შიში პატივისცემა და სიყვარული {ნაწილი 2/16}

სასამართლო დარბაზიდან გამოსული, ბედნიერი თათა, ეხვეოდა ჯინას და მადლობებს უხდიდა. ჩვეული სიდინჯითა და მომხიბვლელი ღიმილით უსმენდა მათ ანასტასია, შემდეგ თემოს კმაყოფილმა მიმართა:

კონტრასტული სამყარო

წარსული? ჩამეკითხა ჩემ წინ მჯდომი -უფრო შავ-თეთრი ფერადი ფრაგმენტებით. -ცუდად გახსოვს? აქეთ-იქით ირწეოდა, როგორც ძველი აკვანი. -არ მახსოვს. მხრები ავიჩეჩე. -დედა? -ყოველთვის ჭაღარა.

ხანდახან ხდება ისეც რომ

ხანდახან ხდება ისეც რომ, ვცდილობ განცდები დავმალო, ზოგჯერ სიკვდილზე მაფიქრებს ეს უსამართლო სამყარო.

ისევ მიყვარხარ! (სრულად)

-მენატრება...- იქვე ჯირკზე ჩამოჯდა- მე შვილიკოს ვაბრალებ, ბოლოს და ბოლოს მამაა და ალბათ ამას ენატრება მერე მეც.. -ეგ შვილიკო მანდ რომაა, აი ზუსტად ეგ უკვე მტკიცებაა იმის, რომ სისულელის გამო აირიეთ. გარკვევა გჭირდებათ. სხვა არაფერი. ჩემი ტრისტანა და

სასრულეთი (თავი 39)

არ მჯერა, რომ ეს დიდებული კაბა ჯერ თვით ნილაი სულთანს ეცვა, მერე დავუდის დედას, ახლა კი მე დამამშვენებდა. - აბა რა გეგონა, ჩემს დიდ, დიდ და კიდევ უფრო დიდ ბებიას მშვენიერი გემოვნება ჰქონდა. ეს კაბა ვენეციელი და ერაყელი რჩეული მკერავების ერთობლივი

ტექნოლოგიებისა და თანამედროვე სამყაროსგან შორს მცხოვრები ამიშები

და მაინც,რას უნდა ნიშნავდეს ტექნოლოგიებისა და თამამედროვე სამყაროსგან შორს მცხოვრები ამიშები? ვინ არიან ისინი,რას წარმოადგენენ ამას სტატიის წაკითხვის შემდეგ გაიგებთ.

საქანელა (თავი 6)

-მარიამ, გთხოვ - ხელები მხრებზე მოხვია და მის დამშვიდებას ეცადა-ძალიან უსუსური ვარ ამ ყველაფრის წინაშე, მე ვერაფერს ვერ გამოვასწორებ -თავი ხელებში ჰქონდა ჩარგული და ძალიან არეული საუბრობდა, დაჩიმ თავი ააწევინა

შენ ჩემი ქმარი გახდები

შენ ჩემი ქმარი გახდები!კი არ ვოცნებობ, მიყვარხარ,რამდენი წელი გავიდა უკვე რაც მიზნად გისახავ...შენ ჩემი ქმარი გახდები,არ ვხუმრობ, მართლა მიყვარხარ, ყველაზე კარგი ბიჭი ხარ,ვინც მე ოდესმე მინახავს.შენ ჩემი ქმარი გახდები,

ალბათ

ასე გავიგე დალიაო და დარდი მოიკლა, ალბათ. ასე გავიგე მთვრალიაო და სიყვარყლს მიხსნის ახლა.

"დაბრუნება ორი კვირით" (14) დასასრული

განყოფილებაში ხალხმრავლობა იყო, გამომძიებლები ფურცლებით ხელში ქაოტურად დარბოდნენ და გეგას ნერვიული ბოლთის ცემა უკვე სიგიჟის ზღვარზე იყო,თვალი მოწყვიტა აქეთ-იქეთ მოსიარულე მასებს და თავი ხელისგულებში ჩარგო...