ერკე მიდასი - უკუნეთს

დუჟმორეული, შავი სასახლის წინაშე ვდგავარ სისხლით ვიცლები გრძნობის წიაღში გადამალულა და გალეულა წარსულის წლები, სარკოფაგს კლდეში შეჭრილს ათას გზით, ოდნავ სინათლე, მზეც კი ვერ აღწევს ამდენი ცოდვა, მარადიულად გულის სიღრმეში სიმძიმედ მაწევს.

ერკე მიდასი - ავყოლილვარ

აგონიაში ვყოფილვარ ბნელ ბილიკებს ნამყოფი ვარ უშინაარსო სტროფი ვარ მემართება ატროფია, გულის სიმწირით ვავადობ შთენილი სისხლად ვნავარდობ, საიდუმლო ვის გავანდო ჩემი ამბით ვინ გავართო?

ერკე მიდასი - აპოგეა

ცხოვრების სიფხიზლის დგება აპოგეა, ქარივით მგზნებარე სიმწრის აგონია გულს მირევს, ბოლომდე ფიქრებსაც კიაფობს სიგიჟედ აჭრილი სიფიცხეს მიაპობს.

თათია მუსაშვილს

მომენატრე ისე ძლიერ მომენატრე უშენობით გულმა ძლიერ მოიწყინა კვლავ გავყურებ არემარეს სევდიანი უშენობა მანაც ვეღარ მოითმინა

მარტო' სული 32 თავი

ალბათ ჩემზე ისევ ნაწყენი ხარ" ტირილის ნოტებ შეპარული ხმით უთხრა და გაუბედავად გაუსწორა მზერა მის მომღიმარ სახეს ,,მაპატიე რომ ამდენხანს ვერ შევძელი შენთან მოსვლა" ,,გაიცანი... ეს...

შავ-თეთრი ქალაქის შავ-თეთრი უბანი

მთვარე ჰგავს ვერცხლის მონეტას. (მე არ გავყიდი სულს). სადარბაზოში ისმის, ქმარი როგორ კლავს ჩემს ბოზ მეზობელ "ჟონეტას". (თუ შენი თავი გძულს...)...

მარტო' სული 31 თავი

-სქესის გაგება გსუურთ? -არა-ნიცას მაგივრად უპასუხა თორნიკემ და ეკრანს მომღიმარი სახით მიაჩერდა- ისედაც ვიცით რომ ბიჭია -მამიკო მართალია! გილოცავთ!- თავი ვერ შეიკავა ექიმმა და მოულოცა.

წითელი

დღეს პირველი პაემანი მქონდა. ან იქნებ, პირველი მას შემდეგ, რაც შენგან, წავედი.

ბროლი (სრულიად)

მე არ ვიცი, როგორ უნდა შემზიზღდეს ადამიანი რომელიც ერთ დროს მიყვარდა. იმას რომ თვალად სინათლე ჩაუქვრებოდა მეც ერთიანად ვქრებოდი.

ყველაფერი კარგად იქნება (სრულად)

აივნის ღია კარიდან საცოდავი სლუკუნი მესმის. უცებ ვფხიზლდები და ჩემდაუნებურად ვუსმენ. ქალი ეხვეწება ვიღაცას, მტკივა, გამიშვიო. უშვერი გინების კორიანტელს დარტყმის ხმა ერთვის და ქალის საცოდავი კვნესა. ნორმალური ადამიანი ან პატრულში დარეკავს ან აივნიდან