სიმპატიური უფროსი (დასასრული)

ამის გარდა ყველაფერს წარმოვიდგენდი... მე სალომე გიორგობიანს, ზუკა ჯოხაძე ხელა თუ მთხოვდა ერათად ყოფნიდან 9 თვის თავზე.... დაბნეულობისგან ვერც "კი" ვთქვი და ვერც "არა"... დაახლოებით თხუთმეტი წუთი გაშტერებული ვიდექი... -ე გოგო ამოიღე ხმა ნუ

როდესაც მარტო რჩები (6)

ძალიან დამეხმარა, მართლა მჭირდებოდა თანაგრძნობა... რამოდენიმე წუთში ლილი ბებოს სახლს მივუახლოვდი რომელიც ჩაბნელებული იყო, კარზე დავაკაკუნე მინდოდა მას კარი გაეღო მაგრამ როგორ გააღებს ის ხომ აღარ არის.

შემიყვარდი სულელო(ოცდამეცხრამეტე თავი)

-ნუ მაბრაზებ დაისჯები(ვაკო) -რამე მითხარი?(მე)სიცილით ვუთხარი -მაჭამე(ვაკო) -არა(მე) -არაა?(ვაკო)ეშმაკუარდ შემომხედა -არა(მე)მეც გავუცინე -ხოდა გაიქეცი(ვაკო)სიცილით მითხარ უცებ ვერ მოვწვი რა მითხარ მაგრამ როცა სიცილით წამოხტა ფეხზე მეც სიცილით

გაცრეცილი სიტყვები

არმჭირდება მოკითხვა რომელშიც ადვილად იგრძნობ რომ ან იმიტომ მოგწერა , რომ საიტზე მეტი არავინაა , ან უბრალოდ სიახლეებში შენი ფოტო ამოუგდო , ან უბრალოდ გონია რომ შეი მოკითხვა ჭირდება .. არც ის მოკითხვა მჭირდება გარეთ რომ შეგამჩნევს და ათიწუთი იმაზე

მგონი ვიპოვე...

მე ჩაგიყვან გავაჯავრე და დავდექი დებილივიტ ვერაფერს ვხედავდი და სად წავიდოდი აბა უცებ წელზე რაღაც თოკები დამამაგრა და ვგრძნობდი,რომ 14 სართულიდან დაბლა ვეშვებოდით ეს სრული სიგიჟე იყო კიდევ კარგი სახვევი მეკეთა და ვერაფერს ვხედავდი, თორემ ალბათ გულიც

ხის სახლი, ტყის გულში...

ტყეში შემეძლება გულიდან ჯანღის მოხსნა. იქ შემიძლია ვიყო ისეთი, როგორიც ვიყავი სამი, ოთხი, ხუთი წლის წინათ. როცა ვერ ვგებულობდი სიმართლეს, როცა მსიამოვნებდა ჩემებური სიმართლით ცხოვრების გახალისება!

მენატრებოდი

მე ბარბარე ვარ ,22 წლის.ვცხოვრობ ქუთაისში .დიდი ოჯახი მაქვს.მამასთან და დედასთან ერთად ვცხოვრობ.მამას კახა ქვია და 25 წლისაა.ის ბიზნესმენია და საკუთარი ფერმა აქვს.დედა ულამაზესი მყავს ხათუნა 40 წლისაა.კიდევ 3 და მყავს,ჩემს შემდეგ ნიაა,მერე ნინო,და

მეცამეტე თვე (7)

აშკარელი როგორ ფორმაშიც დატოვა, ისეთ პოზაში იდგა, გეგონებოდათ ქანდაკებად იქცაო. გოგონას რომ შეხედა მის წინ უხერხულად აწურულს, მაშინ დარწმუნდა რომ მისი ცხოვრება არაფერი ყოფილა ანაბელამდე.

ვატო არაბული (8-9 თავი)

-საღამოს გადმოდით თქვენ მეგობრებთან ერთად უკეთ გავიცნობთ (ჩაიცინა მიშომ და გზა გაარძელა) -აუცილებლად ! (ჩაიცინა კესოს უბიძგა სახლში შესულიყო) -ვატო მე.. (ამოიფრუტუნა კესომ) -ხო შენ! გასაგებია გასერინება მოგინდა თან ისე რომ არავის არ უთხარი დაადე

პანდა(დასასრული)

ჭორაობაში ვიყავით გართულები და ბოლო ხმაზე ვკისკისებდით მარგიანი რომ შემოგვიერთდა ზედმეტად დასტოინი სახით. - ზდაროვა (ერთი საწყალი ზდაროვა ისე მოგვიგდო არც კი შემოუხედავს ჩვენთვის)- ვა ახლი ბიჭი?