#21 [ თავი XV ]

- მეგანი სხვანაირია… ის, მას… გულთან იმდენად ახლოს მიაქვს ყველაფერი, რომ… - რომ ენა გებმის. - ჰო… როდესაც მასზე ვსაუბრობ, ემოციების შეკავება მიჭირს. - გაეღიმა. - შეყვარებულ თინეიჯერს ჰგავხარ. - გადაიხარხარა ფლინმა.

მთვარიანი ღამე

ადრე თუ გვიან ყველა ადამიანის ცხოვრებაში დგება მომენტი,როცა გგონია,რომ ვეღარ გაუძლებ,რომ ცხოვრება სასტიკია და ისეთი შეგრძნება გაქვს თითქოს სამყაროში ყველა და ყველაფერი შენს წინააღმდეგ მოქმედებს.შეიძლება ასეა შეიძლებაა უბრალოდ ცუდი დამთხვევებითაა

გზაჯვარედინი {თავი 10}

-დედას მიმიხედეთ.-მიწასთან დაიჩურჩულა და ფეხზე წამოდგა. -მარტო ყოფნა მინდა.-ხელით გამაჩერა და თავად ბარბაცით გაუყვა გზას.

ყვავილები 1970-დან (თავი III)/DNF

დრიმი საბოლოოდ გამოერკვია თავის გრძნობებში და მიხვდა თუ რაოდენ უგონოდაა შეყვარებული ბიჭზე მომავლიდან! ბიჭზე რომელთანაც შანსი იმ შემთხვევაშიც კი არ ექნება, თუ კი ოდესმე მას რეალურ სამყაროში შეხვდება, რადგან დრო მას არ დაელოდება...

პროფესია ალფონსი (14)

ისეთი სასაცილო და საყვარელი იყო, რომ თავი ვეღარ შევიკავე და გულიანად გადავიკისკისე. _ეგ ასპროცენტიან თანხმობას ნიშნავს, ხომ?_მანაც შემომცინა.

დამალული საიდუმლო. (სრულად)

შენ შეეცადე უყვარდე ყველას შენი არავის ეშინოდეს და თუ გინდა რომ უყვარდე ყველას, ჯერ შენი გული უნდა აივსოს სიყვარულით. ცხოვრება გიბრუნებს ყველაფერს, რაც მას მიეცი. გახსოვდეს, შენი ცხოვრება შენივე ანარეკლია.

მე და მთვარე

და სიცოცხლით სავსე მუდამ, სევდა დამსდევს არემარედ,

არასწორ მხარეს #6

- ბაჩანას უსტატუსო ურთიერთობა არ უნდა, ყველაფრის გასერიოზულება და ყველაფრისთვის სახელის დარქმევა სურს. - არ მაინტერესებს მას რა უნდა, ჩემთვის მთავარი შენი სურვილებია. - მეც ეს მინდა, ნიკო, მის გვერდით ყოფნა. - თავი ისევ დახარა ქალმა. - მაშინ ერთ

მეყვავილე #3

უცებ კარებზე კაკუნი გავიგონე, მამიდამ გამომხედა და ღიმილით მანიშნა რომ კარები გამეღო. კარები გავაღე, რაც პირველი თვალებში მომხვდა ის შავგრემანი ბიჭი იყო, მუქი ლურჯი თვალებით, სახე შემეცვალა ღიმილიდან სერიოზულ სახემდე. შემდეგ მეორე კაცს გავხედე

●●●

აშუღებო, მეც მამღერეთ ბაიათი, ჩემს დარდებზეც ავატიროთ ქამანჩა..