ისევ და ისევ

ახლოდან არასდროს მინახავს ის, შორიდან ვუყურებდი ხოლმე და ვფიქრობდი. ლამაზი, ვარსკვლავებით მოჭედილი ცის ქვეშ, მიწაზე ლუსმანივით ვიყავი დაჭედებული და ვუყურებდი მთვარეს...დრო ნელა გადიოდა,

ზოი III.5

ცხელი ღამე იდგა. უმთვარო, უვარსკვალევობო, უღრუბლო ზეცა დაჰყურებდა განცალკევებით მოსაუბრე ორ ახალგაზრდას, რომელთაც ხელში შამპანურით სავსესე ჭიქები ეპყრათ და შესაშური ინტიმურობის საბურველში გახვეულნი, ერთმანეთთან ძალიან ახლოს იდგნენ. იმდენად ახლოს,

ნასახლარი

მე ვფიქრობ რომ ძია მატეო, გამოქცეულია. ოღონდ არა, საგიჟეთიდან, ან საავადმყოფოდან, არამედ სხვა პლანეტიდან. ჰო, აი ასე, ცა გაიხსნა და ძია მატეოც დედამიწაზე დაეშვა. ის გვაკვირდება ჩვენ, ის გვიმახსოვრებს ჩვენ, რა ვიცით იქნებ

იძულებითი ქორწინება (ნაწილი 2) თავი 25

ვაჩე თავდახრილი იდგა სანდროს წინ და სიგარეტს ნერვიულად ეწეოდა, იმდენად ღელავდა, რომ აზრები დაეფანტა და სათქმელს ვეღარ უყრიდა თავს

წარსული წარსულში {სრულად}

ცხოვრება კვლავ თავს გესხმის ,აკეთებ არჩევანს , წარსულს ქმნი ის კი ცვლილებებს არასდროს განიცდის . შენს დატოვებულ კვალს ვერაფერი წაშლის . აწმყო იქცევა წარსულად და აწმყოს მიჰყავხარ მომავალთან, ისაა წამყვანი წერტილი , ცხოვრების მთავარი მომენტი ამიტომაც

#21 [ თავი IV ]

- მაპატიე, მეგ. - მე რა უნდა გაპატიო? - გაოცებამ ჩემს სახეზე რგოლები დახატა. - ის, რომ ასე მარტივად დავთმე ჩვენი მეგობრობა. მაპატიებ? - მოუთმენლად ელოდა პასუხს. თავი გაუბედავად დავუქნიე და დავამატე. - შენც მაპატიე დედაჩემის… - არა! - თითი ასწია

სწორი არჩევანი (8-თავი)

- ყველაფერი, იმის გარდა რაც პოლიციას მოუყევი, ტყუილები არ მაინტერესებს - მძიმედ ამოვისუნთქე და ფანჯრიდან მანქანებს დავუწყე ყურება - რა გითხრა... ხო ის კაცი მოკლეს და მე იქ ვიყავი... მათ დამინახეს და... ჩემი მოკვლა უნდოდათ, ორჯერ მესროლეს -

შემიყვარე თავიდან! {თავი 6}

გაგიჟებული, ცხოვრების უსამართლობით გაბოროტებული სწრაფად მიაქროლებდა მანქანას ბნელ ქუჩაზე. რამდენიმე გამოცლილი ბოთლი იქვე ეგდო. ერთიც ხელში ეჭირა და თითქმის უგონოდ მთვრამლა ნავსაყუდელი ხორცისფერ კართან ნახა. არ უფიქრია შედეგებზე, არ დაფიქრებულა რას

ფსიქოფსიქია

კარგი, მოდი დავიწყოთ. შენ ამბობ, რომ ამ სამყაროში რაღაც მიზნისთვის მოხვედი, ან უბრალოდ ასე გგონია. რაღც აზრი აქვს შენს ცხოვრებას და რაღაც განმარტება. ყოველი წელი და ყოველი ეტაპი, შენი ცხოვრების ყოველი საათი, სადღაც იხარჯება და იფლანგება. შენ ამბობ,

ნარკოტიკი ( თავი III) +18

-საქმეები მქონდა, მაგრამ ახლა აქ ვარ,მინდა ჩემი ისტორიის გაგრძელება მოისმინო და მერე გადაწყვიტო ღირს თუ არა ჩემთან ურთიერთობა. ჰეროინის მოხმარება როცა დავიწყე, ყველაფერი გადამავიწყდა, მხოლოდ მორიგ დოზაზე ვფიქრობდი, სხვა არაფერი მაინტერესებდა, სახლში