ჩემი კიბორჩხალა

ჩემს წინ სამი, უსაშველოდ დიდი, წითელი ნეკერჩხლის ხე საზარლად არის წამოჭიმული. მათი ფოთლების შრიალს ჩემი ბუტბუტი ერთვის თან და გონებაში აზელილ ფიქრებს ვერც ერთი ჩიტს ხმა ვერ ფარავს. რა მოხდება ჩემს ბურუსსში გახვეულ მომავალში, ან ახლა რა უნდა

წინანდელზე მეტად!!

როგორ შეგეძლო ასე მარტივად დაგეთმო ჩვენი სიყვარული? თავზე ჩამომენგრა მთელი ცხოვრება. ის ცხოვრება, რომელიც მხოლოდ შენ გეკუთნოდა და ახლა ისიც აღარ არსებობს, ისევე როგორც შენ. ყველაზე მეტად

გიჟივით შეყვარებული(თავი 11)

სამწუხაროდ მომიწია რომ ნიტასთვის ყველაფერი მეთქვა.მან ჩემი ნათქვამი კარგად მიიღო და დახმარება შემომთავაზა.წვეულების მერე სახლში დავბრუნდით დილით კი დემნას ესემესი მოდი,რომ ლილუს მაგივრად მე უნდა ვიყო პატარძალი.ეს ასეც მოხდა დემნას წინ საპატარძლო

ფრთხილად შეარჩიე ოცნება, რადგან შეიძლება ახდეს (თავი 10)

სახლში რომ მივიდნენ შუადღე იყო უკვე. ელენეც და ნოაც ცოტათი დაიღალნენ. ელენეს ხელები ტკიოდა მოუხერხებლად რომ იქნევდა რათა ცურვა ესწავლა. - ნოა ხვალ ისევ მასწავლი ცურვას? - შენ თუ გინდა კი

მოტაცება ქართულად (დასასრული)

მარიანამ თვალები გაახილა და გაოცებულმა მოათვალიერა ოთახი, ვერ მიხვდა სად იყო, წვეთოვანს რომ კიდა თვალი შეეშინდა, მაშინვე წამოვარდა საწოლიდან და მოიგლიჯა მაგრამ თავი სუსტად იგრძნო და საწოლზე ჩამოჯდა ისევ,

თაკო ნოზაძე

თეთრი მზერა და ლურჯი ფერები, ამას მხოლოდ შენ შეეფერები კვლავ მინდა გითხრა მე შენ სიტყვები: "ოჰ,მხოლოდ შენს გზას დღეს მე მივყვები". ნავი, რომელსაც ვერ სტეხს ტალღები, ომსაც მოიგებს და განათდები. ზარის რეკვის ხმას ის რომ გაიგებს, ამ გრძნობათა გზას

ოცნება უფასოა (თავი 17)

დილით კაბინეტში მის სავარძელზე ეღვიძება, ნატკენ კისერს იზელს ისზმორება და როდესაც გუშინდელი დღე ახსენდება მაშინვე ნიტასთან მიდის. სანამ კიბეებს ჩავიდოდა დაინახა ნიტა რომელიც მდივანზე იჯდა და ერთ ადგილს მიშტერებული და გიჟივით აცეცებდა თვალებს.

შენი სახელით!!! /17-23 თავი/

- მართალი გითხრა, არ ველოდი რომ გამბედაობა გეყოფოდა, - გამიღიმა მელოტმა - ჩემს უფროსს რომ არ სჭირდებოდე ჩემთვის დაგიტოვებდი. - ჩამსისინა ყურში და მუხლზე ხელი დამადო. - ხელები მომაშორე! - შევუღრინე გაცოფებულმა და სახეში მთელი ძალით ჩავსცხე მუშტი.

უკანასკნელი ამბორი +18 (თავი 4)

"ვინაიდან ყველაზე დიდ დროს მასთან ვატარებდი დედაჩემმა ტაისიას ყველა დეტალი გამოჰკითხა ჩემს შესახებ... ტაისიამაც არაფერი დაუმალა. ყველა ის ქმედება პირნათლად უამბო, რაც კი გადამხდენია ოდესმე. ყველაზე მეტად ორპირობას ვერ ვიტან ადამიანში. ყველაფერი

გტკივა არაუშავს გაუძელი (1თავი)

გტკივა? უნდა გაუძლო. სულით დაეცი? უნდა წამოდგე, სხვა გზა არ გაქვს, ეს დაუწერელი კანონია. ცხოვრება ყველას თავის დაღს ასვამს. ჩვენი მთავარი მიზანი ბრძოლაა. ბრძოლა სულის ხსნისათვის. ყოველთვის, როცა დილით თვალებს გაახელ, სიმკაცრით უნდა შემოუძახო თავს