ზოი III.8

- თავხედი ხართ. აწეწილ სულში დაძვრებით, მიედ-მოედებით ყველგან და მერე დალაგების კეთილშობილური სურვილით გულანთებული ეხმარებით ამ სულის პატრონს. მართლა ასეთად წარმოგიდგენიათ თქვენი თავი? მართლა გჯერათ ამის? - შენ ბოროტი ხარ, ძალიან ბოროტი. - მე ვარ

ამაოება

ვაგროვე ფული, ორპირობა, სიძვა, ღალატი, ვაჯობე გრძნობებს და აკრძალულ ზღვართან მივედი, ვისწავლე ბედკრულ საყვარელთა გრძნობით თამაში, ვისწავლე როგორ მომეპარა სხვისი იმედი...

ცხოვრების შანსი (მესამე თავი)

ის მე მენდობოდა მე სულელმა კიდევ რა გავაკეთე.ალბათ გული ძალიან ვატკინე.მაგრამ რატომ?ასე რატომ ეტკინა?მე ხომ სამი თვეა რაც გამიცნო ვინ ვარ მისთვის?თუმცა ახლა ამ კითხვებს აზრი არ აქვს

ჩემი სიყვარულის ისტორია თავი:2

პირველად რომ დაბადებისდღე მომილოცა ღამის 3 ან 4 საათი იყო, იმედი გამიცრუვდა რადგან ველოდი რომ 12 ზე მომილოცავდა.

ჩემი სიყვარულის ისტორია თავი:1

დაახლოებით 3 წლის წინ მივხვდი იმას თუ რისთვის ღირს სიცოცხლე და მე ამისთვის მადლობას გიხდი...

ნუთუ უკვე გვიანია?

- სულს ღაფავს სასუნთქ აპარატზე შეერთებული დედამიწა, საავადმყოფოს პალატის ნაცრისფერ კედლებს შორის გამომწყვდეულს, სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვა ენატრება, მხოლოდ მეხსიერების შორეულ კუთხეში რომ არის ჩარჩენილი ისეთი ჰაერის

"ერთი სამოთხე და ორი ჯოჯოხეთი"

-მარტო იარაღი კი არა,ყველაზე მეტად სიტყვით სიკვდილი არის ძნელი, ბიძიკო,-მამაკაცის წინ მდგომმა მამაკაცმა გადმოინაცვლა ჩვენსკენ.

ერთი კვირა ერთ ოთახში (მეექვსე თავი)

არაფერს ითხოვდა, არაფერს განიშნებდა და არც რამეს იმჩნევდა. მე კი მინდოდა სანაცვლოდ რამე გამეცა. შესაძლოა სწორედ ამიტომ შემიყვარდა... ჩავთვალე, რომ არ არსებობდა სიყვარულზე დიდი ჯილდო... სიყვარული იყო ის, რაც შემეძლო საპირწონედ შემეთავაზებინა -

ზღვარს მიღმა (დასასრული)

- ადამის ცვლილებამ გააოცა, ასეთი საოცრება არასდროს ენახა, ის იმწამს ყველაფერი იყო, ნისლი, ქარი, წვიმა, წყვდიადი და კაშკაშა თბილი მზე, მზე რომელიც შუაღამისას, მხოლოთ მისთვის ანათებდა და ათბობდა...

გეძახი... გიხმობ... მოდი...

მაკლიხარ,მიყვარხარ,მჭირდები გეძახი,გიხმობ და მოდი!