უკვე დროა...

სიბნელე....ისევ სიბნელე და ტკივილი, გაუყუჩებელი და აუტანელი. ფიზიკურზე მეტად შინაგანი სტკივა, სული და გული ეფლითება. უკვე რამდენი ხანია აქ არის სათვალავიც კი აერია. მიზეზიც არ იცის ასე რატომ ტანჯავენ, რატომ აწამებენ. ირგვლივ სრული სიბნელეა, ტკივილი

ნიკოლოზ ჩერქეზიშვილი

როცა გარშემო არავინაა, მოვა და გამოგელეპარაკება, მოგისმენს, თვითონაც გეტყვის ორიოდ სიტყვას, შეიძლება მხარზეც გადაგხვიოს ხელი. რა მეშველებოდა ამ ცხოვრების გარეშე? გუშინ არაფერი დამიწერია, არც დღეს.

პოეზია კვნესის

პოეზია კვნესის ახლა როცა პოეტები არა ჰყავს რითმებს რითმა არევია შვილს დედა არა ჰბანს,ნიძლავს მივეძალე ახლა მეტოქე არა მყავს ნეტავ რას ცოცხლობ ას წელს დავჩხავლე ყვავს, რითმებს ვერ ვპულობ მაპატიეთ გენიებო მაპატიეთ ყველამ ერთად მაპატიეთ ყვავილებო,

ოცნებიდან რეალობაში 5

-ჰო ბევრჯერ ამოვსულვარ შენს აივანზე და მთელი ღამე შენს ყურებაში გამიტარებია. რა თქმა უნდა შენ ამის შესახებ არაფერი იცოდი. ახლაც მეტყვი, რომ ჩემს მიმართ არაფერს გრძნობ?-შეიძლება ოდესღაც კი, მაგრამ ახლა ნამდვილად არა -არა მატყუებ -არ გატყუებ-თვალებში

როგორ გამხიარულდეთ, თუ მოწყენილად ცხოვრობთ

ყოველდღიურობამ დაგღალათ? თქვენს ცხოვრებაში სიახლეები იშვიათად ხდება? იცოდეთ, რომ თქვენს გამხიარულებას არავინ ეცდებათ, საკუთარ თავს თავად უნდა უშველოთ და ამის რამდენიმე საშუალება არსებობს.

ჩემი ცხოვრების სიგიჟე ხარ 5

-მთელი ღამე დემეზე ვფიქქრობდი არმინდოდა მისი დატოვება და უბრალოდ წასვლა... არ შემეძლო ეს გამეკეთებინა უბრალოდდ... აუ როგორ მივეჩვიე პროსტა მგონი მართლა მიყვარსდა ეს უნდა ვუთხრა ვერ ვძლებ აუ ეხლავე ხოვიცი ეხლა მის წინ რომ

ჯია..

„ეს პოდიუმია. ჯიას საყვარელი ადგილი. თავს აქ ძალიან კარგად გრძნობდა. ერთი ორი, ერთი ორი... "ცოტა ნაბიჯი გაასწორე, ჯია! აი, ასე". "ჯია, დღეს დაგირეკეს, შენი გადაღება უნდათ..". "ჯია, მოიხედე, აქეთ, ცოტა თავი დასწიე, გამიღიმე..".

ჯინსები,როკი და ვარდისფერი ღრუბლები (4)

მათმა ჯგუფმა ჯერ მცირე აუდიტორიით დაიწყო მერე კი დედაქალაქის საუკეთესო კლუბებში გადაინაცვლა,ამ ყველაფერს მოჰყვა გასტროლები სხვადასხვა ქალაქებში პოპულარობა ნაბოლარას ვასკვლავური დაავადებაც კი დაეწყო ოღონდ დადებითი მხრით.

ჩემი საკუთარი ბედნიერება (თავი 4)

ალექსანდრე დივნიდან მაყენებს და მესამე სართულზე ერთ-ერთ ოთახში ავყავარ. ოთახში შესვლისას თვალები მიფართოვდება. ეს ოთახი კი არა სამოთხეა. უამრავი ძველებური ფოტოაპარატი, უამრავი გასამჟღავნებელი მანქანები, უამრავი დაუბეჭდავი ლენტები.

მხსნელი (თავი 4)

ჩუუ საყვარელო დედაშენი მართალია ოჯახი სათამაშო არ არის მაგრამ ქალბატონო თამარ მე უკვე ბავშვი აღარ ვარ მალე 30 წლის გავხდები აქამდე არასდროს მიფიაქრია ქორწინებაზე მაგრამ სანდრას გაცნობის შემდეგ ამაზე კი არ ვფიქრობდი ვოცნებობდი.მისმა