შურისძიების მსხვერპლი 12 თავი

-და რა?- ცინიკური ტონით ჰკითხა თორნიკემ მოულოდნელად ხმა ჩამწყდარ გოგონას და მისგან პასუხი რომ ვერ მიიღო გამარჯვებულის იერით მიაჩერდა სახეში, თუმცა მალევე შეეცვალა სახის გამომეტყველება და ამჯერად მკაცრი ტონით ჰკითხა-კითხვაზე არ მიპასუხებ?-და კვლავ

ნავსაყუდელი ( 9 )

- არა, შენ მამაჩემი ხარ, -დაიჟინა ბავშვმა, -არავისში არ მეშლები, დედიკოს ტელეფონში შენი ფოტო აქვს, თანაც ყოველთვის მეუბნება ხოლმე რომ მხოლოდ მამაჩემს აქვს ჩემნაირი უცნაურად ლამაზი მწვანე თვალები, შენ კი ზუსტად ჩემნაირი თვალები გაქვს...

ვიწვი შენი სიყვარულით

_ ვინ, გითხრა?- ჰკითხა გოგოს _ გიორგიმ...  ის იყო აქ მან მითხრა..მას ჰგონია რომ მე ის გამოვიყენე.. საშინელი სიტყვები მითხრა. _ რააა?! ეგ არაკაცი..- გამწარდა აჩი .- კარგი დამშვიდდი გთხოვ ნუ ტირი ის არ იმსახურებს შენს ცრემლებს  ეუბნებოდა და თავზე

ბუმ ბუმ დაგ

ქუჩის ბოლოში ელოდება, მოსახვევთან. სიგარეტის ღერი თითებშორის მოუქცევია და თავდაჯერებულად ეწევა წვრილ ღერს. ყოველ გამონაბოლქვს მზერას აყოლებს, შემდეგ ყურადღება ქუჩისკენ გადააქვს, იქნებ მალე გამოჩნდეს.

ნავსაყუდელი ( 8 )

- მე კი ვიცი რასაც რასაც იმსახურებდი და დარწმუნებული ვარ შენც მშვენივრად იცი, მაგრამ ახლა შენთან ამ ყველაფრის გარჩევას არ ვაპირებ, არ ვარ მაგის ხასიათზე, -ცივად მიუგო და ზურგი შეაქცია...

ჰაერი

რა ძვირფასია ცხოვრება რა ძვირფასია ჰაერი და რომ გრძნობ შენ მუდამ როგორ ივსები ჰაერით.

დაკარგული სოფელი

ჩანახატი არის ჩემი ბუნდოვანი, მკრთალი მოგონება აფხაზეთში მამისეულ სახლზე. ადგილი , რომელზეც მაქვს ძალიან ცოტა მოგონება, თუმცა სისხლის ბოლო წვეთამდე ჩემია.

ვტყუივარ შენთან (თავი 8)

აივანზე იჯდა დემნა, მოზრდილი ფინჯანი ხელებს შორის ჰქონდა მოქცეული და სიცივისაგან გაყინულ ხეებს გაყურებდა. მალე თებერვალი დადგებოდა ნაძვის ხის კენწეროები და თამამად გადაშლილი ტოტები თოვლის დათმობას არ აპირებდა. ჯერ კიდევ საშინლად ციოდა. გაყინულ

ვიწვი შენი სიყვარულით 2

_ როგორ, დამღალა ამ ყველაფერმა რაც ძალიან არ მიყვარს ეს პირფერობა და ყალბი ღიმილი ახლა უნდა ასე მოვიქცე . სააბაზანოში , შევიდა ხელ პირი დაიბანა შემდეგ ცოტა თავი მოისწერიგა და ქვემოთ ჩავიდა ბოლო საფეხურზე იყო უკვე როცა თავბრუ დაეხვა და უნდა

ნავსაყუდელი ( 7 )

- მაღალი სიცხე ჰქონდა, ბორგავდა, ბოდავდა და დათას ეძახდა, ბევრი ეცადა მაგრამ ვერ გამოაფხიზლა, გონზე არ იყო, დროდადრო წამოიწევდა, ამღვრეული ჩაწითლებული თვალებით უაზროდ იყურებოდა სივრცეში და ჯიუტად ითხოვდა რომ დათა მოსულიყო...