სულიერი ფასეულობები

ოდესღაც დედამიწაზე იყო კუნძული, სადაც სულიერი ფასეულობები ცხოვრობდნენ. ერთხელ შეამჩნიეს, რომ კუნძული ნელ-ნელა იძირებოდა. ყველა ფასეულობა თავის გემზე ავიდა და გაცურეს. კუნძულზე მხოლოდ სიყვარული დარჩა. იგი ბოლო წუთამდე ელოდებოდა... ბოლოს კი მასაც

ძვირფასი განძი [13]

ჯვრისწერა დაიწყო, წყვილი ისეთი განათებული თვალებით შესცქეროდა ერთმანეთს, გულედანს ტირილი მოუნდა. თავის ჯვრისწერაზე ხომ არ ყოფილა ამდენი სიყვარულით მომზირალი სახე. საბა ახლა დედას მიკვროდა ფეხებზე.

ვარდდები - Bazuka - გიორგი ბაზოიანი

მე უკვე გულში გივარდები შენ კი უკვე გიყვარდები მეც ალბათ შემიყვარდები ზღვას გავატანე ვარდები -

ტკივილი. (სრულად)

და მაინც რა ძლიერები ვართ.. როგორ გვეზიზღება და როგორ გვიყვარს ერთმანეთი. როგორ ვკლავთ ყოველ წამს სულერად ერთმანეთს. სულიერი სიკვდილია მწარე, თორემ ბანალური სიკვდილი, როცა მიწას მიებარები ეგ ჩვეულებრივი ყოველდღიურობაა, არც არაფერია გასაოცარი.

ბუმერანგი (ნაწილი XI)

- უ-უ-უ-უ-უ... - კვლავ ეს ღმუილი. - უ-უ-უ-უ-უ-უ... - კიდევ ერთი შეუერთდა. როგორც ჩანს, რამდენიმეა. დათვების ალიანსი გვიტევს? ჯგუფი, ფარა, გუნდი? დათვების "ბანდა"? სებასტიანმა ტოტი აიღო და ფეხზე წამოდგა. - ოჰ, ჰო... ახლა მაგ ტოტით ერთ თვალს

სიმპატიური ბიზნესმენი 4

დილას მასზე ჩახუტებულს გამეღვიძა, თავი ყველაზე ბედნიერ ადამიანად ვიგრძენი რასაც თან ახლდა მომავლის შიში. ლექსოს ვუყურებდი და ვხვდებოდი რომ ეს ადამიანი ჩემთვის ძალიან ძვირფასი იყო და არ მინდოდა მისი დაკარგვა. -ჩემო პატარა მე რატომ არ გამაღვიძე ჩემს

მაინც მაგარი სიყვარული გცოდნია. 2

ლოგინზე გადავწექი და დაველოდე ვინმეს მოსვლას, თუმცა ვინმე არ არა , ესემესი მომივიდა მეთქი ეს მაინც იქნებოდა საინტერესო ან უბრალოდ მოკითხვა თუმცა, მხოლოდ ბილაინს ვახსოვარ როგორც ჩანს, საათს გავხედე და 8 ხდებოდა, ბოლოს ამომივიდა მატოობა ყელში და

ნაყიდი სილამაზე

რა ლამაზი დღეა...რა ნათელი მზეა.. იმიტომ, რომ დღეს ევას დაბადების დღეა.._სიმღერა დაასრულეს, თუმცა მაინც არ ვჩქარობდი სანთლების ჩაქრობას. - ....სამი, ორი...ერთიიი!!!.. ჩქარა ევა ჩააქრე...! შოკოლადის ტორტზე ანთებული

შემიყვარდი სულელო(მეცამეტე თავი)

მანქანაში ჩავჯექი ვაკოც მალე ჩაჯდა და თათიას სახლისკენ დავიძარით. -თათია კარს არ აღებს.დემემ მოდით და თუ არ გააღო შევამტვრევო(ვაკო) -კაი.ვუთხარი სლუკუნის პირას მისულმა -ნუ გეშინია(ვაკო)პასუხად მხოლოდ თავი დავუქნიე. 5წუთშI თათიას სახლთან

მიშველეთ მუშაობით მკლავენ! 6

-ბატონო გაბრიელ? -ბოდიში გაქ მოსახდელი... - ეს თქვა და მომიახლოვდა. ხელები ჩემს კეფაზე შემოაწყო, იმდენად დაბნეული ვიყავი რომ ხმას ვერ ვიღებდი. უცებ თავი ჩემს მხარზე ჩამოდო და... ჩაეძინა... თავიდან ისე ვიყავი გაოგნებული რომ ხმას ვერ ვიღებდი, ბოლოს,