ტრაგიკული ტრაგედია (10 თავი)

გავრბოდი, რისგან მივრბოდი? რატომ? პასუხი არ მაქვს.რამიშვილმა ჩემი სახელი ხმამაღლა დაიყვირა,ვიცოდი რომ მომსდევდა, დაწყევლილი ტყე, ვერა და ვერ გავცდი,ვიგრძენი რომ მიახლოვდებოდა.

გადატრიალება (თავი 8 )

არ შემოხვიდე ტანსაცმელს ვიცმევ. - მიხვდა ანა რომ გიორგიც უკან გაჰყვებოდა ამიტომ მალევე გააფრთხლა. ჩაცმა დაასრულა და ფანჯარასთან მივიდა, რადგან პირველი სართული იყო გადახტომა არ გასჭირვებია.

ამბები რეალობიდან (გაზაფხული დასაწყისია)

თბილისი ძალიან პატარაა. შეუძლებელია ნებსიმიერ კაფეშიც კი ვინმე ნაცნობს არ შეხვდე. ხშირად ეს დიდი პრობლემის წინაშე გვაყენებს ხოლმე და გვიჩენს სურვილს ვცხოვრობდეთ ისეთ ადგილას სადაც ყოველიდღე იმაზე ხალისიანი და მრავალფეროვანი იქნება ვიდრე აქ.

მოახლოება

მესტუმრა სევდა ფიქრების მიღმა ვიღებ კალამს და ვწერ სტროფებს მე უშნეობა მეტკინა ძლიერ მაგრამ ეს ტკივილი ვერ მოკლავს გრძნობებს

წითურო მიყვარხარ! (თავი 3)

ის ღამე ისე გავათენე ძილი არ მომეკარა,სულ მასზე ვფიქრობდი და თან იმ შეცდომის გაანალიზებას ვცდილობდი რასაც ვუშვებდი, უნდა ვეცადო რომ მასე აღარ ვიფიქრო.

ტეო (3) შავი კატა,თარსი კატა

-მითხარით რომ მეჩვენება-მარჯვენა ხელზე იჩქმიტა -სამწუხაროდ არ გეჩვენება - მუხლებზე დააჯდა კატა და რამდენიმე ბრუნის შემდეგ დაწვა -რა სიგიჟეა არა? -ანუ რეალობაა -თან რა ზღაპრული

გერგეთისკენ მიმავალნი 2 (თავი 4)

ვგრძნობ, ჯოჯოხეთი მაქვს საკუთარ სულში მოწვეული, სხვა გზა ვეღარ ვხედავ. არანაირი სხვა გზა არ არსებობს ადამიანისთვის , რომელიც უფსკრულის პირას დგას, ან უნდა გადაიჩეხოს ან უნდა განიცადოს ჯოჯოხეთი, რომ ამ უფსკრულიდან, მისი კიდიდან როგორმე თავი დააღწიოს.

არეული გრძნობები 4 თავი

ისევ უხერხული სიჩუმე ჩამოწვა გადაჭარბეული სიჩქარით მიმავალ მანქანაში, რომელიც სულ რამდენიმე წუთში აღმოჩნდა ტაბახმელადან კოჯორში

ბედნიერება გაზიარებით

– და ცხოვრებაც მშვენიერია, არა?! ‐ ამ მოხუცმა მერამდენედ მატკინა გული, თავისი პასუხებით და ირონიით.

ათინას დამღუპველი მომენტი

იმ ორ უცნობს შორის, ერთმანეთს სხვა გარემოში რომ შეხვედროდნენ შეიძლება სულ სხვა ურთიერთობა, სხვა დიალოგი არსებულიყო, თუმცა ახლა ისევ ისეთი უცნობები არიან ერთმანეთისათვის, როგორებიც სულ რამდენიმე წუთის წინ.