ჩვენ გადავარჩენთ ერთმანეთს თავი 5


– ერთი დიდი გაიძვერა ვინმე! – სიცილით თქვა და მიაზე გადაიტანა მზერა. მისთვის მომზადებული ყავა ფრთხილად აიღო და მადლობის ნიშნად თავი დაუკრა.
ფეხზე წამოდგა და ფანჯარასთან დადგა. – დიდ შარშია რა...


როგორ მოვიტაცე K-POP აიდოლი

--აი ეს... გაბრიელი.. შეხედე, ვერ ხედავ? -ვსლუკუნებდი მე და ჩემ წინ მჯდარი ქერა ანგელოზისკენ ვიშვერდი აკანკალებულ ხელს. გაოგნებულმა სონ ჰიონმა ჩემს თითს გააყოლა თვალი და უცებ ხმადაბალი სიცილი წასკდა

ბრძოლა თივის წესებით (თავი მეშვიდე)

შაბათი დღეა, შუა დღის მზის სხივები ამშვენებს ჩემს ფანჯრებს, მე კი როგორც უკვე მჩვევია სახლიდან გასვლას არ ვაპირებ, საცვლის ამარა დივანზე ვარ წამოწოლილი, მუცელზე თეფში მიდევს და ამავდროულად ხელში ლუდი მაქვს მომარჯვებული, ტელებიზორში გადაცემას ვავლებ

მწვანე ლაქა ( თავი 10 )

შენი ეფექტი რომ იცოდე, ჩემზე როგორ მოქმედებს ჩემგან შორს ყოფნა ერთი წამითაც არ მოგინდებოდა.

გადამიყვარდა...

გახსოვს ერთ საღამოს შენს მუხლებზე მოკალათებულს მითხარი :-„ რა კარგი იქნებოდა ყველაფერი რომ სხვანაირად იყოს და ჩვენნაირი გვყოლოდაო“. მაშინ მივხვდი რომ საბოლოოდ დაგკარგე. შენმა სიტყვებმა ისე მწარედ გაიელვა წარსულში, ისე უცებ გადამიხაზა ყველა იმედი,

დაკარგული მზეები

ამაღამ მიმღერე გთხოვ. ამაღამ არ გამიშვა ხელები.... ცხოვრება სიმღერას ჰგავს, სიმღერას დაკარგული მზეების.

ბრძოლა თივის წესებით (თავი მეექვსე)

თანხა ვისესხე და კლასიკურ ტანსაცმელში გამოვეწყვე.... საღამო ხანს ვზივარ ჩემს ოთახში, ასე გამოწყობილი და ველი 6საათის შესრულებას.

გამოღვიძება (ნაწილი 2)

- ეს შენ გგონია რეა, შეხებაც კი არ მჭრირდება ისე გაგრძნობინებ ჩემს სიახლოვეს, ტუჩების გარეშეც გაკოცებ ყველგან, როცა მინდა და სადაც მინდა. - ეს საინტერესოა, ცოტა აჭარბებ...

მწვანე ლაქა (თავი 9)

და ახლა როდესაც ჩემს შავ ცხოვრებაში წლების მერე თეთრი ლაქა გაჩნდა, აზრი და მნიშვნელობა მიეცა ჩემს სიცოცხლეს, ვიღაც ნაბიჭვარს სურვილი გაუჩნდა რომ ეს პატარა სითეთრეც ჩამიშავოს.

ძვირფასი მსხვერპლი ( სრულად)

_ ნიკოლა იცი ახალი ამბავი?_ ლამაზი გრძელთმიანი გოგო ლამის კალთაში ჩაუჯდა წითურ თმაგაჩეჩილ ბიჭს. და საკოცნელად დაიხარა. ბიჭმა სახე მოხერხებულად აარიდა. _ რაო? ნინი რა ხდება?_ გაუღიმა, წელზე ხელები მოხვია ასწია და თავისი მუხლებიდან ისევ სკამზე