სიყვარული ანუ გამონათება

ზამთრის სუსხიან დილას, როდესაც ხეებს სიცივისგან აკანკალებთ, წ....ბი მოხრილნი წვანან და ბუ ცხვირაბზუებული ამთქნარებს კატო ბებო თავის თბილ ოთახში, საყვარელ სავარძელში ზის და პატარა ფანჯრიდან ვრცელ სამყაროს გასცქერის. აკაკი წერეთელივით შემოუდგამს თავზე

მოუშუშებელი ტკივილი ხარ, ალუდა.(სრულად)

რაღაც უცნაური გრძნობა დამეუფლა, თითქოს უცხო ვიყავი, თითქოს არავინ მამჩნევდა,თითქოს გაქცევა მინდოდა..... როდესაც ირგვლივ მიმოვიხედე, აღმოვაჩინე, რომ არავინ იყო, სრულიად მარტო ვიყავი. შემეშინდა, მაგრამ ამავდროულად გამიხარდა. დაკვირვების შემდეგ

ზაფხულის რომანი (1)

ჩვეულებისამებრ ფეხები დააბაკუნა და ოთახიდან გავიდა... მეც დიდხანს აღარ დავრჩენილვარ საოლში წამოვექი, ფეხეი „შლოპანცებში“ გავუყარე და აბაზანაში შევედი.. მე ლიზი კობახიძე ვარ.. 19 წლის... ვსწავლობ სამედიცინოზე.. მყავს და ქრისტინა 16 წლის.. დედა ეკა

ორმაგი თამაში..! (ნაწილი II)

დილით მაღვიძარას წკრიალმა გამაღვიძა და თვალები უსიამოვნოდ გავახილე. საათზე, რომ დავიხედე 11 ხდებოდა მე კიდე 12ზე გასაუბრება მეწყებოდა. დენ დარტყმულივით წამოვხტი ფეხზე და აბაზანიკენ გავემართე. შავი მუხლამდე ქვედაბოლო, თეთრი

მაინც, მაგარი სიყვარული გცოდნია.

სადარბაზოს კიბეები ჩავირბინე და ჩემი სახლის გზად დავადექი, მივდიოდი და თან ყურსასმენებში სიმღერებს ვუსმენდი, გარშემო არაფერს ვაქცევდი ყურადღებას, მხოლოდ რამოდენიმე ბიჭით სავსე ქუჩას, არ მეშინოდა არავისი , რადგან ყველას ვიცნობდი ჩემ პატარა უბანში და

ღრუბლებში[3]

იმაზე მწარე აღმოჩნდა რეალობის შეგრძნება,ვიდრე ლილეს წარმოედგინა.ცივ კედელზე ზურგით მიყუდებულიყო,თვალებს უაზროდ აცეცებდა.ყურების ობიექტი კი ძირითადად მოცისფრო ჩარჩოში ჩასმული მისი და სანდროს სურათები იყო.ნელ-ნელა იატაკზე დაეცა და არაადამიანური ხმები

მკვლელობის საღამო(12)

ჩემი ცხოვრება დიდი ნაგვის ყუთია სადაც ადამიანები უბრალოდ ყრიან მოგონებებს რომელიც მათ აღიზიანებთ.ამ დროს ჩემს თავზე ვბრაზდები.ადამინი რომელიც უბრალოდ ჩვეულებრივია,როგორც ცხოვრებით ისე ხასიათებით ასე რატომ უნდა გაიმეტო.ჯერ სულ

მიზანი არსებობისთვის ! (3 თავი)

გააფთრებული ყრიდა სამუშაო მაგიდიდან ყველაფერს და არაადამიანურად ღრიალებდა, კანზე თითოეული უჯრედი მტკივნეულად ეწვოდა, ტვინში თითქოს სათითაოდ არჭობდნენ წვრილ ნემსებს. თომა და რეზი უძრავად იდგნენ და გამიზნულად არ აჩერებდნენ სიგიჟის ზღვარზე მისულ

შემიყვარდი სულელო(მეთორემეტე თავი)

ხო კაი მიდი .გაგვაგებინე რას იზავ(ვაკო) -ხო ხო.ღთქვა დემემ და სახლიდან გავიდა -აუ სად უდა იყოს ძლივს ამოვილაპარაკე და სატირლად დავბრიცე ტუჩები -მოდი მოდი არ იტირო.ხელით მიმწია ვაკომ თავისკენ და ძლიერად მიმიხუტა გულზე.-აი ნახავ სახში იქნებ და ტყუილად

ჩემი გვირილა,ანუ სულიერი ევოლუცია (1)

_წინ იყურე გოგო!-უხეშად დაუყვირა იმან, ვინც დაეჯახა და გაეცალა. _ეს მესამე უბედურებაა.. მისტერ ლუციფერი.. სანდრინიო ჯღარკავა!!-დრამატიზმით ჩაილაპარაკა ვატომ.. „ქარსოს“ არაფერი გაუგონია, გარდა იმ ბიჭის სახელისა, რომელიც ასე ეუხეშა..ჩვენ ყველა, ღვთის