შემთხვევითი პატარძალი (თავი მეორე)

მზის სხივები სახეზე დამთამაშებდნენ,თვალები ნელა გავახილე და მივხვდი,რომ წინა ღამით აივნის კარი ღია დამრჩენია.ოდნავი სუსხი მაინც

მადერა [თავი 2]

“მე არ ვიცი, ვინ ხარ და მაპატიე, ცხოვრებას თუ ოდნავ გაგირთულებ, გეგმებს თუ შეგიცვლი და დილემის წინაშე დაგაყენებ. მხოლოდ იცოდე, ფუჭად განვლილ ცხოვრებას გერჩიოს მოკვდე, ახლავე და აქვე. დღეს, 22 საათი და 03 წუთი, აივანი“

ვფიქრობ და არვიცი რამინდა

ვფიქრობ და არვიცი რამინდა თითქოს და უკვე მკვდარივარ უსიყვარულოდ დავდივარ თითქოს და უკვე გვამივარ

მინდა ამ ახალ წელს...

სულში და არასდროს არ გავრიყო, ისევ შემიყვარდეს შებინდება. ყველა ჩემიანმა მაპატიოს, მათი უმიზეზოდ შეზიზღება.

ცრემლების პრინცესა (თავი მეოთხე)

გეყოფა, გთხოვ... - მუდარის ტონით მიმართა გუგამ, გვერდით მიუჯდა, ხელები მოხვია და მაგრად მიიხუტა გულზე. საოცრად ეტკინა ამ ისტორიის მოსმენა. შეძრა. გააოგნა. თათიას წინააღმდეგობა არ გაუწევია, უბრალოდ უთხრა: - ჩახუტებაზე იმიტომ არ მისაუბრია, რომ ეს

ბარბარობა (ანუ ლობიანის დღე)

ლობიანების დღეს გილოცავ-ბიჭი ამესვეტა და თან ხელში კარგად მოზრდილი,მადისაღმძვრელი ლობიანი დამაკავა. -იცი როგორ მოიგო გოგოს გული ვერ დაგიკარგავ-ვუთხარი და თავმომწონედ გაიჯგიმა კაპანაძე

შენელებული გულისცემა (17 თავი)

-უყურე შენ ბატონ თეოდორეს, ხოდა გადაეცით თინია ორი დღით შვებულებაშიათქო, თქვენც არ გამომყვეთ, დღეს ჩემი და ანას დღეა_გიორგის ხელიდან გასაღები აართვა, მის დას ესროლა და კომფორტულად მოკალათდა.

სიყვარულის სიკვდილი(Everything is finished)

არ ვიცი, არ ვიცი ამ გრძნობას როგორ კლავ, და ვგონებ არასდროს, არასდროს რომ მოვრწყავ. კვლავ წავალ, კვლავ წავალ, აქედან გავქრები და ალბათ ოდესღაც ვინმესთან გავთბები. დღეს უკვე უარვყოფ ჩემს ნათქვამ ბევრ სიტყვას, მივხვდი, რომ ეს გრძნობა მუდმივი არ არის.

თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად(დასარული)

ნინო ამას არ ელოდა არ ელოდა რო ოცნება ასე აუხდებოდა. შემდეგ სიტვაცია გაიაზრა და თავი დახარა. ცრემლები წამოუვიდა. გიორგიმ გულზე მიიხუტა, და ჩასჩურჩულა. -გამომყვები ცოლად?-ნინომ თავი ასწია კითხვის დასმას აპირებდა გიორგიმ რო შეაჩერა.-იმის გამო ნუ

You saved my life (3)

იმ ღამით ვერ დავიძინე... ოღონდ ამ ჯერად ბედნიერების გამო არა,რაღაც მჭამდა შიგნიდან,ლუკაზე ვნერვიულობდი არ ვიცოდი რა მოხდებოდა,რას გააკეთებდა.მისგან ყველაფერი იყო მოსალოდნელი.