ცეკვა

ყოველთვის მინდოდა მოცეკვავე გამოვსულიყავი, საკმაოდ რთული გზის გავლა დამჭირდა ამისთვის. პატარაობაში ვერ აღვიქვამდი სერიოზულათ ცეკვას და ვფიქრობდი ,რომ ეს უბრალო მოძრაობები იყო ,რომელსაც არანაირი მნიშვნელობა არ გააჩნდა, მაგრამ ახლა ყველაფერი შეიცვალა

აი..რა მაკლდა ჰავაიზე [8]

2 წუთიც არ იყო ქერას მოსვლიდან გასული მწველი მზერის პატრონი ჰორიზონტზე რომ გამოჩნდა.. არცისე სახარბიელო მზერით და აშკარად გაბრაზებული.-რა...რა.. რატომ? გაკვირვებულმა შეხედა ვაჩეს და კალთიდან წამოუხტა.. თან "ცელქობისას" გადათხაპნილ წითელ პომადას

ონორე დე ბალზაკი — გამონათქვამები

ბალზაკმა ზუსტი დაკვირვებითა და შეულამაზებელი სინამდვილით წარმოადგინა საზოგადოების სახე. ის ითვლება რეალიზმის ფუძემდებლად ევროპულ ლიტერატურაში. ბალზაკის შემოქმედება გამოირჩევა მრავალფეროვანი პერსონაჟებით, რომლებიც გაორებულნი არიან მორალური დილემით.

გეგი ბოლქვაძის ანგელოზი (ნაწილი პირველი)

-პირველი ივნისი იყო, 2010 წელი... როგორ წარმოვიდგენდით გეგი ბოლქვაძეს თუ შეუყვარდებოდა, ეს იყო არაამქვეყნიური ტო...-წყნარად და ჯერჯერობით აუღელვებლად ლაპარაკობს ბუბა არეშიძე-ესე არუნდა დამთავრებულიყო, დამიჯერეთ არაა სწორი, ყველაფერი გადაახვიეთ და

მსხვერპლად შეწირული სიყვარული 3

დემეტრეს და ლენას სიყვარულს საფრთხე ემუქრება. და არამარტო გარეშე პირებიდან არამედ თავადაც საფრთხე არიან თავიანთი ურთიერთობა.უცბად გავიქეცი და საძინებელში შევედი. დემეს არ უნდა გაეგო რომ მათი საუბარი მოვისმინე, თავი ბალიშში ჩავრგე და გავყუჩდი. ორ

ატეხილი გრძნობები (დასასრული)

ერთი გადახედა უცნობ ქალს ზიზღნარევი მზერით, ეტყობოდა არც ისეთი ასაკიანი იყო, უბრალოდ ნაადრევად დაეღარა თავისი ცხოვრების წესს. მისთვის არ სცხელოდა ფეფოს, თუმცა იმედოვნებდა საკმარისი ზიზღი და სიძულვილი ამოიკითხა ქალმა მის მზერაში. როგორმე თავი უნდა

გოგონა ვარდისფერი შარფით 4

ისევ ბოდიში დაგვიანებისთვის ეს თავი შესაძლოა დასასრული იყოს ... დავდიოდით დროში დავცურავდით... წვიმის წვეთებს ვეცეკვებოდით... ერთად ვსველდებოდით... ბევრს ვიღიმებოდით და ერთმანეთის ყურებით ვერ ვძღებოდით.... გიფიქრიათ ამაზე ?... ჩვენ ყველანი

უსახელო გრძნობა (3)

ორი თვე გავიდა,ყვლეაფერი კარგად მიდიოდა, ეს ორი თვე მათტვის ბევრს ნიშნავდა. უკვე სასწავლო წლის მიწურეული იყო და ერთ-ერთმა კლასელმა თავის სოფელში მიიწვია კლასელები. ორი კვირით სრული იდილია ქონდათ. თან ამ ორ კვირაში ეს ორი ბედოვლათი თავის გრძნობებში

"გპირდები" - (14)

დილას ტელეფონის ზარმა გამაღვიძა. არც დამიხედავს ვინ იყო ისევე ავიღე: - მარი - რა თქმა უნდა სანდრო. არაფრის თქმას არ ვაპირებდი და არც მითქვამს. - მარი, მისმინე, ვიცი რომ გესმის. ძალიან გთხოვ მაპატიე, მართლა გულით ვნანობ და გთხოვ მაპატიე, არ მინდოდა,

ტიტანი (5)

სრულყოფილი იყო ანა და ყველაზე კარგად ლუკა ამჩნევდა მის სრულყოფილებას… რა სულელური თამაში წამოიწყო, არადა როგორ სჭირდება ეს თანხა. ლუკა ცხოვრებაში არასდროს ყოფილა მსგავსი დილემის წინაშე, ან წარსულით უნდა ეცხოვრა გარანტირებულად ან კიდევ ძალიან დაბალი