შემიყვარებ! 17 თავი

მარიამს თვალწინ მხოლოდ ლაშას სახე ედგა და იმის მიუხედავად, რომ საკუთარი თვალით ნახა, რაც მან გააკეთა, მაინც ვერ იჯერებდა რომ ლაშა თავისი სურვილით ჩაბარდა

მემკვიდრეობითი ცოდვა (თავი 11)

ყველგან ეძება, მაგრამ ვერსად იპოვა. ბოლოს, სანაპიროსკენ გაიხედა და დაინახა, რომ ზღვა ლაჟვარდისფრად შეღებილიყო. იმ დღის შემდეგ მზე ყოველ დღე ზღვაში იხრჩობს თავს, თავის მარადიულ სიყვარულს უერთდება. ყოველ დღე ცოცხლდება და ეძებს, ეძებს... ვერ პოულობს და

მთვარემდე და უკან

სამყაროში ყველა სულიერ თუ უსულო ქმნილებას სჭირდება არსებობისთვის წყარო. ყველას სჭირდება თავისი მზე, რომ შემდეგ ღამეც ანათოს.

სიყვარული.. (სრულად)

ცუდად ვარ, სულ რაღაც ერთი კვირის წინ დავამთავრე ყველაფერი არ ვიცი რა დავარქვა ამ გრძნობას, სულ მასზე ვფიქრობ, ყველგან ის მელანდება, ვერავის ვეუბნები იმას რასაც განვიცდი. ვიცი მხოლოდ იმას მეტყვიან არ იყო შენი ღირსიო ეგეთ ადამიანს თავი არუნდა

ფაუსტი

ილეოდა სევდით მთვარე, ილეოდა.. ტიროდა.. წყვდიადს ირგვლივ სიბრალულის აღარ დარჩა ნამცეცი.. გაუშვა და.. მესაკრავეს გული ისე სტკიოდა.. როგორც იმ დღეს, რომ შეერწყა ღამეს ბნელს და გაცრეცილს..

ვალსი ლურჯ ფონზე +18 (სრულად)

- ჩამეხუტე თქო არ მითქვამს... - მაშინ რატომ არ მიძალიანდები? - მეკითხება ეშმაკურად. - რამდენი თვეა მიძალიანდები... რა ხეირი? - ეშმაკურადვე ვუბრუნებ პასუხს. ვგრძნობ, როგორ ეჭიმება სხეული, ჩემს მხრებზე გადმოხვეული ხელი, როგორ უშტერდება მზერა

დიალოგი საკუთარ მესთან

ამ საღამოსაც მასზე ფიქრობ? პასუხი იცი, მაგრამ მაინც მეკითხები. რითი განსხვავდება ეს საღამო სხვა საღამოებისაგან? არც არაფრით, უბრალოდ დღის განმავლობაში ნაკლებად მძაბავ. ეს იმიტომ რომ დღის განმავლობაში მას ვხედავ, ხოლო საღამოობით მაქსიმალურად გძაბავ

დაუჯერებელიც კი არაა დაუჯერებელი (2თავი)

წვეულებაზე დავრჩით მე და ნინკა, მიმზიდველ კაბებში გამოწყობილი, მაგრამ ყველაფერი ჯოჯოხეთად მექცა, როდესაც არჩილი მემუქრებოდა -'არც კი იფიქრო, ეს პარტნიორები რომ დავკარგო იცოდე ცხოვრებას ჯოჯოხეთად გიქცევ. ' ,ამ სიტყვებმა ყველაზე უსუსური ადამიანი

შენთნ ერთად 2 ნაწილი X

შენ უნდა შექმნა შენი სამყარო! სხვა შემთხვევაში იქნები მონა სხვის სამყაროში! მონა რომელიც ვერ დააღწევს თავს ტირილსა და ტანჯვას!

მემკვიდრეობითი ცოდვა (თავი 10)

სუნთქვა შემეკრა... უკვე ძალიან შორს იყო და თუ გავედევნებოდი, ჩავიძირებოდი. მე არ მქონდა მისი ძალა, მევლო ზღვის ზედაპირზე და ნაკვალევი არ დამეტოვებინა. ჩემს ცოცხალ სახლზე უსაფრთხოდ გადაიარა და გაქრა. უკანასკნელი იმედივით...