Je t'aime (3 თავი)

დღეს პარასკევია. ძალიან მიყვარს პარასკევი, რადგან მთელი ორი დღე მაქვს დასასვენებლად, ნუუ თითქმის ორ ნახევარი. უნივერსიტეტში არაფერი საინტერესო მომხდარა. ლექციებმა მალევე ჩაიარა, საინტერესო იყო და არ გაწელილა.. შემდეგ დათოს უაზრო მცდელოები.. ნეტა

ესპანელი მაფიოები◇◆8◇◆

_არ შემიძლია_სევდიანად გამიღიმა ხელი თმაზე გადამისვა და ტუჩები შუბლზე მომაკრო.გახევებული ვიდექი.არ ვიცოდი რა გამეკეთებინა, ვერ ვვაზროვნებდი და თვალებს აქეთ-იქით ვაცეცებდი. ნელა მომშორდა და ჩემს დაბნეულობაზე გაეცინა

ის რაღა..რასაც სახელი ვერ მოვუგონე

პატარა ადამიანის პატარა ნაწილი დიდი აუდიტორიის წინაშე იცით რაზე მინდა საუბარი? არა ეს მეც არვიცი მინდა რომ ვისაუბრო გავაღო კარი ჩემსა და საზოგადოებას შორის და უბრალოდდ გავიგო რამდენად ჰგავს ჩემი ცხოვრება სხვა ყოველდღიურობას.. თითქოს ბედნიერება

ხალხს ჩვენზე

თქვენ შეიძლება დამჭრათ, თქვენ შეიძლება მომკლათ, რადგანაც სხვა არ იცით, დღეს აქ რაიმე რომ ქნათ. თავს გრძნობებს რატომ ვაძლევ, ზოგი მე ამას მკითხავთ, მაგრამ ეს თუ არ გესმით, პასუხი როგორ გითხრათ. თქვენ ახლა თითქოს ყელს მჭრით, თქვენ ახლა თითქოს მირტყამთ,

თავდავიწყებით შემიყვარდი (თავი 4)

- სხვათაშორის მომწონს შენი ახალი სათამაშო. ლამაზი გოგოა, მაგრამ ჩემს სტილში უფრო ჯდება ვიდრე შენსაში. - მესმის ტატოს ხმა, ვჩერდები და ვცდილობ ყველა სიტყვა ზედმიწევნით გავიგო. ვიცი ცუდი საქციელია სხვისი ლაპარაკის მოსმენა, მაგრამ ეს საუბარი ჩემზეა და

მიყვარხარ (თავი პირველი)

ლიზა ბარამიძის პატარა და მხიარულ ცოხვრებაში სადაც ის მხოლოდ ძმას და მცირერიცხოვან სამეგობროს ხედავდა უეცრად აღმოჩნდება უსაყვარლესი ალექსანდრე ყანჩელი, ვნახოთ როგორ განვითარდებს მოვლენები :)

ერთადერთი (17)

- მიყვარხართ შეშლილებო - ვთქვი და გზა განვაგრძე - ჩვეენც - უკნიდან პასუხი მომაძახეს მეს ღიმილით წავედი სახლისკენ - ბუ - ჩუმათ მივდიოდი ჩემთვის ნუ სხვა დროს არ შემეშინდებოდა მაგრამ ახლა უბრალოდ მოულოდნელი იყო . ბევრი ფიქრი არც იყო საჭირო ადვილი იყო

და მაინც, რა არის ცხოვრება?!

ცხოვრება, დანიშნულება, იმედგაცრუება. რა არის ცხოვრება, რა არის ჩვენი დანიშნულება? რისთვის ვიბადებით? რისთვის ვიტანჯებით ხანმოკლე ბედნიერების შემდეგ, ან რაღა საჭიროა ეს ბედნიერება თუ შემდეგ ტანჯვა გველის?!  

არ დამივიწყო (თავი მესამე)

კართან გაშეშებული რამდენიმე წამს ვიდექი, მერე კარებს მოვშორდი, კედელს მივეყრდენი და კარი ღია დავტოვე იმის ნიშნად რომ სახლში შემოსვლა შეეძლო. შემოვიდა და პირდაპირ მისაღებისკენ წავიდა ბარბაცით,

ჩემი გულის მეპატრონე (2 ნაწილი)

ეს ისტორია ჩემთვის პირველია როგორც უკვე გითხარით,ამიტომ მინდა კარგი გამომივიდეს და გთხოვთ მითხრათ ის რასაც ფიქრობთ ამ ისტორიის შესახებ ,რომ შემდეგი თავი უკეთესი დავდო :) დღეები გადიოდა.ჩვეულებრივ დავდიოდი სკოლაში , ვნახულობდი ციცის და ჩემ კლასელებს