მიენდე გრძნობებს...თავი 8

იქნებ არ ღირდეს ტატიანა?კარგად დაფიქრდი.მე არ გაძალებ ხომ იცი?-ეს დაძალება კი არა სურვილია, სურვილი, რომელსაც თავს ვერ ვაღწევ...მე შენ მართლა მინდიხარ ნიკოლა,ძალიან,ძალიან…

წერილი შვილს (სრულად)

შენთვის ამის თქმა, იმის რომ სხვა ქალმა გაგაჩინა არასდროს გვდომებია რადგან მე და მამას ყოველთვის საკუთარ შვილს მიგვაჩნდი, განა არ იყავი? რა აზრი აქვს შვილო ვინ გაგაჩინა, მთავარი ის იყო ვინ აგღზარდა. ოთხი დღის იყავი როდესაც პირველად ვაკოცე შენს

განაჩენი და სიყვარული 1 თავი

-მსჯავდებულმა იარაღი თვისი ნებით დაუშვა და მსხვერპლის მისამართით მუქარა შეწყვიტა საქართველოს კონსტიტუციის 36-ე მუხლით აქტი განიხილება როგორც მკვლელობის არასრული მცდელობა სასამართლომ შეისწავლა

მგონი შემიყვარდა (თავი 1)

არვიცი ამას როდემდე გავუძლებ ხშირად მიფიქრია სახლიდან გაქცევაზე მაგრამ სულ რაღაც მიშლის ხელს, დღეს დედამ გადაწყვიტა სკოლა შემიცვალოს რადგან არცერთი მეგობარი მყავს და ფიქრობს რომ ცუდი

დამპირდი რომ სულ ჩემთან იქნები ,,მიყვარხარ'' (თამუნა ცერცვაძეს)

უკვე მაწუხებენ სიზმრები დამპირდი რომ ჩემთან იქნები აღარ მასვენებენ ფიქრები მე შენ მიყვარხარ და მჭირდები და შენს დანახვაზე ვგიჟდები აღარ მასვენებენ ფიქრები მე რომ შენთვის ვცოცხლობ მიხვდები

დათო გვარამია - სახუმარო

ჟრუანტელი არ მიქრება სამუდამოდ დადო ბინა როგორც შენი ათი მცნება ჩემ ფიქრებმა ალოდინა ჟრუანტელმა არ უცადა ჩემს მზად ყოფნას დანახვისას წამომიკრა ფაუსტმაც და ცოდვას მკიდებ ამ მარხვისას

სიყვარული აისიდან დაისამდე

კარგით კარგით დავიწყებ ყურადღებით მისმინეთ და არ შემაწყვეტინოთ -1862წელი იყო ჩემი ოჯახი წარმოშობით ინგლისითან მდებარე პატარა ქალაქიდან იყო რომლის შესახებაც შესაძლოა ბევრმა არ იცის

მოსახდენი უნდა მოხდეს (თავი IV)

რთულია, როცა ხედავ რომ შენი საყვარელი ადამიანები იტანჯებიან,გინდა რამე გააკეთო მათთვის მაგრამ არაფერი შეგიძლია.ანდრიასა და ლიდიას სასიყვარულო ისტორია მოკლეა,მაგრამ გრძნობები ღრმა ისევე

ლაშა მარგიანი.

ცა ყოველთვის უფრო ვრცელია,ვიდრე შენს თვალებში ეტევა,მაგრამ შენი თვალები უფრო ღრმაა,ვიდრე მანძილი, ტერფებიდან ვარსკვლავებამდე და ამ ღრუბლების ქვეშ მდგარმა,მაინც არ შემიძლია გითხრა,

კოცნის ვალი (11)

-ყველა ყვავილი რომ დაჭკნეს, როგორ მოიქცევი?-ხმამაღლა ამოვთქვი ფიქრი ისე, რომ ალექსანდრესკენ თავიც არ მიმიტრიალებია.-აი, თურმე, რაზე ფიქრობ ასე ღრმად-გაეღიმა და ჩემს კითხვას მიუბრუნდა.