ჩანახატი

შესაძლოა ყველაფერს ახანა არ მოვუძებნოთ , თუმცა შეგვიძლია უბრალოდ დავინახოთ , გავაანალიზოთ, არ ავხსნათ მაგრამ ვიცოდეთ , რომ ცხოვრება "ზედმეტად მშვენიერია".

დედა

დედავ - სიცოცხლის დიდო საწყისო, დედავ - ცხოვრების ბურჯო მაგარო, ეს გული შენი გულით ხალისობს, შენი თვალებით ვხედავ სამყაროს.

სამიზნე || (თავი 6)

-აუჰ, რა მინდა თურმე, შენ ბიჭო ყური წლებია არ გამოგიწმენდია? ნენე სად არისთქო. -ავტოქარხნის ბოლოს, ციხეს რომ გაცდებით ერთი დიდი მიტუვებული შენობაა, ძველი ქარხანა, იქ მივიყვანეთ და ხანდახან ვამოწმებდით, იქვე აწარმოებდნენ დაკითხვას.

უბედურების ბედნიერი დასასრული (სრულად)

რა მოხდება როცა შენს მშვიდ ცხოვრებაში უეცრად უხეშად შემოიჭრებიან? სანდრა უბრალოდ გოგოა, რომელსაც მხოლოდ მეგობრები და ოჯახი აინტერესებს თუმცა არც ისეთი მარტივია იცხოვრო პრობლემების გარეშე

ბუმერანგი.თავი 9.

-ავად ვარ? დიახ ავად ვარ,შენ რომ გელოდები და მინდა შენთან ერთად ვივახშმო მე მართლა ავად ვარ და ამ ყველაფერს ახლავეს ნაგავში ჩავყრი. -მოდი უნდა გაკოცო,ჩემო გაბუტულო და გაბერილო ბუშტო. -არ მინდა,აღარ გაკოცებ.ვიწვალე,ვახშამი მოვამზადე და ვისთვის? ამ

ცხოვრების წესი

წვიმის წვეთები ნელა მიიწევდნენ დედამიწისკენ და მათივე შესრულებულ სიმღერაზე წყვილად ცეკვავდნენ. პატარა გოგონა სიცილით მიაბიჯებდა წვიმის გუბეებში და მხიარულად ღიღინებდა -წვიმს,წვიმს,წვიმა მოდის!-გაჰკიოდა ის,მისთვის დრო გაყინულიყო,მხოლოდ ის და წვიმის

კანონ გარეშე

კინოშედევრები ლიტერატურა ყველაფერი რაც დეტექტივს და გამოძიებას შეეხება ჩემთვის ყოველთვის იყო ცხოვრების ნაწილი, დანაშაული და დამნაშავის განცდა ყველა ის შეგრძნება რასაც დანაშაულის ჩადენის დროს განიცდის, ეს არის ადრენალინი რომელსაც ვერცერთი გრძნობა

ორ სამყაროს შორის/2/

ორი გაანსხვავებული სამყარო და ერთი ისტორია იზაბელა რომლელიც ცხოვრებას ნათელი ფერებიტ უყურებს,და ალექსანდრე კობახიძე რომლის მთელი მისი ცხოვრება ტყუილი და შავთეტრია, ეს არ არის უბრალო სიყვარული. ეს სიყვარული ისტორიას დარჩება როგორც ნამდვილი სიყვარული.

გამიზნული შხამი #6 (+18)

- თუ კაცის დათრევა გინდა, რამდენიმე ძირითად წესს გასწავლი. წესი ნომერი პირველი - არასდროს გააკრიტიკო კაცი. ჩვენ ამას ვერ ვიტანთ. - დაიცა... სამართლიანი კრიტიკაც არ შეიძლება?

შეშლილი ფსიქოლოგი (5)

--სესი კარგად ხარ?-მკითხა თეკლამ. --ამტკივდა ცოტა.-ოდნავ გავუღიმე და ბალიშზე დავდე თავი. --რახდება ჰოკარგადხართ?-კარები შემოანგრიეს ბიჭებმა. მიაც უკან მოყვებოდათ.-ნუცა?-თვალები გაუფართოვდა დაჩის. --ბიჭებო.-მანაც გაუღიმა და ყველას სათითაოდ გადაეხვია.