შეპყრობილი

დილა ჩვეულ რითმში დაიწყო, დედა მაღვიძებს რომ სკოლაში წავიდე, ვეწინააღმდეგები მაგრამ საბოლოოდ დავიდარაბაში გამოვფხიზლდი და წასასვლელად გავემზადე.

მწვანე ლაქა ( თავი 22 )

- Ხატიას კიდევ რა გაუკეთე და ასე გააგიჟე? - Მე არაფერი.

ნიღაბი(5)

მეგობრების შეშფოთების მიუხედავად, ის ცდილობს მშვიდად განაგრძოს გზა. აჩი, რომელიც მას აცილებს, ძლიერად რეაგირებს მომხდარზე, რითაც ევას ბავშვობის ტრამვას ახსენებს. საბოლოოდ, სახლში მისული ევა თავისი ერთგული ძაღლის, ლედის გვერდით ცრემლებით იძინებს,

ერთი

კალამი ერთი, ფურცელი თეთრი უნდა ისწავლო, შავი და თეთრი სამყარო ერთი, მრავალი ერი არ აურიო! სტუმარი, მტერი.

მარტო'სული 22 თავი

-შენ...რის გაკეთებას აპირებ?- სლუკუნით ჰკითხა ნიცამ ცრემლიანი თვალები სახეში მიანათა -შენი აზრით?!-აგდებული ტონით ჰკითხა თორნიკემ და წამიერად მზერა გაუსწორა

ოიზისი XVIII

-აჰა ანუ გგონია რომ გრიფიტსა და შენს შორის მას ავირჩევდი? -კი ეგრე მგონია. -სწორიცაა. იმდენად დებილი მაინც არ არის რომ გამოგონილ გმირზე იეჭვიანოს. მგონი უკვე აღარ იცი რა მოიფიქრო დრამისთვის.

შემოდგომის დღეებიდან

მზესთან მხოლოდ მას უნდოდა ვინც იცოდა მისი ფასი მზის გარეშე არ იქნება სიყვარული სიყვა რული

"როდესაც სიყვარული გასამართლდება"...

ვერასდროს გავიგებ, როგორ შეიძლება ადამიანმა იფიქროს, რომ სიყვარული ნებისმიერი ფორმით, ცოდვაა და მის გამო ღმერთი ადამიანს მისგან სამუდამოდ განაშორებს....

ნიღაბი(4)

ევა ღამეს აჩისთან ატარებს — პასტის მომზადების შემდეგ მეგობრები ერთად ატარებენ საღამოს, რომელსაც სიცილი, ტკბილეული და ცოტაოდენი არაყი ამშვენებს. ევას მალევე ეძინება დივანზე, სადაც დილამდე რჩება აჩის გვერდით.

ფერადი ფიფქების დაცემა - ნაწილი მეორე

ვდგავარ და ვიყურები, თითქოს იმედის მოლოდინში. ნაბიჯს ვდგამ, მაგრამ თითქოს უსასრულოდ უკან მივდივარ. იქნებ უნდა დავრჩე იქ, სადაც ვარ — არც კი გავიფიქრო წინ წასვლა, თორემ ის, რაც მქონდა, სანატრელი გამიხდება?