"კასიანა" (თავი II)

საზღვრამდე ერთი კვირა იყო დარჩენილი. თითოეული დღე სიმძიმით იყო სავსე — სასახლეში მზადება არ წყდებოდა, ოფიციალური შეხვედრები, სამოსის შერჩევა და დიპლომატიური ეტიკეტის სწავლა კასიანასთვის ნამდვილი წამება იყო. მას სძულდა ის როლი, რომელსაც სხვები

თავადის ქალი (თავი IV)

თბილისი იგივე ტემპით ცხოვრებას განაგრძობს-ხმაურიანი,მოუთმენელი და მუდამ წინ მავალი.ამ ქალაქში დრო არასდროს ჩერდება,ადამიანები კი ცდილობენ,რომ მას აჰყვნენ ისე,რომ უკან არაფერი დარჩეთ.არც მოგონებები,არც ადამიანები,არც ის ემოციები,რომლებიც ზოგჯერ

მებაღე - თავი 30

-შენ ხარ ჩემი ცოლი. მხოლოდ შენ! მილენა გაოგნებული დარჩა. თვალებში შიში და დაუჯერებლობა ერთმანეთში აერია. წამით თითქოს სიტყვებს ვეღარ აწყობდა, მხოლოდ ფიქრი შეეძლო, დაძაბული და მტკივნეული: "ეს კაცი სოციოპათია… ან რამე უარესი. თავიდანვე უნდა შემემჩნია…

"კასიანა" (თავი I)

იქ, სადაც ორი მტრული სამყაროს საზღვარი ერთმანეთს კვეთდა, გადაჭიმული იყო ვრცელი, თითქმის უსასრულო მდელო. ეს იყო „დავიწყებული მიწა“, ადგილი, სადაც ადამიანი ფეხს იშვიათად ადგამდა, სადაც ბუნება თავის დიდებულებას ინარჩუნებდა. მინდორი დაფარული იყო მაღალი

ჩემპიონი (ნაწილი 9)

მანქანით უკვე რამდენჯერმე სცადეს ტყიდან გამოსვლა, მაგრამ რაც არ უნდა ეცადათ, ისევ იმავე ადგილებში ბრუნდებოდნენ. გზები ერთმანეთს ჰგავდა, თითქოს ლაბირინთში მოხვდნენ, საიდანაც გასასვლელი საერთოდ არ არსებობდა.

ჩემი პირადი მცველი

_ ოჰ,რასთან დაკავშირებით?_ გაეღიმა ნიცას. _ ეგ შენს თაყვანისმცემელს ჰკითხე…_ ჩაიღიმა მირიანმა და მაგიდაზე დადო ყვავილების თაიგული. ნიცა ოდნავ წამოიწია და ბარათის ძებნა დაიწყო. _ ჰო,იქნებ გადასცე რომ მამაშენი კურიერი არ არის და თავად მოგართვან ხოლმე

შავი ზღვის საიდუმლო //სრულად//

ნაზად მიეფერა თმაზე,საჩვენებელ თითზე შემოიხვია მისი სისხლისფერი დალალები.ტალღების ხმა იყო გამეფებული ოთახში.როგორ ეხეთქებოდა აღელვებული ზღვა ნაპირებს... ანერვიულდა,უცხო იყო მისთვის კაცის ასეთი სიახლოვე.რატისაც არაფერი დაუძალებია...ფეხზე წამოდგა და

პირობითი სიყვარული (თავი 14)

ბათუ მოულოდნელად გაჩნდა მათ შორის. ვატოს ჯერ კიდევ ნინას მკლავზე ეწყო თითები და მის სახესთან ზედმეტად ახლოს იყო, როცა ბათუს ძლიერი ხელი ნინას მაჯაში ჩააფრინდა. ეს არ იყო ნაზი შეხება, ეს იყო მესაკუთრული, მყარი და ბრაზით გაჟღენთილი მოძრაობა, რომელმაც

მანათობელი გრძნობა - თავი 15

ალბათ სიყვარული სწორედ ასეთი რამაა — რაც უფრო გაურბიხარ, მით უფრო იზრდება შენში. ბოლოს კი აღმოჩენ, რომ მის გარეშე ცხოვრება უფრო მტკივნეულია, ვიდრე ყველა ის შიში, რის გამოც მისგან გაქცევას ცდილობდი.

პირობითი სიყვარული (თავი 13)

თბილისში აპრილი ისე შემოიპარა, თითქოს ეშინოდა ამ სახლის სიმშვიდე არ დაეფრთხო. ქალაქის ხმაურიან ქუჩებში გაზაფხულის სურნელი უკვე მძაფრად იგრძნობოდა აყვავებული ნუშისა და იასამნის ნაზავი ჰაერში ტრიალებდა და ყველაფერს ახალ სიცოცხლეს სძენდა. მზემ