ალბათ

მზეში ჩამქრალი დნება სანთელი უნიათოდ კრთის ბედის ვარსკვლავი. გამიწყვდიადდა თითქოს ნათელი ალბათ ითხრება ჩემი საფლავი.

ღრუბლებს იქით დაგიცდი

ფეხით ვამტვრიე ცხრაკლიტული სისხლით შემოგფიცე ტრფობა ჩემი ხევსურობა დაგიმტკიცე და აგიშენე პატარა ოდა

პირველი შეხვედრა

ჩვენ ხელები ჩავკიდეთ და ერთმანეთზე მიხუტებულები გამოვედით ნაილიდან. წვიმა წამოსულა,ჟუჟუნა წვიმა კი ძალიან ლამაზია,ჩვენ მანქანამდე სანამ მივიდოდით,ისევ ავცეკვდით,იმ წვიმის წვეთებს ავეცეკვეთ რომლებიც ასე დაგვთამაშებდნენ თავზე.

ფრთხილად შეარჩიე ოცნება, რადგან შეიძლება ახდეს (თავი 6)

ელენე ისე მიეჩვია ნოასთან ერთად ძილს რომ უნდოდა კიდეც მასთან ერთად დაძინება ამიტომ დათანხმდა. მარცხენა მხარეს მიუწვა, რადგან მარჯვენა მხარე სტკიოდა ნოას. ერთმანეთს არ ეხებოდნენ. მერე ნოამ ტკბილი ძილი უსურვა ელენემაც ასევე და მაშინვე ჩაეძინა დაღლილ

პატარავ შენ ღირსი ხარ ბედნიერების (თავი 5)

საღამოსთვის ბავშვებმა კლუბში წასვლა დავგეგმეთ და ავასრულეთ კიდეც. მუხლამდე მომგდარი კაბა ჩავიცვი. დამიანეც მოდიოდა. ასე, რომ ვაპირებდი სულ გადამეყვანა ჭკუიდან. მთელი გზა და მთლი ეს დრო გამარჯვებულის ღიმილით დავდიოდი და რის გამო ამას მხოლოდ ეკა და

თამ'ბაქო /სრულად/

"- რატომ გადახვედი ბოროტების მხარეს, თამ? - სისხლშეპარული თეთრი პლევრა მიანათა ზურგზე და მწვანედ გაიყვანა ხვრელი ქალის გულის გავლით. - იმიტომ, რომ პეჩენიები აქვთ."

სიზმრებო მძულხართ

-დილით გამეღვიძა ,ასევე ადრე, დაგირეკე მაგრამ ტელეფონი გამორთული გქონდა .. სულ რამდენიმე წუთში ნიკუშა მირეკავს და მეუბნება , რომ არ ვინერვიულო, თან ტირილნარევი ხმა აქვს,მეუბნება რომ წუხს და პატიებას მთხოვს,მე ლამის ავტირდი ვკითხე რა ხდება თქო და მან

ფრენის სურვილი

მე დავიბადე აქ ამ მიწაზე სადაც ცოდვები ჭამენ ქალაქებს, სადაც ცხოველი ცხოველს აღარ გავს სადაც ყოველდღე ცოდვებს იდენენ

არ შეგიყვარებ. მეორე ნაწილი 5 თავი

-ვინ ხარ? -ლელა ხერგიანის შვილიშვილი, ყველაზე პატარა შვილიშვილი ლელა. -აქ რა ქარმა გადმოგაგდო? -რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი მაინტერესებს...

არ შეიძლება!

არ შეიძლება, გული უნდა გადშალო ხოლმე, უნდა ისაუბრო, უნდა გიხაროდეს, გრძნობების გადაცემა უნდა შეგეძლოს, სხვანაირად არ შეიძლება, მოკვდები, გული დაგემსხვრვა, ნაკუწებად გექცევა,ბოლოს კი ინანებ მაგრამ უკვე გვიანი იქნება.