პროფესია ალფონსი (12 თავი)

_ბაია, მოიცა, დამელოდე, მეც მოვდივარ!_ქაქანით ძლივს შევძახე და მივიქციე მისი ყურადღება._მე წაგიყვან, ჩემი მანქანით წავიდეთ._თან მუდარა გავურიე ხმაში. წამიერად რომ შეყოვნდა, საჩემოდ გამოვიყენე ეს წამები. მივუახლოვდი და მკლავზე მოვკიდე ხელი.

მეყვავილე #2

- სახე დაიბანე ვიღაცამ ალბათ საღებავი შეგასხა. აშკარად ჩემს ჭორფლებზე გააკეთა აქცენტი მის უკან მდგომმა ბიჭებმა სიცილი ატეხეს და მთელი კლასიც მას აყვა. ცრემლები წამსკდა და მას სახეში სილა გავაწენი, კლასიდან რაც შეიძლებოდა სწრაფად გავვარდი.

#21 [ თავი XIV ]

- გთხოვ. - ამოვისუნთქე სიტყვა და იატაკზე ჩამოვცურდი. - რას მთხოვ? - ცოტაც და აფეთქდებოდა. - ნილი შენ მოკალი?! - ღაპაღუპით წამოსულ ცრემლებს ვერ ვიკავებდი. - ნილი მოკალი შენ, მეგან. - სევდით სავსე ნოტები გადმოაფრქვია და დამტოვა ამ ფრაზასთან მარტო.

მეყვავილე

კანადაში გადასვლამ ჩემს ცხოვრებას ახალი ელფერი შესძინა, ცხოვრება ახალი ფურცლიდან დავიწყე ყველაფრის მიუხედავად. ჩავედი თუარა მობილურმა ვიბრირება დაიწყო ჩემს ჯინსებში, იმწამსვე გავიფიქრე რომ ეს დედაჩემი იქნებოდა.

პროფესია ალფონსი (11 თავი)

_ჩემი პრინცესაც მალე გამიფრინდება ალბათ და როგორ გადავიტან ამ ამბავს, არ ვიცი._გულიანად ამოიოხრა. მერე მომიახლოვდა, მხრებზე მომხვია ხელი და გულში ჩამიხუტა._მე მჯერა შენი, რომ კარგ არჩევანს გააკეთებ და მასთან ერთად ბედნიერი იქნები. _უბრალო

თეთრი ბაირაღები გთხოვთ, ადგეთ, სასამართლო მოდის!

სტუდენტ ზაზა ნაკაშიძეს, ჩხუბში მონაწილეობისთვის დააპატიმრებენ, უდანაშაულობის დამტკიცების იმედი არა აქვს. ციხის საკანში სხვადასხვა ეროვნებისა და მრწამსის დამნაშავეები შეყრილან. დროს განვლილ ცხოვრებაზე და დანაშაულის ჩადენის მიზეზებზე კამათში კლავენ.

თინეიჯერის დღიური (დღე 5)

ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ დაგიბრუნდით... ძალიან, ძალიან მომენატრეთ... თავი დავკარგე, მაგრამ ვერ გეტყვით რომ ვიპოვეე, იმედია თქვენ დამეხმარებით... ცოტა ძალაგამოცლილი ვარ, ვცდილობ წერამ შემივსოს ძალა და ენერგია. ერთი წიგნი წავიკითხე, აუცილებლად

პროფესია ალფონსი (10 თავი)

მეც უკან მივყევი და მთელი სულით და გულით ვუთანაგრძნობდი ჩემს გადარეულ დეიდას. წინდაწინ ვგრძნობდი, რომ თუ ზეზვას დავუკავშირებდი ჩემს ცხოვრებას, მეც ეს ბედი მეწერა სტალინასთან და გამაკანკალა.

ევას დღიურებიდან... (ნაწ-9)

-დედამისს ვუვლიდი საავადმყოფოში, დედამისი ავად იყო, დონორი ესაჭიროებოდა, ამას კი მოგეხსენება რამხელა ფინანსები სჭირდება, საწყალ ქალს არავინ ჰყავდა ერთადერთი ქალიშვილის გარდა, ყოველ დღე მოდიოდა მასთან და არ ნებდებოდა, ერთ დღეს როცა ვუთხარი რომ

თეთრი ბაირაღები სენტიმენტალური ჰუმანიზმი

სტუდენტ ზაზა ნაკაშიძეს, ჩხუბში მონაწილეობისთვის დააპატიმრებენ, უდანაშაულობის დამტკიცების იმედი არა აქვს. ციხის საკანში სხვადასხვა ეროვნებისა და მრწამსის დამნაშავეები შეყრილან. დროს განვლილ ცხოვრებაზე და დანაშაულის ჩადენის მიზეზებზე კამათში კლავენ.