სანდრო ჩოხელი

ბოლოს იმ მარტოსულ ბიჭს მივუკაკუნე. მარტოსული შევარქვი მარტო ცხოვრობდა და ეგრე გადავწყვიტე და თან ჩემ სისულელეზე მეთვითOნ გამეცინა იქიდან იქ ბოხმა ხმამ გამომძახა შემოდიო და მეც თამამად შევაღე კარი.

საბურთალოს ბოლოს 1

საბურთალოდან..-ბიჭებო მანდილოსნებს გაუმრაჯოს ამ სადღეგრძელოს ოვაციები მოყვა და გოგოების ყურადღებაც მიიქციეს. ამდენი ხნის განმავლობაში მხოლოდ მანდილოსნების სადღეგრძელო გამოუტოვებიათ... ნიკუჭა წამოდგა ჭიქა მიუწახუდა ნა დალევის პერიოდში დაინახა

თითქოს მძულს..

მძულს, ის სიმღერა შენს ნახვაზე რომ მახსენდება,მძულს,ის ღიმილი ხუმრობისას რომ შენში ჩნდება,მძულს სიხარული,შენი ნახვით,კარს რომ მადგება, და მე მაინც მძულს სიძულვილი,შენდამი რომ მაქვს.ხომ თითქოს მძულს,მე მაინც მიყვარს ეს ყველაფერი,შენგან ნატყორცნი

თვალებს მოკლებული ბედნიერება გულში სუკუნოდ ცოცხლობს. (სრულად)

მოგესალმებით ბავშვებო! მინდა ერთი სიყვარულის ისტორია გიამბოთ რომელიც ნამდვილი ამბავია. შეიძლება ზოგს მოგეწონოთ, ზოგისთვის მოსაწყენი იყოს. შეიძლება მოგინდეთ მთავარი გმირების კრიტიკა ან რჩევის მიცემა მე მოხარული ვიქნები ამისთვის და კომენტარებში თუ

წამში შეცვლილი რეალობა (1)

ირვგლივ საშინელი სიბნელე გაბატონებულიყო..ამას თან აუტანელი შიში,სიმარტოვის შეგრძნება,მძაფრი,გულის ამრევი სურნელი და უგზოოუკვლოდ დაღვრილი ცრემლები მეტ ელფერს მატებდა.. იმედი,რწმენა,სადღაც გამქრალიყო..მხოლოდ არსებობდა სიბნელე და ამოჩემებული ერთი

საბოლოო არჩევანი შენზე (3)

ანიტა საძინებელში დაბრუნებას აპირებდა და როცა შემოტრიალდა, ვიღაცას სახით შეასკდა, სიმწრით ახედა ობიექტს და როცა ხელში ზუკა შერჩა, უკან გახტა. -სხვისი საუბრის მოსმენა, რომ უზრდელობაა არ გასწავლეს? თუმცა ვის უნდა ესწავლებინა, შენ ხომ მშობლებიც კი აღარ

მოტაცების მსხვერპლი ... დასასრული

საავადმყოფოდან გამოწერის შემდეგ ნიკა სულ ჩემს გვერდით იყო და არ მშორდებოდა, თითქმის დამავიწყდა ის უცნობიც რომლის გამოც გონება დავკარგეე. თან მადლობლიც ვიყავი მისი ნიკასთან ურთიერთობის უფრო გაუმჯობესების გამო. ეს დღეები აღარ მიმიღია აღარს წერილი და

რეალური საფრთხე (VI თავი)

–არ გინდა თამაში, თავადაც კარგად იცი, რომ თუ მოვინდომე, ფეხითაც გავალ აქედან ქალაქამდე, – მკაცრად ჩაილაპარაკა ქალმა. –აქედან ქალაქი ას კილომეტრშია, წარმატებებს გისურვებ, – გაისმა ელენესთვის უკვე ნაცნობი და ამაზრზენი ხმა და ფეხზე წამომხტარმა გაავებით

იდეალური აზროვნება 12

ბევრჯერ წარმოედგინა, დასიზმრებია კიდეც, მაგრამ რეალურად ნანახი და განცდილი სულ სხვა იყო. მიხვდა პატარა გოგოსავით რომ ნერვიულობდა და მის მკერდზე მიხუტებულ ცოლს თავზე აკოცა. ნინამ ამოხედა და ფართოდ გაუღიმა. საკუთარი ინიციატივით დატრიალდა ისე, რომ

არაადამიანი, სავარაუდოდ უცხოპლანეტელი

შეცდომები მომიტევეთ, მეორედ ვცადე რამე დამეწერა. გამოცდილების უქონელი მე!ვინ იცის მერამდენედ მომკლეს? ან იქნებ გგონიათ რომ მე თავს ვიკლავ?? ცდებით! მწარედ ცდებით! მე მკლავენ, მე მკლავდნენ, მე მალე საბოლოოდ მომკლავენ! დგება მომენტი როცა გარშემო