თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად(ნაწილი 2, თავი 7,)

უკვე ერთი თვე და ერთი კვირა გავიდა რაც გიორგი მისგან თავს შორს იჭერს. ნინომ სამუშაო დასრულადა გარეთ გამოვიდა. ფეხით მიუყვებოდა გზას. უცებ ვიღაცამ რომ ჩაავლო ხელი ერთი წამოიყვირა შემდეგ კი პირზე აფარეს ხელი. - ეხლა ხელს გაგიშვებ მაგრამ არ იყვირებ.-

საქორწილო კაბა (13 თავი)

მთელი ღამე ტირილში გავათენე, გამოუვალ მდგომარეობაში ვიყავი, წასასვლელი არსად მქონდა, არვიცოდი რა გამეკეთებინა, მხოლოდ ის ვიცოდი რომ სახლში აღარ უნდა დავბეუნებულიყავი და სანდროს სახლიდანაც რაც შეიძლება მალე უნდა წავსულიყავი, ხაფანგში მომწყვდეული

შენი ნათება

მე მიყვარს ის ვისაც ვერ ვეყვარები. მე მინდა მასთან ვისთანაც ვერასდროს ვიქნები. რაც შემიძლია ის შემიძლია რომ ვიყო ჩრდილი მისი თანამდევი. მინდა რომ ვნახო ის სულ ბედნიერი, ამისთვის მზად ვარ დავსთმო ყველაფერი, ოღონდაც იგი იყოს ბედნიერი.

ერთადერთი 8

- გაბრიელ სახელოსნო ნივთები არ გაქ? - კი ნინი ბაგაჟნიაში მთელი სახელოსნო მაქ -ჰაჰაჰა რა სასაცილოა მიდი სერიოზულად ნახე რამე იქნება. ცოტახანში რაღაც ყუთით ხელში დაბრუნდა ნუ საჭირო ნივთები ავიღე და მამაჩემის ნასწავლით შევუდექი საქმეს. - გოგო რას

ყოველთვის შენ...(თავი2)

როდესაც გამოვიღვიძე ძაალიან ადრე იყო 7 საათი სრულდებოდა აბაზანაში შევედი და გადავივლე ისე მესიამოვნა შხაპი რომ სრულიად გამოვფხიზლდი მერე ბებოსთან გავედი ბებოც და ბაბუც გაღვიძებული დამხვდა სახლიც დაულაგებია

მოლოდინი

შენთვის რა არის სიყვარული? -არ ვიცი, სიყვარულის მნიშვნელობას ჯერ კიდევ ვერ მივხვდი და შენთვის? -ჩემთვის სიყვარული ვირუსია რომელიც შეიძლება ერთი, ორი წელი გაგრძელედეს ან მთელი ცხოვრება თან გსდევდეს. -და როდესმე გყვარებია? -კი ახლაც მიყვარს.

შენელებული გულისცემა (3 თავი)

-დაგაგვიანდაათ_ მთელი ხმით დაიბღავლა გამწარებულმა, მუშტები დაჰკრა მაგიდას და ყველაფერი ძირს გადაყარა. როდის მოახერხა ამხელა შარში გახვეულიყო? ხელებში ჩადო თავი მაგიდას დაყრდნობია და ფიქრი დაიწყო. არც გადაწყვეტილების მიღება გაჭირვებია,

არ დამივიწყ XII

მერე? მერე კი გაიქცა, მაგრამ დაიჭირეს... ნიკას სხეულთან ჩავიკეცე და ცრემლებმა თავისით გაიკვალეს გზა... საყავრელ კაცს ვკარგავდი... მალევე მოვედი გონს და სასწრაფო გამოვიძახე... ნიკას სახეზე ვეფერებოდი და უფრო ჩემთვის ვბუტბუტებდი ვიდრე მის

განქორწინებულის დღიური (დასასრული)

არაფერია იმაზე დიდებული, უყურებდე სხვის ღიმილს და მასში საკუთარს ხედავდე, ამჩნევდე სხვის ბედნიერებას და მასშიც საკუთარს პოულობდე.

დილის ფიქრები

ნეტავ, შემეძლოს საკუთარი ცხოვრება გადავახარისხო, ადამიანები სხვადასხვა თაროებზე განვათავსო, მაგრამ როგორ გამომივა, როცა საკუთარი ტანსაცმლისთვისაც ვერ მიმიჩენია თავისი ადგილი.