უამრავი წუთი ცხოვრებიდან-4თავი

თავის ტკივილმა მიკლო და ლოგინიდან წამოვდექი,ოთახში მხოლოდ მე და ბაბი ვიყავით,დანარჩენები სამზარეულოში იყვნენ.ფანჯარასთან მივედი და როცა გადავიხედე რომ კარგი ამინდი იყო ძალიან გამიხარდა,მალე ზაფხული მოვა და ზღვაზე წავალთ,მიყვარს ეს მომენტი,როცა ყველა

თეთრი მთვარე [3]

- ნერვიულობთ? გთხოვთ რა. ადამიანებს საკუთარი ტრ***ს მეტი არაფერი აინტერესებთ და თქვენ ჩემზე ნერვიულობთ? მერე რა ბავშვობიდან ერთად რომ ვართ? არავის ვაინტერესებ და ყველას ფეხებზე ვკ**ივარ და თუ თქვენ არ მანახებთ ჩემს ოთახს თავად ავარჩევ. -

აქტიური გოგონები... ეგ რა ხილია?!

ბა, სხვა რა უნდა უწოდო იმას, როცა ადამიანთან ჰარმონიული, სასიამოვნო ურთიერთობა გქონდა და დაშორების მერე თავი "ნახმარი", "ნაქონი" გგონია? სულ რომ გარეწარი იყოს შენი პარტნიორი, ხომ იცი, რას აკეთებდი და როგორ?! სამაგიეროდ, ბიჭს არავინ არაფერს უთვლის და

ბოსი. 2

ოთახში მზის სხივებმა შემოაღწია და სახეზე მომანათა.ძილი უკვე შეუძლებელი იყო,რის გამოც საწოლზე წამოვჯექი და წელში გავიშალე.მხოლოდ ახლაღა ვიგრძენი თავბრუსხვევა და ძლიერი ტკივილი თავში.საშინლად აწეწილმა საწოლმა და იქვე დაყრილმა ტანსაცმელმა კი წინა ღამის

უკანასკნელი სიტყვა

ტრრრ!ტრრრ! მაარებელიც ჩამოვიდა,თან ჩამოიტანა მტვერი,ხალხის ყაყანი და აურზაური.ზოგი ლაყბობდა ზოგი იცინოდა,ხოგიც კი სიგარეტს აბოლებდა,აქა-იქ დაძრწოდნენ მსუბუქი ყოფაქცევის ქალები და კლიენტებს ეძებდნენ.ვისკის არაყის და შმორის სუნი გამეფებულიყო ვაგზალში.

მოტაცება (1)

ჩავეხუტე და ჩანთის ჩალაგებას შევუდექი , ბევრი არაფერი ჩამიწყვია , მარტო ის რაც ძალიან მჭირდებოდა და ძალიან მიყვარდა.. კიბეებზე ჩასვლისას ელენეს ხელზე მაგრად მოვუჭირე და გვერდით დამიდგა ზურა დივანზე იჯდა , ექიმები თავზე ბამბას ადებდნენ, როგორც კი მე

მაინც მოგარჯულებ(9 ნაწილი)

დილით აღმატებულ განწყობაზე გაიღვიძა. საწოლიდან წამოფრინდა და ტანსაცმელები გადმოქექა. ჯინსის შორტები, თეთრი ზედა და თეთრი კეტები ჩაიცვა. პირველ სართულზე ჩამოვიდა და სამზარეულოში მოფუსფუსე ნათელას მიესალმა-ნათეე... როგორ ხარ აბა?(კატო) - შევიდა და

მენატრება, შენი ცისფერი თვალები მენატრება

მჯერა რომ ვნახავ შენს ლამაზ სახეს,რომელიც გუშინ სიზმარში ვნახე... მჯერა, ოცნება მალე ახდება ოცნების გოგო სახლში დამხვდება.ვიყავი სადღაც, მარტო, ეული თითქოს ქრებოდა ჩემი სხეული აღარ მტოვებდა შენზე ფიქრები, მე შენ მიყვარხარ ალბათ მიხვდები.მახსოვს

ვარსკვლავების მეჯლისი- 2თავი-

დეკემბრის მიწურული იყო უკვე,მე ჩემ გოგოებზე ადრე მოვრჩი ლექციებს და ჩვენ საყვარელ კაფეში ველოდებოდი მათ.ცხელ ყავას და ჩიზკქეიქს მივირთმწვდი თან დედას ერთ-ერთი სოციალური ქსელით დღის გეგმებზე ვუყვებოდი უცბად ვიღაც რომ მომეპარა ზურგიდან,წელზე მომხვია

ორმაგი ტკივილი - {11}

- შენ გაჩვენებ ვის არ ააქვს ჭკუა - გავეკიდე, ისიც რა თქმა უნდა გაიქცა და სიცილ-ხარხარით მირბოდა, მე კიდე გამწარებული მივსდევდი, უნდა მომეკლა. ბოლოს გაჩერდა და ადგილიდან არ იძვროდა, თავიდან გამიკვირდა, მაგრამ მერე მეც მეტი რა მინდოდა მივვარდი და