკებოდა ნონას,ბრაზი არ ქრებოდა.სანდროს ეფერებოდა თანც ცრემლები მოსდიოდა,პატარა უმანკო მზერით შეყურებდა დას,შუა დღით დააძინა და შუბლზე აკოცა.

რატომ შემიყვარდი ასე ძლიერ ( დასასრული )

ჩემი პროგნოზი გამართლდა. ნოემ ხელი მთხოვა. იცით როგორი ბედნიერება იყო ჩემთვის ეს ყველაფერი?. და რათქმაუნდა დავთანხმდი. დაუფიქრებლად. წყლიდან მალე ამოვედით რადგან ცუდად გავხდი და გახარებულნი სახლში დავბრუნდით. უკვე ღამე იყო, ამიტომ კარებთან ნოეს

ბავშვობის სიყვარული თუ სექსუალური მოცეკვავე ? (თავი 3)

-ამოგიღებ,კარგი?-გოგონამ მხოლოდ თავი დაუქნია,სხვა რა გზა ჰქონდა...წამებიც და გაბრიელის ხელი უკანალზე იგრძნო..ჰარნმონიული და ნაზი შეხება იყო,მაგრამ მაინც იგრძნო,რომ ვიღაცამ უკან ხელი შეახო. -აჰა..შევხტით-ხელით ლიფტისკენ უბიძგა გოგონას.

ბედნიერება ჩემთანაც მოვა 1

ოთახში იწვა ტიროდა და კატასტროფულად ეშლებოდა ნერვები დედამისზე. ხმამაღლა ლაპარაკს ვერ ბედვდა,ეშინოდა ვინმე არ შეეწუხებინა თავისი ტკივილით. იხსენებედა წეღანდელ ინციდენტს დედამისთან დაკავშირებით და კიდევ უფრო უმატებდა ტირილს.. სკოლიდან სახლში დაღლილი

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (38)

ლუკა მთელი ღამე გვერდიდან არ მომშორებია. - დილამშვიდობისა ლამაზო. ( ლუკა ) ყველაზე მაგარი გრძნობაა, როდესაც თვალებს ახელ და ხედავ იმ ადამიანს, რომელიც შენს ცხოვრებაში ყველაზე მნიშვნელოვანია. - დილამშვიდობისა.

დაე, იქმნას ნათელი...

....ისინი კი ჩემი მარცხის ჟამს ხარობდნენ,და ერთად იკრიბებოდნენ ჩემს წინააღმდეგ სულმდაბალნი და არ ვიცი,რატომ; სულს მიგლეჯდნენ და არ მეშვებოდნენ.... სიბნელე აი რა არის ადამიანთა მოდგმის მთავარი გასაჭირი...

ორმაგი ცხოვრება - 10 - დასასრული

ხარძიანი ნელა წამოდგა ფეხზე , მასთან ჩაიცუცქა და მუელზე ნაზად მიაწება ტუჩები. ყველა გატრუნული უსემნდა და უყურებდა. დარბაზში მხოლოდ მათი სუნთქვა ისმოდა.

ვიდრე ყვავიან შროშანები [1]

_მეორედ კიდევ ეცდები დაძინებას, და ფეხებ.ზე დაგიკი,დებთ_ყურთან მიჩურჩულა. ცხელმა ჰაერმა, რომელიც მისი პირიდან მოდიოდა, გამაღიზიანა. _მომშორდი რა_ხელი ავუქნიე, მაგრამ აცდა.