ის ვინც არ უნდა შეყვარებოდა.

16 წლის ვიყავი როდესაც რუსეთმა და საქართველომ კავშირი შეწყვიტა და თბილისში მოგვიწია დაბრუნება.რა გითხრათ პირველად საერთოდ არ მომწონდა მაგრამ ნელნელა შევეჩვიე მერე შემიყვარდა კიდეც.მაგრამ ამ ქალაქთან განუყოფელი ერთმა ადამინმა გამხადა.

ტრამალის აჩრდილი -5-

ფოტო აპარატის ჩხაკუნმა გამაღვიძა.თვალები რომ გავახილე ნიკა დავინახე ფანჯარასთან იდგა და გვიყურებდა თავიდან ვერ გავაანალიზე რახდებოდა მერე გამახსენდა რომ დემე რომ ჩემს ოთახში გადმოვიყვანე.საწოლიდან წამოვიწიე და თვალების ფშვნეტით შევხედე ნიკას რომელიც

თვალები (1 თავი)

ავტომობილი მიექანება ჟინვალ გესისკენ, მისი მგზავრები გადაღლილი სახით გადაჰყურებენ სიმწვანეში ჩაფლულ წყალს, ნუთუ შეიძლება ადამიანს ასეთი სილამაზის დანახვისას გული არ აუჩუყდეს?! თუმცა უცნაურია, მგზავრები თითქოს ვერც კი ამჩნევენ ბუნების ამ საოცრებას,

განსხვავებულ'ო!

ალბათ ყველას გქონიათ დღიური, სადაც სულ იმ ერთზე წერთ. მეც ვარ მასე რაიყოთ. მართლა განსხვავებული კიარავარ (როგორც მეუბნებიან). სისულელეა იყო განსხვავებული როცა გიყვარს. განსხვავებულები ისინი არიან ვისაც არ უყვართ. და მშურს მათი. ჰო მშურს! ისინი არ

ფიქტიური (თავი 12) (დასასრული)

სიყვარული? ეს არის გრძნობა რომელიც უნდა გამოსცადოს ყველამ და მოდით რა ეს შურისძიებები და ათასი ხრიკები „მიაგდეთ“ და თქვენი ბედნიერებისათვის იბრძოლეთ მანამ სანამ ბოლო დარტყმას არ შეასრულებს თქვენი გული. ... გამარჯობათ და აი არვიცი რა გითხრათ.

ლურჯი მოგონებები (ნაწილი მეორე,თავი 20)

- ჩემთან 6ზე. შენებს გააგებინე. - ღიმილით დაუკიდა ყურმილი ვიღაცას ლაშამ და მანქანა ბარდიულთან მიაყენა. პირველი, საინფორმაციოსში მნახველად დარეგისტრილდა, თეთრი ხალათი მისცეს და თავისი დის მოსანახლებლად შევიდა. მარიამს ეღვიძა და ტელეფონში რაღაცას

ცოლი და დედა კანონის გარეშე ( 19 )

გამახარე,კი არა შენ ყველა ჩემი ოცნება აასრულე_ სახე მის ყელში ჩავმალე,თან ვტიროდი და თან ცრემლებით დანამული ტუჩებით ვკოცნიდი.მან მე სიცოცხლე მაჩუქა,ოჯახი,შვილები,სიყვარული,თბილი სახლი,ახლა კი ჯამრთელობას მჩუქნიდა,მე მალე აღარ ვიქნები ის ძველი

სიმდიდრე თუ ბედნიერება 15

გამთენიისას ჩმეძინა, მაგრამ მალევე გამომაღვიზა ხმაურმა, თვალები გავახილე და იქაურობას მოვავლე თვალი, ლადო იქ არ იყო, მხოლოდ ნატა იჯდა და მიცქერდა, ამღვრეული თვალებით -დილამშვიდობისა.- ვეცადე თბილად გამომსვლოდა მისალმებაც და ღიმილიც -დილამშვიდობისა

[photoalbum](5)

დროც ადამიანივითაა, სანამ არ დაკარგავ მის ნამდვილ ფასს ვერგაიგებ...ხშირად უკეთესს მოელი, მერე, დრო რომ გადის, ხვდები, ეს უკეთესიუკვე იყო, შენ კი უბრალოდ ვერ შენიშნე, ვერ შეაფასე.......ინდისი და პატიოსნება ტანსაცმელს ჰგავს: რაც უფრო მეტად არის

ჩემი ცხოვრება ჩხუბი ბარში

გრძელდება ლეონარდოს ისტორია, კომენატრებს ნუ დაიშურებთ, მოკლე აღწერა,სამწუხაროს სწრაფათ გაიარა ამ ღამემ როცა ბედნიერი ხარ დრო ძალიან სწრაფათ გადის. და აი თენდება დილის შვიდის ნახევარია 1)ლეონარდო ხო არ ჩაგეძინა ადექი აეროპორტამდეც არ გინდა გამაცილო?