პატარძალი 《14》

_ახლახანს გამოიყვანეს საოპერაციოდან...რომ გაიღვიძებს შემდეგ გვექნება პასუხიო . შესაძლოა კომაში გადავიდეს ან ნარკოზის გასვლის სემდეგვე გაიღვიძოსო _ხმა ესმოდა. უყურებდა კედელთან მდგომ , მზერაგაყინულ ფეხმძიმე ქალს და მისი ტკივილი სუნთქვას უკრავდა.

რაე (თავი 1)

"გზის პირას ჩამწკრივებული ლამპიონებიდან, უმეტესი ჩამქრალი იყო, ამიტომ ქუჩა თითქმის უკუნს მოეცვა. მოშორებით, შავი სილუეტი გამოჩნდა, რომელიც გზის პირას მდგარ კორპუსებს უახლოვდებოდა. ამინდის შეუფერებლად, ნაბიჯაუჩქარებლად მოძრაობდა."

together(1)

დარბაზში რომ შევედით ჩემი ძმა დამხვდა იქ თავისი ძმაკაცებით-ნიკა?შენ აქ რა გინდა მე მეგონა ვარჯიშზე იყავი-გვერძე ჩამოვუჯექი,ბიჭები კაი ბიჭივით მოვიკითხე და ნიკას შევხედე-უნდა გიყუროთ-კმაყოფილი ღიმილი აუკრა სახეზე-ოჰ კაი ერთი აქ ხუთი საათი

ყველა'ფერი(თავი 19)

-ეჰ გამიფრინდა და რა მეშველება ახლა მეე??-არარსებული ცრემლი მოიწმინდა სესილიმ-ვინღა მომიშლის ნერვებს?!!-შენ არ იდარდო მაინც მოგწვდები-ბოროტად გაუღიმა ლიზამ.-ეჰ საწყალო რეზი როგორ გაყავი თავი ყულფში?!...თან შენი ნებით?!

მირჩიეთ რამე

იქნებ რამე მირჩიოთ როგორ მოვიქცე ძალიან არეულივარ უბრალოდ თქვენი აზრი რო მითხრათ ან ის მაინც ვერხარ შვილო ???? ძალიან უცნაურ სიტუაციაშივარ ვგრძონ რო უცნაურად მიყურებს თითქოს ხვდება რაღაცას მაგრამ შანსი არაა რო რამე იცოდეს

ბევრი ნახვით შეყვარება. (2)

-კატო , რომელზე გამოგივლიო რა თქვა?ელენე მოუსვენრად მეკითხება უკვე ათასჯერ დასმულ შეკითხვას და იმის გახსენებაზე , რომ მერლანთან ერთად სადღაც მივდივარ , უაზროდ ცქმუტავს.-ვაიმე , ელენე! კაცის ამოყვანა გინდა და იმიტომ მაგდებ?

იზაბელა +18 {3}

აღმოჩნდა რომ იკას წინაშე საცვლისამარა დარბოდა, წელს ზემოთ გამჭვირვალე მაიკა ეცვა და არც ბუსჰალტერი ეკეთა. კარგად ჩანდა მისი პატარა, მაგრამ ძალიან სექსუალური მკერდი. საკუთარ თავს ახედ-ჩახედა და კივილით გაიქცა საძინებლისკენ.. -კარგი რა იზაბელა!

გზაჯვარედინი...

გამიგია, რომ ადამიანები ერთმანეთს ცხოვრების გზაზე ხვდებიან. ამბობენ, რომ მათი გზები იკვეთება. ეს ალბათ გზაჯვარედინებზე ხდება. კარგია მათი არსებობა, ადამიანებს ბევრის შესაძლებლობებს აძლევს, თუნდაც მეორე შანსს...

გრძნობათა ჭიდილი /სრულად/

-თქვენ,გწამთ ღმერთის? -მწამს ანიტა,შენ? -ღმერთის არა,მის მიერ შექმნილი სასწაულების კი.-პასუხი,რომელმაც ნანა ფსიქოლოგს კვლავ ღიმილი მოჰგვარა სახეზე.

შენ რას გრძნობ?!(16)

მეორე დღეს მხოლოდ ის მახსოვდა რომ ცეკვის შემდეგ დალევა დავიწყეთ, იმდენი დავლიე ნორმალურად ვეღარაფერს ვარჩევდი, მერე გამოვიქეცით უნივერსიტეტიდან, მე თორნიკე, აკო, მართა, ნინია და მათე, მანქანაში ჩავსხედით და მათეს ჯიბით დიდი სისწრაფით მოვწყდით