მე გავთხოვდი 2

გავჩერდი. გამიჭირდა შემობრუნება. მაგრამ თავი ხელში ავიყვანე.- ჰო, ირაკლი. - არ ვიცი სად ვპოულობ ძალას, მაგრამ ფაქტია, რომ ვიღიმები.- მადლობა ყავისთვის. - ისიც მიღიმის. - გაემზადე გთხოვ. დილიდანვე უნდა მივიდეთ საელჩოში

მემკვიდრეობითი ცოდვა (თავი 15) (დასასრული)

ზღვამ ტალღებით ოქტომბრის ნიავი მოიტანა და გაშლილ ხელებზე შემომახურა.მზე რამოდენიმე საათის წინ ჩაესვენა.დაღამდა... წარსულს ჩაბარდა ყველა ღვთაება. ზღვა ზეცას მისწვდა და სველი ხელები მოახვია.გარინდებული ვიდექი და დახუჭული

სასჯელი. თავი 7.

-ამ ლაბირინთსაც გავივლით და სწორედ ამ ლაბირინთის ბოლოში ვიპოვით სიმართლეს. როდესაც სიტყვები არ გაქვს თვალებს ხუჭავ და ფიქრობ, ხელი მანქანიდან გადასწია და დუმილის წუთები თითებ შორის  გაპარულ ქარს გაატანა და დაიკარგა. რანი ვართ ადამიანები ჩვენი

ჩვენ ხის სახლში

მე ვერ გივიწყებ ვერცერთი წამით,შენზე ფიქრები ღამით ვარდება,მე ვფიქრობ ვეღარ მოვითმენ მალე,ალბათ შენ იტყვი დროით გვარდება.ამასთანავე რთულია სიტყვა, მოზღვავებული გრძნობებით ბრძოლა,ეხლა ოც სიტყვას რასაც ვანდომებ,

ფსკერზე დალექილი იმედის სხივები (I თავი)

-არაფრის.. უბრალოდ მოვიწყინე ბოლო დროს... ვიფიქრე ცოტას გავერთობოდი- საწოლს მოუარა და ფანჯრის წინ დადგა- მიყურე და ნუ გერიდება, შენ ცუდად ხარ კესო, დახმარება გჭირდება და ის რაც გუშინ მოხდა უბრალოდ არაბუნებრივი

მოგონებებს იწვევს გრძნობა(სრულად)

მახსოვს პირველად რომ დაიჭირეს.მაშინ საერთოდ არ მესმოდა რა დააშავა,საერთოდ ვერ ვაცნობიერებდი რატომ მიჰყვადათ ხელებგადაგრეხილი.თექვსმეტი წლის ვიყავი და მეგონა,მართლა გულით მეგონა,რომ ცუდი არაფერი ექნებოდა ჩადენილი

მე გავთხოვდი

ისტორია არის გოგონაზე, რომელსაც მოულოდნელად ბავშვობის ოცნება აუხდება და საყვარელ მამაკაცზე იქორწინებს. თუმცა მალევე აღმოაჩენს, რომ სიყვარული თურმე, არა მხოლოდ ყრუ და ბრმა - იდიოტიც ყოფილა.

90's. 90- იანელი (9)

- ხმა ჩამეხლიჩა  .... ცრემლი მომადგა , სინანულის , სიბრალულის,  სიყვარულის...  - ქეთ, დაურეკე  იას... - არა , არ შემიძლია... რა მოუვიდა მითხარი! - დივანზე დავიკეცე , ცრემლები თავისით  მოდიოდნენ,  გულის რაღაც ნაწილი გამეფლითა...

ომი და ადამიანი

რამდენი სევდა რამდენი ცრემლიც.რამდენჯერ დაღვრილა წითელი სისხლიც.რამდენჯერ ყოფილა ომი და სისხლი?.რამდენჯერ იყო ცრემლც და სევდაც.ეს ომია ომში არავინ იგებს!.იღუპებიან ორივე მხრიდან და ადამიანი ისევ და ისევ იწვის.

ძიძა

ბავშვობიდან ყოველთვის იმას შთამაგონებდნენ, რომ ძალიან ლამაზი ვიყავი და რომ გავიზრდებოდი გოგოები უეჭველი მომიტაცებდნენ. ეს ისე, ხუმრობით, მაგრამ მართლაც ჩასაყლაპი ბავშვი ვიყავი: ქერა კულულები, ბუთხუზა ლოყები და მშვენიერი ცისფერი თვალები. სკოლაში