დაუპატიჟებელი სტუმარი ( თავი 3)

ყვითელი პაკეტი პირსახოცების ქვემოთ დამალა, ესმოდა წყლის ხმა, ფაქტი ოყო გოგონა ბანაობდა და წარმოდგენაც არ ჰქონდა რა მზაკვრულ გეგმებს ხლართავდნენ მის წინააღმდეგ

მიენდე გრძნობებს...თავი 10

გითხარო ცუდად ხარ-თქო და არ დამიჯერე,ახლა დაწვები და აღარ ადგები სანამ არ წავალთ იქამდე.-ხმა გაიმკაცრა და ტატიანაც გაიტრუნა, თუმცა ეჭვიანობისგან ისე იყო გაბრაზებული რომ ზურგი შეაქცია მეუღლეს

ჩვენი ამბავი (თავი V)

სადაც იყო ვიფეთქებდი,გუკა იყო,არის და იქნება თემა,რომელზეც ემოციების გარეშე ვერ ვილაპარაკებ ვერასოდეს,ვერც გავიხსენებ....კიდევ დიდხანს იყვნენ ბიჭები...ვლაპარაკობდით ვყვებოდით უცნობ ისტორიებს

სამიზნე (სრულად)

-აი ვინ გვაკლდაა_ხმა დაიწვრილა ყიფიანმა -გაიზარდე რა, ძალიან გთხოვ_პატარა ბავშვივით გამოიწელა კერესელიძემ კისერი. -ახალი ამბავი გვაქვს_ნანოს რომ გადაეხვია მის გვერდით ჩამოჯდა ნათია და მეგობრებს გადახედა.

ჭარელის ჯიბრით (სრულად)

-მე შენი სათამაშო არ ვარ-ხუთ თითს ვატყობ ლოყაზე კოსტას მას შემდეგ რაც ჩემ ტუჩებს უნებართვოდ დაეპატრონა-კი ჩემიც ხარ და სათამაშოც-ირონიულად მპასუხობს, კიდევ ერთხელ მკოცნის და სანამ კიდევ გავარტყავ უჩინარდება

ვნებიანი ქალი #5

ბატონო დამიანე! ოდნავ გაუღიმა კაცს და საკუთარი ადგილი დაიკავა-ქალბატონო გამომძიებელო! ასევე ღიმი შეაგება კაცმა-ვიცი, რომ არ მეტყვი არაფერს, მაგრამ ეს მხოლოდ ალექსანდრეს გადასარჩენად გააკეთე გესმის?

სიყვარული უსიყვარულოდ {12}

_რა გაცინებს _ფქვილი გაქვს _სად ... _მოიწიე... _მითხარი სად _აიი აქ _ფქვილიანი თითები ლოყაზე მიადო _აუუ ალექსანდრეეე

ზუსტად ისაა რასაც ველოდი (3)

პირველიდატრიალება ერთ წითურს შეხვდა, რომელსაც ლიფის გახდა მოუწია და შორს გადაგდება. რამოდენიმე დატრიალების შემდეგ კი ჩემზე გაჩერდა. გოგომ სოფის გადახედა და უცნაური ღიმილით მკითხა.

მტერმა სიყვარული მასწავლა 5 თავი

მეორე სართული საკმაოდ მაღალი იყო. ლუსიმ ფანჯარა გააღო და გადასვლა სცადა თუმცა ამაოდ. ფანჯარაზე არაფერი იყო...არც "კლეტკები" თუმცა რაღაც უკან ადებდა. ვერ ხვდებოდა რა ხდებოდა.

სითბო არ დატოვო გულის მიღმა

სითბო არ დატოვო გულის მიღმა,ცაზე იხატება მთვარის დასი,ჩემი ძირითადი ინსტიქტი ხარ,ჩემი გაღიმების რენესანსი.ხაზი გადაუსვი სხვას რაც უთქვამს,გრძნობაც შენია და სიყვარულიც,შენ ხარ ბოლოს წინა ამოსუნთქვა,