ლექტორის იარაღი (ნაწილი 1) სრულად

ძალიან ხმაურობს_ამჯერად სერიოზული სახით გააქნია თავი კაცმა და თორნიკეს შემხვედრიც გამოჩნდა. რეზომ ხელით ანიშნა ლინას იწყებაო და ჩამწერი მოამზადა. დამიანემაც გაიგო მოწინააღმდეგეს ხმა და ხეზე ამოფარებული უხმოდ ჩასრიალდა.

მერე რა

ამ ბოლო დროს ვგრძნობ როგორ იწელება წუთები, წამები თითქოს საერთოდ ჩერდება დრო, მხოლოდ მოლოდინი რჩება. ძნელია როცა იცი რამდენი რამის გაკეთება შეგძლია მაგრამ გაყინული ხარ. იყურები ღია ფანჯრიდან სრული სიჩუმე, შავი ღამე სიგარეტის კვამლი ისე ერევა ამ

ერთადერთი ხარ (თავი 3)

მერე მიმოწერა ზარები და მოკლედ გუშინ სიყვარული ამიხსნა. -და მე სად ვარ ამ დროს?....

ერთი ნახვით სიყვარული?! V თავი

მაშინვე მისი ხელი ვიგრძენი ჩემს მკლავზე.მალევე უკნიდან ამეკრო და სახე მომადო.ამაზე ტანში ელექტროობამ დამიარა და თითქოს სუნთქვაც გამიჭირდა.

ŇiĝhţMàré

იქვე, ახლოს, ერთ ბნელ კუთხეში, სადაც მთვარის შუქი ვერ აღწევდა, ვხედავდი ლანდს, რომელიც სისხლისფრად ელვარებდა და ქსოვდა...იმ დანაწევრებულ სხეულს ქსოვდა, რომელიც ქალს ეკუთვნოდა.

შეხება (პირველი ნაწილი)

პირველად მისი შეხება ჩვიდმეტი წლის ასაკში ვიგრძენი, მაჯაზე მისი ძლიერი ხელი შემეხო, ცოტათი მეტკინა კიდეც, მაგრამ ეს ტკივილი სასიამოვნო ტკივილი იყო. მანამდეც ბევრჯერ შემხებია პატარაობაში, თამაშისას, ჩხუბისას, მაგრამ ესეთი უცნაიური რამ მანამდე არ

პაციენტი (თავი პირველი)

მთავარი პერსონაჟი, ორელა, არის ფსიქიატრიული კლინიკის პაციენტი, რომელიც შიზოფრენიით არის დაავადებული. ის შემთხვევით აღმოჩნდება ტყეში, სადაც ფიქრები არ ასვენებენ. ორელა მიიჩნევს, რომ დედამიწაზე უამრავი პრობლემაა. ის დარდობს ყველაფერზე, მაგრამ არ იცის

სათაურის გარეშე 16

-ის შენი ელიზაბეტიც და ჯოც იყვნენ მეგობრები, მაგრამ ჰქონდათ თუ არა რომანი? თან თუკი მასთან ჰქონდა ურთიერთობა, შენთან რატო ფლირტაობდა? არ ჩანს ეგ გოგო წესიერი და პატიოსანი, კიდევ არ ვიცით რას მალავს ეგ ჩუმჩუმელა

რატომ აგირჩიე შენ?(თავი5)

-ტირიი -არა არვტირი,სახლში მივდიოდი..თავი გავიმართლე და ვეცადე ცრემლები შემემმშრალებინა.. -ჩემგამო? -რაშუაში ხარ შენ?იმწამს ჩემთან გაჩნდა,ხელებით სახე მომიძებნა და ცრემლების მოწმენდა დამიწყო..

გაბედავ თუ ვერა? (2)

-უკაცრავად... თავი ავწიე. ხელში ნამდვილი არისტოკრატივით მეჭირა თაფლისფერი სიმბოლოებით მოხატული ფინჯანი. ჭიქა ფრთხილად დავდგი და წამოვდექი. მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენს სახლს გალავანი არ ჰქონდა, ჩვენი მეზობლები იმდენად შორს იდგნენ, რომ ჰქონოდა,