საუკეთესო მეგობარი (სრულად)

მე ქეთა ახვლედიანი ვარ. 19 წლის. მაღალი, გრძელი წაბლისფერი თმით და მწვანე თვალებით. ბიჭების ყურადღება არასდროს მაკლდა, მაგრამ ახლო ურთერთობას არავისთან ვიჭერდი. მყავს ორი საუკეთესო მეგობარი: ნინა ჯაფარიძე და ცოტნე დევდარიანი. მე და ცოტნე ერთ უბანში

ჰეი მახინჯო ! (სრულად)

ჩემს ოთახში ავირბინე რაც ტანსაცმელი მქონდა ყველა პატარა ზურგჩანთაში ჩავყარე და გავიქეცი..ხო მე სახლიდან გავიქეცი..იმ საშინელ რეალობას გავექეცი რაც ჩემს თავს ხდებოდა. 2 წლის უკან დედა გარდამეცვალა დედა რომელსაც ვაღმერთებდი..და დავრჩი მამასთან ერთად

ბოლოს მაინც ჩემთან იქნები!!!(3)

გათენდა დღე როცა სანდრო ჩამოდიოდა..ცოტას ვღელავდი..ცოტას? ვის ატყუებ მარიტა კორსავა..ძალიან ვღელავდი ამდენი წლის შემგედ უნდა შევხვედროდი,იქნებ სულაც არ ვახსოვდი. მე ხო რას ამბობ მახსოვს მაგის სახე. უცბად წამოვდექი და აბაზანაში შევედი. ტრადიცია არ

პატარა ზღაპარი არ მთავრდებოდა (I ნაწილი)

პირველი დეკემბერი იყო თბილად ვიწექი და მეძინა როდესაც მაღვიძარამ გამაღვიძა, მიზეზებს ვეძებდი რომ სახლში დავრჩენილიყავი, მაგრამ არაფერმა არ გაჭრა და სკოლაში წავედი. ვუცდიდი სკოლის დამთავრებას რომ გამოვსულიყავით და ლუკა გვენახა. ლიზი ნერვიულობდა არ

Моя моленькая истеричка 4

იმსაღამოს ბევრი ვიარეთ მაგდონლდსშიც შევიარეთბევრიც ვისეირნეტ და ამასობაში შემოვარამდა არა ისედაც ღამე იყო მაგრამ (ვიცინი) ბევრი ვილაპარაკეთ ვიცინეთ და სახლში წამოსვლაზც დავიწყეთ ფიქრი (ვიცინი) თამო გავაცილე დაა ჩემი სახლის ჩიხს გამოვუყევი… ციოდაა

პოეტებს თვითმკვლელობა ეპატიებათ!

მე პოეტის ცოლი ვარ, ის - სევდიანი გოგონას ქმარი. ჩვენ სამი შვილი გვყავს: სიგიჟე, მარტოობა და სიჩუმე. როდესაც ჩემი ქმარი უხმოდ მაკოცებს თითებზე, მერე ოთახში იკეტება, მტვრიან იატაკზე გულაღმა წამოწვება და ლურჯ ჭერს უყურებს. მე ამ დროს უბრალოდ ვდგავარ

აკრძალული ხილი(10 ნაწილი)

გამეღვიძა... თვალების გახელა არ მინდოდა, იქნებ გუშინდელი დღე სიზმარი იყო, თუმცა არა... ვიგრძენი რბილი ქსოვილი, თვალები ზანტად გავახილე და ნათელ ოთახს თვალი მოვავლე. არ ვიცოდი სად ვიყავი. საწოლში წამოვჯექი და გავიზმორე.

"-მინდოდა მეთქვა..მიყვარხარ! -რა დამთხვევაა"(სრულად)

ვზივარ და ისევ უსასრულობაში ვიყურები.. ისე რა საოცრებაა ყველას უგრძნობები ვგონივართ ბიჭები მაგრამ არა.. ყველაზე მეტს ჩვენ განვიცდით.. თხოვდება დღეს და არვიცი რა გავაკეთო.. ბავშვობაში შევციფე რომ გავიზრდებით ცოლად მოგიყვანმეთქი.. მაგრამ აჰა დღეს

შეწყვეტილი ფრენა

ღამეა. არ მძინავს. კარზე ზარი დაირეკა და შემოსასვლელში გავდივარ. ვიღაც თიხაში ამოსვრილი კაცი ჩემკენ ხელებს იწვდის. სველი თიხა ხალიჩაზე ეცემა და იქაურობას სვრის. უცნობი მთვრალია. შემდეგ იგი ხარხარს იწყებს და მხოლოდ მაშინ ვხვდები, რომ ეს შენ ხარ.

ჩემო თაფლისფერთვალებავ "1"

ცოტახნის შემდეგ ზარი დაირეკა და ყველა კლასში მე და ნინი ერთად ავუყევით კიბეებს, კიბეებზე სანდრო შეგვხვდა ნინი მივიდა გადაკოცნა და მოიკითხა -ნინიკო შენს ხალ მეგობარს არ გამაცნობ? უთხრა სანდრომ ღიმილით -უი ხო სალი ხო სულ დამავიწყდა გაიცანი ეს სანდროა