ფიროსმანიც ხომ ვარდებს ჩუქნიდა...! (თავი 4)

მთელი გზა დაძაბული ვიჯექი, ვერ ვისვენებდი, მე ფანჯარას თვალს არ ვაშორებდი, ის-მე... -როგორ ხარ?!-მისმა კითხვამ გამაკვირვა. -კარგად-გამეცინა. -რატომ იცინი?! -ახლა რომ მეკითხები მაგას მაგიტომ. -რომ გნახე დამავიწყდა და...-თავი იმართლა ვაჟბატონმა.

მოგატყუო?

დაგიმალო, არ გითხრა, შენი მსგავსი სად არის?! იყო რაღაც ჩვენს შორის, სიყვარულის მაგვარი! დაგიმალო სიმართლე? დაღონდება ჭადარი... შემასწავლა დღეს სულ სხვამ, სიყვარული სხვაგვარი...

მაინც მოგარჯულებ(6 ნაწილი)

ოჰოო... აი ლონდონიც ამას ჰქვია. ძალიან მაღალ შენობაში შევიდნენ და მიმღებში დაცვას მიესალმნენ. კატო აქ პირველად იყო. ბექა, როგორც ჩანდა, ყველას იცნობდა. მისი კაბინეტი მე-7 სართულზე იყო. ლიფტში უხერხული სიჩუმე ჩამოწვა. საბედნიეროდ მალე ავიდნენ და

მომავლის იმედი (10)

რა არის ცხოვრება? -რა არის ცხოვრება?ზოგისთვის წიგნის ფურცელია რომელსაც ზოგი ავსებს, ზოგიც ვერა.....ზოგისთვის ერთი წამია რომელშიც ყველაფერი უნდა მოასწროს და გააკეთოს, ეს ცხოვრება სპექტაკლია,რომელიც სავსეა დრამატული ტრაგიკული და ბედნიერი

Butterfly (VI თავი)

მძიმე დღეების მიუხედავად ყველაფერი გადავიტანეთ, როდესაც დილით თვალს ახელ ვხვდები რომ ცხოვრებაში ყველაფერი შეიძლება მოხდეს, მაგრამ ახალი დღე ახალი ცხოვრების საწინდარია, ხვედები რომ ღმერთმა კიდევ ერთი ლამაზი დღე გაჩუქა..

ორმაგი ტკივილი - {8}

გაშტერებული იდგა და მიყურებდა, ვე ამოეღო ხმა. არ ვიცოდი სხვა რა მეთქვა ან გამეკეთებინა. ავდექი და ტირილით ავვარდი ჩემს ოთახში. ის იყო კარები უნდა მიმეხურა და ჩავკეცილიყავი, რომ უკნიდან გიჟივით მეცა და მაგრად ჩამიხუტა.

ვუყვარდი?არ ვუყვარდი? (ჩემი ცხოვრების ისტორია) თავი 13

"...მე უფრო მეტი მინდოდა და ამიტომაც მის ტუჩებს ალერსიანად დავეწაფე. მან ხელები წელზე მომხვია და მეც ძველ გრძობებში ჩავიკარგე. მაშინ მივხვდი, რომ ალექსანდრე ისევ მიყვარდა. პირველი სიყვარული მართლაც დაუვიწყარია და ჩემთვის ის არ დამთავრებულა..."

ლამაზი დღეები(1)

აპრილის თვე იყო ყველაფერი ყვავილობდა გარეთ გაზათხულის თბილი სიო ქროდა მზემ მის სახეს სხივები დაანათა დილით ადრე გაეღვიძაა აბაზანაში შევიდა იქედან გამოსულმა ყავა მოიმზადა და როგორც ყოველთვის მაღლები მინი კაბა და შესაფერი მაისური ჩაიცვა

ალექსი (სრულად)

მე და ალექსი არ ვცხოვრობდით ზღვის პირას. არც „მე და ალექს“-ს უარსებია სინამდვილეში ოდესმე. ჩვენ ქალაქის ერთ ჭრელ ქუჩაზე ვცხოვრობდით სადაც ყველაფერს უმეცარი, უვიცი ბედნიერების ფერი ედო და ყველა უფერული სიხარულით იყო გაჟღენთილი.

ცხოვრება ცეცხლის ალში (5 ნაწილი)

კაი ლიკამ გააღო,უკან ჭინკებ აცეკვებული შემოვიდა და ლევანიც მოყვა.სულ არ ჩანდა ლევანი დათვში.ყავისფერი დათვით ჩემსკენ წამოვიდა და გამიღიმა,ისე სასაცილოდ იჭყიტებოდა და იცინოდა მისი შეჭმა მოგინდებოდა.