ფიქტიური (თავი 10)

-რავიცი მარიამ მშვიდობა,ახალი გოგო არის და ასე ... - ვიცოდი რომ იცოდა რაღაც ანას გრძნობეის შესახებ და სწორედ მიტომ ატლიკინდა.ანას გავხედე სევდა მორეოდა. -ხოო კარგი გოგოა იმედია . -არაჩვეულებრივი,ზოგ-ზოგიერთებს ნამდვილად ჯობია - ნიშნისმოგებით

მაჩუქე სიყვარული (7)

ცრემლებისგან რომ დავიცალე სახეზე წყალი შევისხი , გავიმშრალე ხელები და საპირფარეშოდან გამოვედი. -აახ. ვიღაცას რომ არ დავეჭირე ზღართანს გავადენდი ალბათ. ხელი თავიდან ჩამოვიღე და გაოცებისგან ნერწყვი ღრმად გადავყლაპე როდესაც ისევ მის თვალებს შევეჩეხე.

გზა რომელიც შენამდე მოდის (8)

იმ დღეს ნატასთვის არაფერი მითქვამს. ლუკასთან კი ვერ დავმალე. -ინა, ხომ ვიცოდით, რომ ასე იქნებოდა? რატომ ნერვიულობ? ის მამაა მოვა და ჩვენ ამას ვერ დავუშლით...-ლუკა ვერაფრით ხვდებოდა, რომ მე ნატას და კახას შეხვედრის სულ არ მეშინოდა. ვეღარ მოვითმინე და

love's photos

-მიყვარხარ! -მეც ძალიან,ღმერთამდე. -როგორ გგონია შორს არის ღმერთი? -იმის შემდეგ არაფერი და არავინ არის ! -არც მზე? -არა მზე ძალიან ახლოსაა. -ეგ როგორ? -შენ ხარ ჩემი მზე,ჩვენ კი ყოველთვის ერთად ვიქნებით...

''მთვარე,ჩემი მეორე ნახევარი'' (8) (The End)

გათენდა დილა და თვალები რომ გავახილე უბრალოდ გამეღიმა,გამეღიმა იცით რატომ? იმიტომ რომ შეყვარებული ვიყავი,ალბათ ადამიანს რომელსაც სიყვარული ჯერ არ სწვევია ამაზე გაეცინება და იფიქრებს რა შუაშია დილა,ღიმილი და სიყვარული ერთმანეთთანო..თავშია,როდესაც

не ходите(სრულად)

სახელი - ვაკო გვარი - ხუციშვილი ასაკი - 16 წლის სიმაღლე - 1.78 თმის ფერი - ქერა თვალის ფერი - მუქი ლურჯი პრინცები არსებობენ? კი ეს არის ჩემი პრინცი - როგორ მოხდა ეს ყველაფერი? - სავარჯიშოდ ვიყავი მის გუნდელებთან ერთად არ ვიცნობდი პირველად ვნახე -

გულის ყველა პარკუჭი გნატრობს!

სიყვარულია როცა ფიქრობ მასზე ყოველწამს სიყვარულია მონატრება სულ რომ განიცდი სიყვარულია თუ კი გეტყვის მაგვიანდება და შენ მიუგებ არაუშავს მე სულ დაგიცდი სიყვარულია რომ გაუთბობ გათოშილ ხელებს გულს რომ მიიკრავ და დაიცავ თოვლის ფიფქისგან სიყვარულია

ბარიერი. -20-

მაქსიმეს წასვლის შემდეგ, ამიკოს დავურეკე და გავაფრთხილე, რომ ცოტას დავიგვიანებდი. აფთიაქში ჩავედი და ორსულობის ტესტი ვიყიდე..

ნემსით ნაპოვნი ბედნიერება (სრულად)

ლურჯი მოგონებები (ნაწილი მეორე, თავი XI)

დილა. აბურდული ლოგინი და მზის თბილი სხივები. გოგონა სწორედ ამ სინათლემ გააღვიძა რომელიც პირდაპირ თვალებზე აჭერდა. სახე დაემანჭა და ხელი აიფარა, გამოსაფიზლებლად დაახლოებით 2 წუთი დასჭირდა, შემდეგ თვალები გაახილა. გვერდით გაიხედა, არავინ რომ არ დახვდა