იძულებითი ქორწინება 5 თავი

ლაშამ, მიას გახედა და მისი სახის გამომეტყველებით მიხვდა რომ სწორედ დემეტრე იყო ის ადამინი ვინც მას აწუხებდა, ამიტომ მაშინვე გაღიზიანედა

ბედისწერა - 6

კიბეებზე ბუზღუნ-ბუზღუნით ავდიოდი. ვერ ვიტყვი, რომ ამ დღით უკმაყოფილო ვიყავი, იმაზე კარგი სიტუაცია დამხვდა ვიდრე ვიბლიანისგან მოველოდი. მგონი, უნდა შევეგუო იმ ფაქტს რომ ამ კაცთან არ ღირს დაპირისპირება. გადავწყვიტე, მხოლოდ საქმესთან დაკავშირებით

ლანგრით მორთმეული ( თავი 6)

ბედნიერება პირობითი ცნებაა და ყველა თავისებურად განიცდის. ჭეშმარიტ ბედნიერებას მუდამ ახლავს შიში, იმისა რომ დაკარგავ... და ხშირად ეს შიში მართლდება კიდეც!..

ტყეში პატარა ქოხი (ნაწილი 9, დასასრული)

ორშაბათი გათენდა. დღეს ჩემთვის ახალი ცხოვრება იწყება. სადაც ბრძოლა და ქაოსი არ ჩაწყმედს ხმას, გავემზადეთ და ათი საათისთვის უკვე დანიშნულების ადგილზე ვიყავით,ბევრი ხალხი არ იყო...

ბედი 1 თავი

ჰაი გაიზ მე ვარ ლუსი. მყვას ორი საუკეთესო მეგობარ.მარი და თამო. მყავს და ანი და ძმა სანდრო,ასევე მყავს დედა და მამა.და ასევე მყავს შეყვარებული ნიკა.მიყვარს ცეკა და სიმღერა.ასევე ვუკრავ გიტარაზე. ხო და კიდევ სკოლა ახლახანს დავამთავრე.ვცხოვრობ

თუ აგვისტოს მოთოვს (თავი5)

-წამოდით,ან საერთოდ აქ რატომ ამოხვედით? -შენ უნდა ჩაგაბარო სად წავალ და სად არა? -ნუ,კი -რატომ? ჩემი ძმა ხარ მამა თუ შეყვარებული?

ნაცრისფერი {4}

ცოტახანს უყურა მშვიდად მფშვინავ ნაკანს, რომელსაც ხელები ბალიშისთვის შემოეხვია და ტკბილად ეძინა მუცელზე მწოლს. გაუაზრებლად წაიღო ხელი მისი სახისკენ, წინ ჩამოყრილი თმის ღერები ნელა გადაუწია უკან, შემდეგ თმაზე მიაფერა, მოულოდნელად წინა ღამე

დაუსრულებელი ინტერვიუ (სრულად)

თვითმფრინავში ჩასხდომა დასრულებული იყო,თუმცა ჯიუტად არ იძვროდა ადგილიდან უზარმზარი ბოინგი. -რა უპასუხისმგებლობაა?!-ამოილაპარაკა ნიამ და ილუმინატორს მიაპყრო მზერა. მის გვერდით ადგილი სწრაფად დაიკავა ახალგაზრდა მამაკაცმა და თვითმფრინავიც დაიძრა.

ზალიკო და თამიკო

-მიწაში რომ ჩახვალ, იქანა გექნება სიმშვიდე. -სულ დედაშენსა ჰგავხარ. ისიც ასე სწყევლიდა და სისხლს უშრობდა ჟორა ძიას. -დედაჩემს ნუ ახსენებ შენ! კაცები ყველა ერთიანად ამოსაჟუჟები ხართ.

მარილისი |12|

გრძნობდა , როგორ თრთოდა მის მკლავში მოქცეული სხეული ქარის ყოველი შემობერვისას, როგორ ეხებოდა პატარა მუცელი ტანზე. თითებით გრძნობდა ზურგზე დაყოლილ, იარებისაგან დარჩენილ ნაწიბურებს და ვერ გაეგო, ვინ იდგა მის წინაშე-ომგამოვლილი ამორძალი, თუ- წამის