ფიქრებით დიალოგი თავი 23 დასასრული

და ჩემი მკლავი ხელებში მოიქცია, - სერიოზულადდ? რა არი ეეს? ხმამაღალი სიცილით ატრიებდა ჩემ მკლავს და მეც გაბრაზებულმა გამოვწიე, - ნუ იცინი მაღიზიანებს, კოპებ შეკრულმა ვუთხარი, და წამოდგომა ვცადე, - ასე ვმოქმედებ ბეიბ?

ცასა და მიწას შორის ( 13 )

- მხოლოდ ჩემი მემკვიდრეობის მიღების სურვილი და ძალაუფლების წადილი არ ალაპარაკებდა, საკუთარი ძმისშვილი ვუნდოდი ისე როგორც ქალი, ჩემი სურვილით კვდებოდა, ახლაღა გავაცნობიერე სრული სიცხადით რომ გიჟი იყო, ნამდვილი გიჟი...

ალცჰაიმერი

თქვენ ალცჰაიმერი გაქვთ! “ მეუბნება ექიმი, მშვიდი სახით მე კი არც კი ვიცი, როგორი სახე მაქვს . ალბათ დაბნეული , რადგან წარმოდგენა არ მაქვს რას უნდა ვგრძნობდე ასეთ დროს.

არეული გრძნობები 24 თავი

თათია ერთ ადგილზე მიყინულივით იჯდა და ცრემლიანი თვალებით უყურებდა გიგას წაშლილ სახეზე -მამა გთხოვ უფლება მომეცი რამდენიმე დღით აქ დავრჩე... მასთან ყოფნა არ მინდა- შეეხვეწა ჩამწყდარი ხმით უცნაურად მომზირალ კაცს

ვარსკვლავთაქვეშ

- ის დღე გახსოვს დენიელ მთელი ღამე სავსე მთვარის სინათლის ქვეშ ვარსკვლავებს, რომ ვუყურებდით და ვოცნებობდით მზე არ ამოსულიყო,

სულარეული

მე სულ არეულს მხოლოდ შენი შეხება მჭირდება... რა იქნება შემდეგ როცა ეს ყველაფერი დასასრულს მიუახლოვდება...

ცასა და მიწას შორის ( 12 )

- ყველაფერი რასაც გაიფიქრებ არ სრულდება, აი ახლა ძვირადღირებული ავტომობილი რომ ისურვო ან წვიმა, - წვიმა რატომ უნდა ვისურვო? -გავიკვირვე, - არასდროს გდომებია საყვარელ ადამიანთან ჩახუტებულს წვიმის ქვეშ ცეკვა?

არასოდეს დანებდე

არასოდეს დანებდე, გახსოვდეს რომ ძლიერიხარ.

საქმით შეცვლილი ცხოვრება (თავი 5)

განძრევაც ვერ შევძელი, უბრალოდ ვიჯექი ძალა გამოცლილი, და თვალი მქონდა გაშტერებული ერთ წერტილზე. სახეზე ჩამოვისვი ხელები, წამოვდექი, ჩავიცვი, და გარეთ გავედი, სამსახურში უნდა წავსულიყავი.

პიანომენი (თავი მე-2)

მთვარის შუქი ლამაზად გვინათებდა გზას,სუსხიანი ჰაერი კი უფრო ნათლად ფიქრში გვეხმარებოდა,იქვე დრაივი დავინახე და ყავა შევთავაზე მადლობის ნიშნად -მგონი ყავა არ გვაწყებდა ნიკა -აი ასე სახელით მომართვა არ ჯობია,ცხვირ აბზუებულ საუბარს -რომელი?