ჩემი ერთი ცალი ხარ! (10) დასასრული

ბექამ დამირეკა ჩამოდი ქვემოთ გელოდებიო.მეც უხალისოდ ჩავედი,მანქანაში ჩავჯექი და რაღაცეებს მეკითხებოდა ბექა. -ანუკ რა გჭირს? -არაფერი,უბრალოდ მეზარება ბარში ყოფნა. -არა მე შემიძლია მოგიტაცო გინდა? -არ ვარ ბექა ხუმრობის ხასიათზე მთელი გზა ხმა არ

ის რაც მინდოდა მეთქვა..!

იცი?!გუშინ ჩემთვის ძალიან საყვარელ ადამიანს საჩუქარი ვერ გავუკეთე.მინდოდა დედაჩემისთვის რაიმე ისეთი მეჩუქნა,რაც ძალიან დიდ სიხარულს გამოიწვევდა,მაგრამ ხელი შემოიშალა გარემოებებმა.და დღეს ხშირად დავფიქრდი უკვე:შენი დაბადებისდღე რომ ყოფილიყო ხო

ადამიანის ხელის გულზე ვარსკვლავები არ ირეკლება.

ბათინკები არასდროს მცმია.მთაში ვაპირებდით წასვლას და ფეხსაცმელებს ვეძებდით მთისთვის და მეგობარმა იშოვა სადღაც,ძალიან ძველი, მაღალყელიანი,მძიმე,მაგრად დაღრეცილი,შავი ბათინკები,მე კიდევ მქონდა,რაღაცნაირად თბილი და რბილი,სულ სულ ახალი,ბათინკის მსგავსი

"გიჟური ცხოვრება"

დიდი ხანია უკვე სკოლა დავამთვრე, ჩემი თავქარიანობით სწავლის გაგრძელება არ ვისურვე, ვნანობ მაგრამ რას გავაწყობ. ორი კვირის უკან 21 წლის გავხდი, ხოო დიდი გოგო ვარ. შეიძლება კარგი მოსწავლეც ვყოფილიყავი , უფრო პრესტიჟული სამუშაო მქონოდა და არა ეს

ფურცლებზე დაწერილი სიტყვები

ლითონის მონსტრში ჩამჯდარმა მვიარო სამყარო მეტი არაფერი მინდა ალბათ ამიტომაცაა რომ თუ თქვენ თვითმფრინავით მგაზვრობთ ერთ მარტოსულად მდგარ ლითონის სკამზე ფანჯარასთან მჯდომ ქალს დაინახავთ . ქალი ოცდააათი წლისაა .არც ლამაზი და არც უშნო

სკოლა ბავშვების წესებით [14]

მარი შესინებული იყო. ნინიმ თამუნას დაურეკა და ის იყო ყველაფერი უნდა ეთქვა,რომ ელენე უკან მობრუნდა რაღაც დამრჩაო და უჯრებში ქექვა დაიწყო. ნინიმარ სეიმჩნია ვისაც ელაპარაკებოდა და მხოლოდ ის უთხრა შენი ნახვა მინდაო. -ნინი მანდ ვინმე გისმენს და ამიტომ

Blue Jeans (II ნაწილი)

და იმ წამს როდესაც ისინი ერთმანეთს თვალებში უყურებდნენ,ისე ჩანდა თითქოს სამყარო გაჩერდა.ჩხუბი შეწყდა.ყველა გაქრა.და დარჩნენ ისინი. ორნი.ცისფერჯინსიანი და ცისფერთმიანი.-აახვიეთ აქედან და ამ გოგოს გადაუხადეთ მადლობა. - დაისისინა გიგამ, კიდევ

ნიღბებს მიღმა (III თავი)

ლილე ხვდებოდა რომ მისი ამგვარი ცხოვრების სტილი ბიჭებისთვის მიუღებელი თუ არა უცნაური მაინც იქნებოდა და ამასთან შეგუება ძალიან გაუჭირდებოდათ.ყველაზე მეტად დემეტრეს რეაქციის ეშინოდა არ უნდოდა ამის გამო ბიჭი გაუცხოვებოდა ძალიან არ უნდოდა ეს.თითქმის

კაი ბიჭის ცოლი

თენდება უკვე დილის 7 საათია ავდექი ჩავიცვი და სკოლისკენ გავწიე ზარი მობილურზე -ალო -სად ხარ ? -სკოლაში მივდივარ -რაგინდა სკოლაში? -რას ქვია რა მინდა სკოლაში ?

« როდესაც აღარ ვიქნები....» - მამის სულისშემძვრელი გზავნილი შვილს

დროა შეურიგდე იმას, რომ სამყაროში მუდმივი არაფერი არ არის. დრო მირბის, როგორც ქვიშა თითებშუა და უკვე ვერაფერს დავაბრუნებთ უკან. სწორედ ამაშია სიცოცხლის ტრაგედია და სილამაზე. დროს ვერ შეაჩერებ, ამიტომ ისწავლე იმის ორმაგად დაფასება, რაც ამ წუთას