დაბრუნება //4//

თათბირზე შეიკრიბა ყველა მაღალი რანგის თანამშრომელი.მარიამი სხვა და სხვა განყოფილებებში ახალი თანამშრომლის დამატებას აპირებდა. დუდას არაფერი ესმოდა იჯდა და უყურებდა , აკვირდებოდა და თითქოს შეისწავლიდა ქალბატონ მარიამს.

მწვანეთვალება იდიოტი ( თავი 4 )

მისკენ გავიხედე ის ისევ თავდახრილი იდგა , გაბუტული სახით. მე თვალი არ მომიცილებია. როცა თავი მის ბოტასებს მოაცილა პირდაპირ თვალებში შევხედე, ამჯერად არც ერთს არ დაგვიხრია თავი ერთმანეთს გაბუტულები ვუყურებდით. უეცრად ჩემსკენ წამოვიდა. კიბეს ამოუყვა

პირველიც შენ ხარ და უკანასკნელიც (თავი პირველი)

მაშინ მეორე კლასში ვიყავი, ანდრო რომ გავიცანი. მოდაში შემოსულ რეზინის ყელსაბამებს მჩუქნიდა და ყოველი გაკვეთილის ბოლოს დამალობანას მეთამაშებოდა. ანდრო ჩემი პარალელური კლასელი იყო. მერე მეგობრობაც გაგვეწელა.ჩენს ურთიერთობას მეგობრობას ვერასდროს

მე წვიმად მოვალ

თავსხმა წვიმაში დასველებას თუ კი გაბედავ მაგ ლამაზ სხეულს მიაგებებ ულმობ ქარიშხალს მე წვიმად მოვალ, მოგეკვრები თმებზე თავხედად შუბლს დაგინამავ და თვალებში კოცნას გავრისკავ.

დაბრუნება //3//

სახლში მისულს თავისი ძმაკაცები დახვდნენ. სამზარეულოში იყვნენ და ლუდისთვის ბაკლებს ეძებნენ. -აქ რა ჯანდაბას აკეთებთ -უთხრა ბიჭებს და კედელს მიეყუდა . -ვაა მოხვედი ტო -შეეგება ანდრია -დღეს ფეხბურთი როა დაგავიწყდა?.

დათარსული კაცი (თავი 9)

-ამის გაძლება არ გინდა?! თქვა მედოუზმა და მაგიდას მიუჯდა. აბა, რას იტყვით? მე მგონი, კერი არაფერს იგონებს. -გეთანხმებით, მიუგო რემიკმა. თან მეორე მოწმეც ხომ გვყავს. კებიმაც განაცხადა, ის ტიპი მაღალი და ზორბა იყოო. რაღაც-რაღაცეები უკვე ვიცით.

გზა, სიცოცხლისა ... (თავი 2)

- აჰჰ, აჰჰ... - გულზე მჯიღებს ირტყამდა, რას არ მისცემდა, რომ ახლა მთელი ძალით ეღრიალა, ეღრიალა დაჭრილი ლომივით, ეტირა, დაელეწა ყველაფერი... რას არ მისცემდა, რომ გონებიდან წაეშალა ის ამაზრზენი კადრები, რომელიც სულს, გულს ყოველწამიერად უგიჟებდა,

ფარვანა ( 10 )

- და ვინ გითხრათ რომ მის გაშვებას ვაპირებ? -ეშმაკურად ჩაიღიმა და კიდევ ერთხელ მოსვა ლუდი, - მოიცა რა, აქ ძალით გამოკეტავ რაპუნცელივით? - კარგი რა ასე მიცნობთ? როგორ ფიქრობთ რომ არ ვხვდებოდე მის გრძნობებს ჩემს მიმართ ასეთ სერიოზულ ნაბიჯს გადავდგამდი?

მომეცი შანსი( თავი 11)

ბარგი მალევე ჩაალაგა და დემეტრესთან გავიდა , რომელიც ბოლო ნახევარი საათის განმავლობაში უძრავად იჯდა საწოლზე და რეალობას მოწყვეტილი ფიქრობდა თავის ცხოვრებაზე.

არასწორი სიყვარული(თავი 7)

7 თავი რამდენიმე წუთი გაყინული ვიდექი, და გარძრევას ვერ ვახერხებდი, როცა დავინახე რომ ლილუმ თვალები გაახილა და დამიანახა, გამოვფხიზლდი, და სწრაფად მოვწყდი ადგილს. -ჯანდაბა, ჯანდაბა, ჯანდაბა… - ნეტა დუდუმ თუ იცის? შენობიდან გამოსულმა ჰაერი ხარბად