OCTAVIAN AUGUSTUS (თვაი 1)

ოქტავიუსი სალოცავში შევიდა,მსახურები გარეთ დარჩნენ.სალოცავი ჩაბნელებული იყო აქაიქ თასში ანთებული ცეცხლი ანათებდა კედლებზე ნახატებს,სუნელების,ზეთის და სისხლის სუნი იგრძნობოდა,სუნი უფრო მძაფრდებობდა მსხვერპლშესაწირ დარბაზთან მიახლოვებისას,დარბაზი

სულის სიდიდე მხიბლავს

მე შენი სულის სიდიდე მხიბლავს შენი თვალების მე ცქერა მიყვარს შენი სხეული მიზიდავს შენსკენ, როგორც მაგნიტი იზიდავს რკინას.

მეორედ დავიბადე მაქსიმე (1)

მოგესალმებით, ალბად აჯობებს,რომ ჯერ გაგეცნოთ. მე მარიტა ონიანი გახლავართ. 17 წლის ონიდან. მყავს მამა-გიორგი, დედა- მართა და 4 წლის ძმა ნიკუშა. მშობლები დამერუპნენ. დედა დიზაინერი იყო, მამა პროკური მათ ჩვენი უსიტყოდ ესმოდათ , საუკეთესო მშობლები

სიცოცხლე სიკვდილისთვის...

ყოველთვის ვფიქრობდი, რომ ძნელია მიხვიდე თვითმკვლელობამდე. გადადგა ნაბიჯი იქ, სადაც არაფერია. ძნელია დატოვო ოჯახი, რომელიც შენს ამგვარ გადაწყვეტილებას არ ელის. თუმცა ახლა ვიცი რას ნიშნავს ,,თვითმკვლელობა''. ვერასდროს წარმოვიდგენდი, რომ ასეთი რამის

გვირილა.

სადღაც შორს მთებს იქით დაფანტული გვირილების წყებაში დაკარგული სევდა ხშირად გახსენებს, რომ ადამიანი ხარ, მაგრამ დიდი სიამოვნებით მოკრეფდი თითოეულ გვირილას იმის იმედით,

შუა ღამე იწვის სიყვარულის ალით

სიყვარულის ალით იწვის დრო და ყველა წამი. აკრძალული სიყვარულის ალით იწვის მთვარე. შეუყვარდა თურმე მზე და ვერ უმხელდა ღამეს.

ბრძოლა (3)

ერთ ჭიქას მეორე მოყვა, მეორეს მესამე, მესამეს მეოთხე და დაახლოებით მეშვიდე ჭიქაზე ელენე დანებდა. გამოაცხადა ძილი მინდაო, თუმცა ისეთი ნასვამი იყო, ფეხზე ნორმალურად ვერ იდგა.

კესანე ანუ არ დამივიწყო (12თავი)

გზა ხანგრძლივი არიყო მაგრამ რაციყო კაი იყო გზაში იმდენად გავერთეთ აღარგვინფოდა გხის დამთავრება ბათუმის ჯგუფს გავყევით მოგეხსენებათ და იმდენად კარგი ბავშვები იყვნენ რომ მალევე გავუგეთ ორ ბიჭს გიტარაქონდა თან

მე შენ და ცხოვრება (თავი 4)

-არამგონია.-სიყვარული გასუსტებს და სუსტი რომ იყო,ვინმე ძლიერი უნდა გყავდეს გვერდით.-შენ კი ეჭვი მეპარება ის სიძლიერე გაგაჩნდეს, რაც ჩემნაირი ქალის დაცვას ჭირდება.

მე, შენ და ყვითელი "მარშუტკა" (სრულად)

-შანსი არაა, არსადაც არ წამოვალ!-ვეძახი ვითომ გაღიზიანებული და საბანს თავზე ვიფარებ...არაა ასე გავიგუდები, არადა ხომ ზუსტად ვიცი არსადაც არ დავრჩები და ბოლოს მაინც წავყვები, მაშ რაღას ვისაწ....ბ თავს ან რას