ირგვლივ საშინლად ცივა

დღესდღეობით,ჩვენს ქვეყანაში უამრავი ღარიბი ადამიანი ცხოვრობს.ოჯახები რომლებსაც არ აქვთ საკმარისი რესურსები:ფული,სამსახური,რომ ოჯახი არჩინონ..

"დაწყევლილები"

შუადღეა, სულ მალე პირველი საათი გახდება, მე ისევ ვწევარ და ფიქრებში დაკარგული ჩემი ხელით მოხატულ ჭერს ვუცქერ, მერე ვდგები ზლოზინით თვალის გარშემო წყალს ვისვამ და ვცდილობ რაც შეიძლება მეტჯერ დავამთქნარო, როგორც იქნა სასაუზმოდ ვჯდები, უკაცრავად საათს

ფაუსტი

მოხუცო მისანო, დიდო ჯადოქარო - უწევდა ვარსკვლავი ხმას დილით რომ იშვება მეფის ყრმა პაწია, ბედი რას უმზადებს მას?! თუმც გულში ჩაუდევთ გაგება უთქმელის, კეთილი გული აქვს მეფეს, იქნება დღეგრძელი, ლამაზი, მზეგრძელი ტახტის მომავალი მეფე..

თინეიჯერის დღიური (დღე 2)

ვინაიდან არასოდეს დამიგეგმავს დღე და ყოველთვის სპონტანურობით გამოვირჩევი, მეორე დღეს წარმოდგენაც არ მქონდა რას გავაკეთებდი. რა იქნებოდა ისეთი რითაც დაგაინტერესებდით, რაც თქვენში ემოციებს გამოიწვევდა და ჩემს რელურ სახეს კიდევ უფრო ცხადად

ბედნიერი დასასრული

ხანდახან ფიქრობ და ხვდები რომ ყველაფერი ესე რომ არ დასრულებულიყო ესე ლამაზად და ასე შესანიშნავად სხვანაირად როგორ იქნებოდა? როგორ გაგრძელდებოდა ჩემი ცხოვრება ან მისი ცხოვრება და ყველაზე ცუდი თუ კარგი თქვენ განსაჯეთ იცით რა არის თქვენ თავზე კი არ

ნაცრისფერი {6}

-უბრალოდ არ მყოფნი და მგონია რომ სულ მენატრები. ნეტა რისი ბრალია. - ქვედა ტუჩზე იკბინა, თან მარმარილოს ზედაპირს დაეყრდნო ხელის გულით. -დღეს გავარკვიოთ ერთად. უნდა გავთიშო, ნახევარ საათში მოვალ.

...რომ არ უნდა გიყვარდეს (23 თავი)

- მიხარია, ისევ რომ შემიძლია შენი დანახვა. მომენატრე ! - მომესმა ხუთი დღის ნანატრი ხმა და ყველა, ისედაც მოუშუშებელი იარა ერთად და უფრო ღრმად გახსნა. - მინდოდა შენ, პირველს გენახე, მაგრამ მერე ვინღა იჯიუტებდა ხო? - შემომხედა და გაეცინა. მერე,

კორეული ვოიაჟი (თავი მე-2)

-კარგი. უნდა დამეხმარო (ახლა უკვე ინგლისურ ლაპარაკზე გადავიდა). ძალიან დიდ შარში ვარ და თუ დამეხმარები, პატივისცემა ჩემზე იყოს. მე ისევ გაშტერებული ვიყავი. ვერ გავიგე რა უნდა გამეკეთებინა. -კი მაგრამ როგორ? -ტანსაცმელები გავცვალოთ.

ჩემი ცხოვრების უინტერესო ისტორია (1 თავი)

„საახალწლო არდადეგები“ როდესაც პირველ იანვარს სახლში დავბრუნდი და იქ დამხვდა, დივანზე იჯდა და ელენიკოს ეხუტებოდა, მაშინვე გამოვიკეტე კარები და ზედა სართულზე ავედი. ბრაზის გამკლავება ძალიან მიჭირს, ყოველთვის მიჭირდა

გენეზისი - თავი 1 და 2

გიფიქრიათ ოდესღაც ვინ ვართ ჩვენ? უბრალოდ ადამიანი, რომელიც შემთხვევითი ევოლუციით ყველაზე გონიერი არსება გახდა საკუთარ პლანეტაზე, თუ უფრო მეტი? ამის გასაგებად ადამიანთა ერთი ნაწილი მიმართავს რელიგიას, სხვა - მეცნიერებასა ანდა წიგნებს, თუმცა