საცოლე ქირით.. (6) (+18)

დრო დროზე სწრაფად მიჰქროდა.. დღე დღეს მისდევდა. ნატა კონსულტანტად მოეწყო და მალევე გადავიდოდა სხვა ბინაში ამ ხნიის მანძილზე ხედავდა როგორ მიდიოდა ლუკა გახარებული ნინისთან შესახვედრად და როგორ მოდიოდა ტუჩზე პომადით ამის საპასუხოდ კი მხოლოდ ღიმილი

დასასრული

შენზე ფიქრები არ მახსენებს თავს შენზე ოცნება ხეტიალს გავს მე დავუბრუნდი სახლს შენზე ფიქრები სიგიჟეს გავს მე დავუბრუნდი ხალხს ჩემი ტყუილი სადღაც წავიდა სიმართლე ისევ მე დამიბრუნდა შენი არსებობა მე აღარ მკლავს შენი არსებობა მე აღარ მტავჯავს შენ

შენ ჩემი ხარ ლამაზო! (თავი მეოთხე)

ამ ადამიანთან საოცრად მშვიდად ვიყავი, მისი შეხებისასამ ადამიანთან საოცრად მშვიდად ვიყავი, მისი შეხებისას სამყაროს ვწყდებოდი...მიყვარდა?! არვიცი ალბათ კი ალბათ არა...მაგრამ ეს კი ვიცი მისი თვალები ყველაფერს მირჩევნია,მისი მზერა მაგიჟებს,საშინლად

დემონი დედამიწაზე(2)

სიხარულით სავსე ვარ.17 წლის გოგოსთვის მგონია,რომ ზედმეტად სავსეც კი მაგრამ ამას დიდ ყურადღებას არვაქცევ რადგან არაფერია ცუდი იმაში რომ მიყვარს,მიყვარს თავდავიწყებით,უზომოდ, უაზროდ,ბრმად...ნაჩქარევად ვხტები საწოლიდან და თხელ საბანში გაბლანდული ფეხის

პატარა ქალბატონი 3

ბავშვებო ბოდიში დაგვიანებისთვის. იმედია წაიკითხავთ და თქვენს აზრს გამოთქვამთ .თვალები როცა გაახილა ადგომის სურვილი საერთოდ არ ქონდა და ძილის გაგრძელებას აპირებდა რომ არა კარზე ბრახუნი. ხალათი ჩაიცვა და თმააბურდული გატანტალდა შემოსასვლელში. -რა იყო

ფარულავა 19

- იცი როგორ მიყვარხარ? - ნწ.. - აი ასე- ისე მაგრად მომხვია ხელები ცოტაც და ძვლები ჩამემტვრეოდა..- გაიგე ახლა? - ხო..

მკვლელობის საღამო(4)

ამის შემდეგ მოხდა ისე რომ ცოტა ხნიანი სიჩუმის შემდეგ საუბარს მაქსი იწყებს. -შენზე არ ვსაუბრობდით.. -აჰამ,ესეიგი სულელიც გგონივართ.. -არა,ამის არ ვგულისხმობ,უბრალოდ შენზე მართლა არ ვლაპარაკობდით..

ლამაზმანი (ნაწილი 8)

ამ სიტყვების შემდეგ გულშ ისეთი ტკივილი ვიგრძენი,,,გონება დავკარგე აზრზე რომ მოვედი პალატაში ვიწექი,ყვირლი ავტეხე გიოს ნახვა მინდოდა,არვიცოდი ის გადარჩებოდა თუ არა და ამიტომ მინდოდა მასთან ახლოს ვყოფილიყავი.ფეხზე ავდექი და ძლივს გიოს პალატასთან

ზღვარის ორივე მხარე (თავი III)

აუზში 1 საათიანი "ომის" შემდეგ ყველანი ძალიან დავიღალეთ, გოგონები თანდათან ადიოდნენ ზემოთ, მეც ასვლას ვაპირებდი მაგარამ უცებ ვიღაცის ხელი ვიგრძენი მკლავზე. -ნინა, გინდა შენი ლურჯი ბიუსალტერი

საცდელი ვირთხა (ნაწილი3)

სკოლის დაწყებამდე 1დღით ადრე ძლივს მიშოვეს ბილეთი, ისიც ისევ და ისევ ბიძაჩემის დახმარებით მას ოზურგეთძში ყველა იცნობს ამიტომ, რომ ვიკარგები გზას მუდამ მისით ვაგნებ. რათქმაუნდა ამდენმა ხანმა სოფელში ჩემს კილოსა და დიალექტში...