სიცრუის სადგური 9

სოფის ლაპარაკის უნარი წართმეული ჰქონდა და მის მხარზე ნიკაპჩამოდებული მხოლოდ თავს აქნევდა. იმ წუთებში ყველა წარსულის კადრი ერთმანეთს ენაცვლებოდა. ნათლად ხედავდა სანდროს ღიმილიან სახეს და სიყვარულით და სითბოთი გაჯერებულ თვალებს, რომლებიც

სიყვარულმა იცის (3 თავი)

თიკო სახლში რომ მივიდა თამარს და კახას უკვე ეძინათ. თითქოს გაუხარდა კიდეც, მათი თავი ნამდვილად არ ჰქონდა. მეორე დილას სკოლაში წასვლას არც გეგმავდა მაგრამ მაღვიძარამ კვლავ ყველაფერი გააფუჭა და გოგონა რეალობაში დააბრუნა. თავი საშინლად სტკიოდა,

სიგიჟის ზღვარზე (5 თავი)

-შემეშვით-დაყვირა მწყობრიდან გამოსულმა ბექამ და საჭეს მიუჯდა-არ წახვიდე-მია ბექას მივარდა და კარს დაეჯაჯგურა -გესმის ბექა?-ბიჭმა ამღვრეული თვალებით გამოხედა გოგონას და მინა ასწია, გაბრაზებულმა გოგონამ

ყველაფერი რაც მე მინდა (თავი 1)

ღმერთო... ვინ იცის ახლა როგორ მიმძიმს იოანეს გარეშე ყოფნა. ძალიან დიდი დრო გავიდა, მაგრამ მაინც მიჭირს. ტყუილია, რომ ამბობენ დრო ყველაფრის მკურნალიაო, უბრალოდ ის გვაიძულებს

სიზმარში ნანახი სიყვარული(თავი9)

ნიამ კარები გამოაღო და შოკში ჩავარდა ,ეკაც იმავე მდომარეობაში იყო.როტოომ?იმიტომ,რომ ბიჭები იყვნენ,ზოგს წარბი ჰქონდა გახეთქილი,ზოგს ტუჩი ზოგსაც კი ხელი ჰქონდა გაჭრილი.ნიკას გვერძე ერთი მწვანეთვალება ლამაზი გოგო ედგა,ატირებული .

თავის-უფლება

თავის-უფლება,ეს არის სიტყვა რმელიც ყველა ადამიანისთვის მნიშვნელოვანია, თავისუფლება არის ის რომელიც ადამიანებს ძალიან უყვართ და მისთვის იბრძვიან.

იარა სახელად

ცხოვრებისაგან ქანცგამოცლილი, მაშინ, როდესაც თავისუფალ დროს ვიხელთებ ხშირად ვუფიქრდები ხოლმე ჩემს წარსულს, ვცდილობ ყოველი ქმედება გავაანალიზო და ყელანაირი ვარიანტით აღვიქვა ყველაფერი. ყველაზე ხშირად ერთი ძალზედ მნიშვნელოვანი და მცდარი

ჩემი ზუ #1

ყველა ადამიანის ცხოვრებაში უნდა იყოს ზუ... * * * მეცინება.ვცდილობ,ეს დღეები დრამატულად წარმოვაჩინო,თუმცა რეალობა არც ასეთი მძიმეა.მსოფლიო პანდემიამ შვიდი მილიარდი ადამიანის ცხოვრება ამოატრიალა,შევიცვალეთ ყოველდღიურობა,ჩავჯექით სახლებში,თითქოს

სამშობლოსთვის

ჩემო აფხაზეთო, ჩემო სანატრელო შენ , უსაქართველოდ როგორ გაგამთელოთ ? როგორ მოვიწმინდოთ ჩვენ ის იარები , რაც ჩვენ დღემდე დაგვსდევს , მთელ საქართველოს....

გზა ვარსკვლავებისკენ (მეექვსე თავი)

რთული შესამჩნევი არ იყო, რომ დაჩის მოვწონდი. თუმცა რა შემჩნევა უნდა პირში მითხრა. აუჩქარებლად ავბობღავდი კიბეზე, თითქოს მე მკიდებოდა ზურგზე ორი ჩანთა.