დღიური

ლამპიონი უცბად ჩაირთო და იქ პატარა გოგონა იდგა სათამაშო დათვით ხელში, მისი გრძელი თმები მიწას ეხებოდა და სახეს ნაწილობრივ უფარავდა, თეთრი კაბა ეცვა , რომელიც დასვრილი იყო წითელი ლაქებით. უცებ გამახსენდა რომ ჩემს მეგობარს და ყავს , ამიტომ უცბად

სასრულეთი (თავი 30)

ეროვნება და წარმომავლობა არაფერ შუაშია. მთავარია აი აქ, რა გაქვს. - გულზე ხელი მივადე. - აი აქ რას ფიქრობ.- მერე თავზე გადავუსვი ხელი. - აი აქ რას გამოხატავ. - თვალებზე მივეფერე. და ბოლოს აი ამით რას ამბობ. - ტუჩებზე ხელი დავუსვი, საიდანაც ცხელი

სიმარტოვეშო აღმოჩნდე

სიმარტოვეში აღმოჩნდე შენ უჩემობას აირჩევ მაგრამ ერთს გეტვი პატარავ რომ უჩემობას არირჩევ. შავი გერის გაქვს თვალები გამოხედვა კი ავისა და როცა ჩაგეხუტები იქვე დადნები წა

ცხოვრების გზაჯვარედინი (ნაწილი 8)

იზოლაცია. ფანჯრებიდან დანახული პატარა სივრცე. დღეები მსგავსი და უფერო. წარსულ დღეებზე ფიქრები, ნუთუ ოდესმე დაბრუნდება ის რაც იყო თუ მომავალი, ახალ უკეთეს ცხოვრებას გვპირდება? აწყმო შიშითაა მოცული, თითქოს ხვალის იმედიც არ გაქვს, რადგან არ იცი თუნდაც

თუ მჯეროდეს

გამარჯობა, მეგობარო შენ ვერც კი წარმოიდგენ რა ხდება ჩემს თავს. დარწმუნებული ვარ ძალიან გაინტერესებს რას ნიშნავს ამ ჩანაწერის სათაური, "თუ მჯეროდეს" ალბათ ფიქრობ ეს კარგის ნიშანია თუ ცუდისო ჰო? შენ ისეთი ჩემნაირი ხარ თუ კარგზეა საუბარი იმასაც

... რომ არ უნდა გიყვარდეს (18 თავი)

კარგია, რომ გძინავს, რადგან ამას პირისპირ ვერასოდეს გეტყვი– სულ გეუბნები, რომ არასოდეს გაგიშვებ, გატყუებ! მე, შენს გაშვებას მხოლოდ მაშინ შევძლებ, თუ მეცოდინება, რომ ჩემს გვერდით ყოფნა ტკივილს მოგაყენებს. მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეგელევი. მაგრამ

აბრეშუმის თავშალი (სრულად)

სიჩუმიდან ხმებამდე მომნუსხველობა კვლავ დროს იხელთებდა ამჯერად გრილ სიოს ჩაეხლართებოდა და მის კაბას დაუწყებდა თამაშს ამას იმის ნიშნად მივიღებდი რომ ამინდიც კი დამცინოდა თითქოს ჩემს მკლავებს აჯავრებდა რომ მე მსგავსად მოქცევას ვეღარასდროს შევძლებდი

ღიმილის მეკვლე

ხალი წელი გათენდა იმ პატარა ქალაქში,რომლის მაცხოვრებლებიც ყოველთვის ტრადიციულად განწყობილები ხვდებოდნენ ამ დღეს და მათი ამაღლებული განწყობა საწინდარი იყო სწორედ ისეთი ახალი წლის,რომლის დადგომაც ყველასთვის ბედნიერების მომტანი იყო,მათი აზრით.ზამთრის

სიყვარული და Ღალატი( თავი 1)

-ანა ადექი დავაგვიანებთ, მესმის ნუცის ხმა რომელიც უკვე შემომძვრალიყო ჩემს საძინებელ ოთახში და ვარცხნილობას იწესრიგებდა. მძიმედ ვწევ თავს ბალიშიდან ნუცის ვუყურებ და გაბუტული სახით ვეკითხები: - საათი რომელია?

ისე მომწყურდი..

დღეს შენი თავი ისევ მომწყურდა.. მზე მონატრების კურცხალებს ღვრიდა, სულს მარტოობა ისე მოსძულდა, როგორც ტალახი ფიფქს ერთი ციდას..