"პეპლები თეთრ ხალათში"

როცა ფსიქიატრიულის ოთხ კედელში იკეტები, თეთრი ხალათი თანდათან კარგავს პირვანდელ სახეს. იწყებ რეალურად "გიჟისა" და "ნორმალურის" ერთმანეთისგან გარჩევას. მერე ხვდები, რომ საკუთარი სიყვარულიც აღარ გეტევა და პოულობ იმას, რასაც ერთ დღესაც თავს გააყოლებ.

შენი სახელით!!! /დასასრული/

აჩის თავი თავზე ჩამოვადე და თვალები დავხუჭე, რობოტებივით მჯდარი ბიჭების ყურება აღარ შემეძლო, ავთანდილიც უხმოდ იჯდა სავარძელზე და პეიზაჟებს გასცქეროდა. - ის დაბრუნდება - ჩაილაპარაკა აჩიმ - აუცილებლად დაბრუნდება, დამპირდა...

უფალო მომიტევე!

გთხოვ მაპატიე ამპარტავნობა არა ვარ ღირსი მაგრამ შემინდე ცოდვები ამწევს მე მხარზე ღმერთო.

იქ, სადაც შენ ხარ

- კარგი. - თქვა გაუაზრებლად, ხოლო გონს როცა მოეგო წამოიყვირა- მოიცა რა?! - ჩუმაად -სიცილით ვუთხარი და პირზე ხელი ავაფარე.- ხოო წავედით. ძაან გთხოვ რა. - აუ კაი რაა.

სიყვარულმა იცის (1 თავი)

ყოველ გაზაფხულს ახალი იმედებით, ახალი მიზნებით შეხვდით. იცხოვრეთ დღეს,რადგან ხვალ შეიძლება უკვე ძალიან გვიანი იყოს.

სიცრუის სადგური 8 (18+)

ახალმა ბიზნესმა იმდენად დატვირთა ლევან მდივანი, წესიერ ძილსაც ვეღარ ახერხებდა. სესხის ასაღებად ბანკში გამუდმებული სირბილი, სამსახური და პირადი ცხოვრება საკმაოდ დიდ დაძაბულობას ჰმატებდა და სტრესული დღის შემდეგ თავს მუსიკით იქცევდა.

უკანასკნელი ამბორი (სინოპსისი)

„უკანასკნელი ამბორი“ წიგნი, რომელიც გაჯერებულია რეალური მოვლენებით, წარუშლელი ისტორიებითა და დაუვიწყარი სასიყვარულო ურთიერთობებით. იგი თვალწინ გვისახავს ყველა იმ პრობლემურ თემატიკას, რაც კი დღესდღეობით საქართველოში არის დამკვიდრებული.

ტოქსიკური სიყვარული

შემეშინდება მისი განადგურებული სახის დანახვის. პანიკური შიშით შემეშინდება ძლივს გაწყვეტილ თოკს ხელი რომ არ წამოვავლო და კანკალით ერთმანეთს არ გადავაბა. შემეშინდება საბოლოოდ არ დავუსვა

პატარავ შენ ღირსი ხარ ბედნიერების (დასასრული)

ჩუმად ჩავიბუტბუტე და ცრემლით სავსე თვალებით ცას ავხედე. სწრაფი ნაბიჯით დავიძრი მანქანისკენ. 5 წუთიც არ დამჭირვებია ალბათ სავაადმყოფომდე, რომ მივსულიყავი. გიჟივით მივქროდი დერეფნებში

(დავაგვიანე)

დავაგვიანე შენთან მოსვლა და გულით ვტირი,ყოველი სიტყვა მომიტევე,მე ცოდვილს ღმერთო..ჰო,ვაღიარებ რომ არ მქონდა შენდამი შიში და პატიებას,რომც ვეცადო ვერასდროს ვერ გთხოვ!