შენი სახელით!!! /24-29 თავი/

- ეს ჭრილობები... ეს ყველაფერი... არც კი ვიცი რა გითხრა, წარმოდგენაც კი არ მინდა რა გადაიტანეთ. - მშვენიერი გადაწყვეტილებაა! - გამოვცერი კბილებში, მის შეხებას ჭკუიდან გადავყავდი. - ახლა ჭრილობები უნდა გაგიწმინდო, კარგი? გეტკინება.

ტყუილი მილიონ დოლარად *8*

სახეზე მიეფერა და ღრმად ჩაისუნთქა დახუთული ჰაერი.- მიყვარხარ.თმა ისევ ყურს უკან გადაუწია და ბიბილოზე აკოცა ნაზად,შემდეგ კი ისევ გამოთქმით და დამარცვლით ჩასჩურჩულა: მი ყვა რხარ..ერთიანად შეკრთა მაშარელი,თითქოს მოულოდნელმა სიტყვამ დაზაფრა და

ცოდვილი {8}

დილით გაღვიძებულს ამაღლობელი საწოლში, რომ არ დახვდა შვებით ამოისუნთქა და სააბაზანოში შეიკეტა. სარკეში საკუთარი ანარეკლის დანახვისას ტანში გასცრა და წინა ღამე ფრაგმენტებად ამოუტივტივდა.

ვნებების ქარცეცხლში (6თავი)

საშხაპეში დიდი ხანი დავყავი მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ ცხელოდა და ჩემი ორგანიზმიც ჯერ კიდევ ვნებების ქარცეცხლში იყო გახვეული, მაინც დიდ სიამოვნებას განვიცდიდი სხეულზე თბილი წყლის შეხებით.

ჩემი კიბორჩხალა

ჩემს წინ სამი, უსაშველოდ დიდი, წითელი ნეკერჩხლის ხე საზარლად არის წამოჭიმული. მათი ფოთლების შრიალს ჩემი ბუტბუტი ერთვის თან და გონებაში აზელილ ფიქრებს ვერც ერთი ჩიტს ხმა ვერ ფარავს. რა მოხდება ჩემს ბურუსსში გახვეულ მომავალში, ან ახლა რა უნდა

წინანდელზე მეტად!!

როგორ შეგეძლო ასე მარტივად დაგეთმო ჩვენი სიყვარული? თავზე ჩამომენგრა მთელი ცხოვრება. ის ცხოვრება, რომელიც მხოლოდ შენ გეკუთნოდა და ახლა ისიც აღარ არსებობს, ისევე როგორც შენ. ყველაზე მეტად

გიჟივით შეყვარებული(თავი 11)

სამწუხაროდ მომიწია რომ ნიტასთვის ყველაფერი მეთქვა.მან ჩემი ნათქვამი კარგად მიიღო და დახმარება შემომთავაზა.წვეულების მერე სახლში დავბრუნდით დილით კი დემნას ესემესი მოდი,რომ ლილუს მაგივრად მე უნდა ვიყო პატარძალი.ეს ასეც მოხდა დემნას წინ საპატარძლო

ფრთხილად შეარჩიე ოცნება, რადგან შეიძლება ახდეს (თავი 10)

სახლში რომ მივიდნენ შუადღე იყო უკვე. ელენეც და ნოაც ცოტათი დაიღალნენ. ელენეს ხელები ტკიოდა მოუხერხებლად რომ იქნევდა რათა ცურვა ესწავლა. - ნოა ხვალ ისევ მასწავლი ცურვას? - შენ თუ გინდა კი

მოტაცება ქართულად (დასასრული)

მარიანამ თვალები გაახილა და გაოცებულმა მოათვალიერა ოთახი, ვერ მიხვდა სად იყო, წვეთოვანს რომ კიდა თვალი შეეშინდა, მაშინვე წამოვარდა საწოლიდან და მოიგლიჯა მაგრამ თავი სუსტად იგრძნო და საწოლზე ჩამოჯდა ისევ,

თაკო ნოზაძე

თეთრი მზერა და ლურჯი ფერები, ამას მხოლოდ შენ შეეფერები კვლავ მინდა გითხრა მე შენ სიტყვები: "ოჰ,მხოლოდ შენს გზას დღეს მე მივყვები". ნავი, რომელსაც ვერ სტეხს ტალღები, ომსაც მოიგებს და განათდები. ზარის რეკვის ხმას ის რომ გაიგებს, ამ გრძნობათა გზას