წამით შეჩერება. [დასასრული]

რუსა ხვდებოდა,რომ გაბრიელი ძალიან მოსწოონდა.არ უყვარდა,მაგრამ მართლა ძალიან მოსწონდა,შეიძლება ითქვას,რომ სიყვარულის ზღვარზე იყო.მაგრამ ეშინოდა...ეშინოდა ისევ გულის ტკივილის,ისევ იმ ცრემლების,ისევ იმ დეპრესიის და საერთოდ სიყვარულის... არ უნდოდა ისევ

ნაყიდი სილამაზე [2 თავი]

-ეგ რა სათქმელია. მოდი დაჯექი ძალიან გთხოვ. მე გავაკეთებ ყვლაფერს. _ნელი დივანზე დაჯდა და ტელევიზორი ჩართო. სწრაფად გავამზადე საუზმე. ცოტა ხანში თინა ბებოც მოვიდა და სამივემ ერთად ვისაუზმეთ. ორივეს დავემშვიდობე

ჩემი გულის ქურდი ხარ 17 (დასასრული)

ჩემს თვალწინ გადაშლილმა სანახაობამ დამამუნჯა.მთლიანად გამოვეთიშე რეალობას და ერთადერთი რაც მახსენებდა ,რომ ჯერ კიდევ გონზე ვიყავი ეს ტკივილი იყო.უკიდეგანო,ყველაფრისმომცველი,მწვავე ტკივილი,რომელიც ამოსუნთქვის საშუალებას არ მაძლევდა.მუხლები

ცოტ-ცოტა ყველანაირი სტატუსები

1. სულელო გულო ნუ გეშინია! ბედნიერება გვატყუებს ყველას! 2. სხვის ომში ხშირად ვყოფილვარ ბრძენი, საკუთარ ბრძოლებს ზედიზედ ვაგებ. 3. შენ გვიან ღამით მწერ, ეს იმას ნიშნავს რომ ძილის წინ ჩემზე ფიქრობ 4. არასდროს გაცვალო ის ვინც გიყვარს იმაში ვინც

მიზანი არსებობისთვის ! (4 თავი)

ელენე ბავშვობის მეგობრებზე და თავის სიცელქეზე ისტორიების მოყოლით არ იღლებოდა და ენას არ აჩერებდა. - ელე რაზე ოცნებობ? - მოულონელად დაებადა კითხვა , უკვე გადაწყვეტილი ჰქონდა ელენეს რაც არ უნდა ეთქვა უახლოეს მომავალში აუცილებლად

მაინც მაგარი სიყვარული გცოდნია. 3

-კარგი.- ოთახში გავედი, თან ტელეფონი შევამოწმე, 4 გამოტოვებული ზარი იყო გიოსგან და 2 ესემესი, ამან მთლად გამახარა, ეს იმას ნიშნავდა რო იმ დღისით მოვენატრე, სასწრაფოდ ჩავიცვი თმა ავიწიე და გამოვედი, გიო გა დედაჩემი ისე ლაპარაკობდნენ შემრცხვა

მკვლელობის საღამო(13)

ჩემი ცხოვრება ნელ-ნელა მწყობრში დგება,გოგონა გამოკეთდა..თანდათანობით ყველაფერს იხსენებს.გაიხსენა ის რომ თაკო ქვია, 18 წლისაა,ყავს პატარა და.მშობლები მალევე გარდაეცვალა,ამის გამო ბავშვთა თავშესაფარში ცხოვრობდენენ ის და თავისი და.იქიდან კი

მდიდარი მოსამსახურე [1]

რატომ გამოგზავნე ჩემს ცხოვრებაში ის არაკაცი?ცრემლები ღაპაღუპით მომდიოდა, ერთი ცრემლი მუცელზე დამეცა, დავიხედე თუ არა უმალვე გამახსენდა ჩემი მდგომარეობა,შევეცადე თავი დამეწყნარებინა. მადლობელი ვარ იმის, რომ დედაჩემი ფსიქოლოგია, ძალიან დამეხმარა,

დარჩი ჩემთან... (თავი მეათე)

-გიგა! ხმა არავინ გამცა, ნელ-ნელა კიბეებზე ჩავედი, მაგრამ იქაც არავინ იყო. კიდევ უფრო შემეშინდა, და ოთახში შევვარდი, დანარჩენებს ეძინათ და აღარ გავაღვიძე. მერე როგორც ჩანს ჩამეძინა, რომ გავიღვიძე ოთახიდან გამოვედი და სამზარეულოში ჩავედი, გიგა არსად

ვერსად გამექცევი 23

– მე გავგიჟდი? მეკაიფები?....სიცილი ამიტყდა , მერე დავსერიოზულდი – ამას მეკითხება ტიპი რომელმაც მომიტაცა და გამოკეტილი ვყავარ.....ისკი ზურგით იდგა ... რატომღაც ყოველთვის ცდილობდა მზერა აერიდებინა ჩემთვის... ამ დროის მანძილზე მხოლოდ 2 ჯერ დავინახე